CCIvI.Quia rogatus a herogaui dn̄m ꝓ te. manifeſto libi nunc futuraq̄bā Pauꝑ ⁊ mops de hac ꝓuintia egredieris. ſꝫ in alia in qͣ ꝓ amore dn̄i exulabis ep̄atum caducis rebꝰ ſatis locupletē p̄ deſtinacōned̓ina ſuſcepturus eris. In cuiꝰ adminiſtracōne ſi fidelem te exhibueris expletis vigintiduobꝰ annis vitam tranſitoriā eris exiturus ⁊eternam ingreſſurus. Et hoc proculdubio ſcire te volo ꝙ animā tuaam cōditori redditurus es in loco vbi ſub nomīe xp̄i a xp̄ianis memoria mea venerat̉ ⁊ colitur. Quo me ī hora exitus tui de egipto hulis mundi ſpero aduenturum cum ceteris quos de ciuibus ſuꝑnisaci te venturus ꝯſolatores habere merueris Sanctus igr̄ Volfgangus hac viſionis reuelatione ꝑcepta ac miſterij archano ꝯꝑto: eoamplius quo certus circūſpiciens intēdebat aciem mētis in ſpeculū diuine contemplationis reputans atqꝫ iugiter ſecum reuoluēſqualiter ꝓ ſalute alioꝝ ⁊ animarum cōmiſſarum remedio ſibi a domino ꝯceſſum duplicaret talentū vt pauca fideliter cuſtodiēs fideliremuneratione ſuꝑ plura cōſtitueretur. Cuius rei grāmonaſteriū⁊ monachatū deſerens: imo ẜm apoſtoluꝫ maiora emulari criſmata cupiēs: ꝑ almaniam deuenit exulin noricum: ad cuius orientalēꝑtem cuꝫ humili cōmitatu p̄tendens p̄dicandi gr̄a pānonie petijtconfinia ē qua ꝑ Piligrinū patauienſem ep̄um euocatus pie vt decuit humanitatis ab eo ſuſcipitur ⁊ fouetur officio. Apud queꝫ etiam rogatus ⁊ iuſſuſ māſit aliquot diebus. Hoc inter cetera prudēti ſecum tractās mente quare ꝓhibitus ſit ab adducenda ad deumpaganoꝝ gente. Quo cōmorationis tꝑe idem ep̄us optime vſus:vtpote qui erat apprime eruditus ⁊ genere nobiliſſimuſ clādeſtina⁊ manifeſta diuini ſeruitij obſeruatione: ac aſſidua ſacreſcriptue̓indagatione ſatis probauit hūc quē ſuſceperat ꝑegrinū nō eſſe gerouagum: ſed ſtabilem ⁊ vere fidei domeſticū. Vnde ⁊ quoſdam deſuis familiariter ꝓ eo alloquitur: dicēs. O ꝙͣ felix eccleſia que d̓ volente iſto donabitur ſacerdote. frgo neceſſariū valde videtur mihi⁊ vtile vt huic famulo dei petam regimen ratiſponenſis eccleſie quioptime ꝯuenit ſic vbi abūdat bona voluntaſ vt eam etiam ad bonaopera ꝓcedere faciat bene collata facultas. Bonū quippe quod h̓ virſeminare voluit induratis cordibus paganorū ⁊ ſalutis obſequiūquod repperit cecitas illorum quandoqꝫ fortaſſis hoc eodem agrumdominicū excolente dabit fructum ſuū in populis chriſtianorum.Ad hec qͥdam rn̄dentes: dixerūt. Quomodo fieri poteſt vt iſte paupera ignotus ad honorem accedat tanti ep̄atus: cum iam alique alti ſanguinis ꝑſone hunc apud imꝑatorem predijs ⁊ pecunia cōpēſantes ſibi contenderūt adquirere. Quibus ille refert verba ponde