recipiens gl̓oſum Et ſic ipſa vidualem ſtatū cū deuotione amplectitur ne vidualis ꝯtinētie p̄mio fraudaretur. ſꝫ fructū xl. ꝑciꝑet vtpote q̄ decalogū p̄ceptoꝝ cū ſex mīe oꝑibus obſeruaret Veꝝ cū morsviri fui ꝑ totā fuiſſet turingiā diuulgata ipſa tanꝙͣ diſſipatrix etꝓdiga a qͥbꝰdam vaſallis viri ſui turpiter ⁊ totaliter ē eiecta vt exhoc eius patīa clareſceret ⁊ pauꝑtatis diu ꝯceptū deſideriū obtine̓tAdueniente gͣ nocte in domo cuiuſdā tabernarij in loco vbi porciiacuerūt ſe recepit multas grās deo agēs Hora ꝟo matutinali ad domū fratrū minoꝝ ꝑgēs rogauit vt ꝓ ſua tribulacōe deo grās agerent ⁊ Tedeū laudamꝰ cantarent. Sequenti gͦ die domū cuiuſdaꝫſui emuli cū ſuis ꝑuulis iuſſa eſt ingredi arto ſibi loco atqꝫ exiguoibidē admod̓ū aſſignato. Que dū ab hoſpite ⁊ hoſpita multū grauaretur ꝑietibus valefecit dicēs. Libēter hoībus valefacerem ſi ipſos inuenirem. Compulſa gͦ ad locum priorē redijt ⁊ ꝑuulos ad loca diuerſa alendos tranſmiſit. dū vero ꝑ quandam viā ſtrictā lutoꝓfundo plenā ſuꝑ quoſdā lapides ibidē poſitos ꝑgeret ⁊ vetula q̄dam cui iā multa beneficia contulerat ſuꝑ eoſdem lapides trāſiēseidem cedere recuſaret ipſa ī lutum ꝓfundū cecidit ⁊ furgens veſtimenta gaudens ⁊ ridens abſterſit. Poſt hec autem abbatiſſa eiꝰmatertera ipſius nimiū pauꝑtati compatiens ad ep̄m bamburgēſem ipſius auūculū eāduxit. Qui eā honeſte ſuſcipiēs: caute retinuit intendēs ipſā ſecūdis nuptijs copulare. Qd̓ cū ancille que ſecū cōtinentiā vouerāt didiciſſent. ⁊ ex hoc ſe lacrimis multis afficerent:beate eliſabeth hoc cū gemitu retulerūt. q̄ eas ꝯfortans ait. Cōfidoin dn̄o ꝓ cuius amore ꝯtinentiā ꝑpetuā voui ꝙ meū ꝓpoſitū firmūcuſtodiet. ⁊ oēm violentiā conteret ⁊ conſiliū humanū diſſoluet. ⁊ſi forte auūculus meus voluerit me alicui cōpulare aīo diſſentiam ⁊verbis ꝑiter ꝯtradicā. Et ſi nullū aliud mihi euadēdi ſuꝑueniret remediū naſū mihi ꝓpriū detrūcarē vt me ſic deformē qͣlibet abhorreret. Cū gͦ de mandatō ipſius ep̄i ad qd̓dā caſtꝝ inuitata fuiſſet: deducta demoratura ibidē donec alicui in coniugiū t̓rāderet̉. ⁊ cū ipſaſuā caſtitatē dn̄o cū lacrimis ꝯmendaſſet. ecce dn̄o diſponente oſſaviri ſui de vlteamarinis ꝑtibus deferūt̉. Iuſſa ēgͦ ab epō reduci vtoſſibus viri ſui occurreret̉. Ipſa gͦ oſſa ab epō cū honorabili ꝓceſſione ⁊ ab ipſa cū multa deuocōe ⁊ lacrimaꝝ affuſione ſuſcepta ſūtQue cōuerſa ad dn̄m dixit. Grās tibi ago dn̄e qꝛ in ſuſceptione oſſium dulciſ viri mei dilecti tui me miſerā ꝯſolari dignatus es Tu ſcisdn̄e qꝛ licet ip̄m te amantē multū amauerim. tn̄ ob tui amorē eiuspn̄tia libēter carui: ⁊ terre ſancte ī ſubſidiū deſtinaui. Et ꝙͣuis deīcābile mͥ eēt adhuc cū eo viuere tali cōditione vt cū ipō pauꝑe per to

5