brorū ſuſpēderet ⁊ q̄ ordīata fuerant ꝯfirmatet. Iohēs āt hoc ꝑulpēdēs in doctrina eccīaſtica laborabat ⁊ in ea florebat. nihil de his q̄ꝯtra eū cogitabāt̉ curabat demū theophilꝰ odiū d̓iu celatū manifeſtauit Et ſe velle Iohānē depone̓ indicauit Moxqꝫ immici Ioh̓ismultiqꝫ clerici ⁊ ꝓceres palacij tēpus oportunū īueniētes nitebāt̉vt ꝯtra Iohēm apd̓ ꝯſtantinopolī cōciliū fieret. Poſt hoc autē epiphaniꝰ ꝯſtantinopoliꝫ veīt dānacōꝫ librorū origenis ſecū ferēs ⁊ inuitacōꝫ ioh̓is cā Theophili declinauit. Et qͥdā ꝓpt̓ ephiphanij r̓uerentiā damnacōꝫ libroꝝ origenis ſb̓ſcribebant Olurimi āt hoc face̓recuſabāt quorū vnꝰ fuit thiotinus ſichie p̄ſulvir rcītudīs vite famoſiſſimꝰ qͥ ita rn̄t. Ego inqͣt o epiphani eq̄ eius q̄ dudū bn̄ requieuit iniurias n̄ fero neqꝫ rem blaſphemā tēptae̓ dānans ea q̄ priores nr̄i reſpue̓ noluerūt Naꝫ neqꝫ malā doctrinā in libris eiꝰ eē ꝯſpīcio. qͣ his ꝯtūelias inferūt neſciūt ſemetipōs Anathaſiꝰ. āt defenſorNicem ꝯcilij ꝯtra arriāoꝫ teſtē ſue fidei hūc viꝝ appellat illiꝰ librosſuis cōiūgēs ⁊ di. Mirabil̓ īqͣt ⁊ laborioſiſſimꝰ origenes hͦ de filio deinobis teſtimoniū ꝑhibet aſſerēs coeternū euꝫ pr̄i Iohānes auteꝫindignacōe cōmotus n̄ eſt: qͣ ꝓpt̓ abſqꝫ regul̓ in eccā ſua epiphaniꝰordinacōem fecerit. ſꝫ tn̄ rogauit vt inter epōs cū eo maneret At illenec ſe vellecū eo manere nec orare rn̄t niſidyoſcoꝝ eijceret ⁊ dānationi libroꝝ origeīs ſb̓ſcriberet Ioh̓e hͦ face̓ renuēte adu̓ſus iohāneꝫab eiꝰ īuidis epiphamꝰ incitat̉. vn̄ epiphaniuſ libros origenis dānauit ⁊ dioſcoꝝ adiudicauit ac iohāni tāꝙͣ horū defēſori detraherecepit Cui iohāres mandauit Contra regulas multa geſſiſtio epiphani. Primū qꝛ ordinacōꝫ feciſti ineccā ſb̓ mro iure ꝯſtituta deīdeqꝛ ine a auctoritate ꝓpria ſac̓ra celebraſti. Rurſus qꝛ inuitatꝰ excuſaſti. nūc denuo qꝛ in teipſuꝫ ꝯfidis. qͣ ꝓpt̓ obẜua ne in ppl̓o ſeditio oiatura hꝰ rei ꝑiculū ipſe ſuſcipias Hoc audiēs epiphanius diſceſſitqͣcū ad cipꝝ reuerſus eſſet mādauit iohāni di. Spero qꝛ epūs nonmorieris At ille remādauit Spero qꝛ ad tuā pr̄iam n̄ redibis qd̓ ſiceuenit. Nā epiphanius ī via obijt ⁊ iohēſ pꝰ modū de ep̄atu depoſitus in exilio vitā finiuit. Ad ſepulcrū aūt hꝰ epiphanij viri ſcīſimideones expellūt̉ Fuit āt vir mire libea̓litatis ad pauꝑes. qͥcū qͣdaꝫvice totaꝫ eccē pecuniā erogaſſet⁊ nihil ſibi penitꝰ remāſiſſet qͥdamſb̓ito veniēs ſacculū ml̓taꝝ pecūiaꝝ ſibi obtulit ac diſceſſit. nec vn̄venel̓ta̓ quo abierit ſcitū eſt. Pauꝑes volentes epiphaniū deciperevt aliqͥd eis daret vnus eorū ſupinū ſe in terrā ꝑſtrauit. Alter ſupereū ſtans qͣſi mortuū fiebat ⁊ ꝙ nihil vn̄ eū ſēpelire poſſet hētet q̄rulis vocibꝰ clamitabat ēpiphanius igr̄ ſuꝑueniens vt inquiete dormiret orauit. ⁊ ſepulture neceſſaria miniſtrauit hominemqꝫ conſs
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten