C C Cxxxj.fxercitatid̓o ⁊ ꝑfecti mochi in hͦ ſeducti nō ſunt. ſꝫ ſimplices ardore fidei ꝯtra frēs ꝯtrariū ſapientes inſurrexerūt ⁊ multos occidi fececūt. dū hec in egipto fierent Iohēs apud̓ ꝯſtātinopolī doctrina florebat ⁊ apud oēs mirabilis hēbat̉ Veꝝ cū arriam plurimū pullularent ⁊ extra ciuitatē eccām haberent. ſabbato tn̄ ⁊ dnīco die ītraportas ⁊ porticus ꝯgregati p̄ncs ⁊ ātiphonas nocte cantabāt diluculo āt cū ipſis antiphonis ꝑ mediā cītatē portas egreſſi: ad ſuameccām ꝯcurrebāt. Hoc āt in vituꝑacōnē orthodoxorū facere nō ceſſabāt frequēter decātantes Vbi ſunt qͥ dicūt tria virtute vnū?. Ioh̓esaūt metuēs ne ſimplices hmōi cātibꝰ traherent̓ inſtituit vt fideliumturba nocturnis ymnis inſiſteret vt ⁊ illorū opus offuſcaretur etfidelium ꝓceſſio firmaret̉ Fecitqꝫ cruceſ argēteas: q̄ cū argēteis cereis portabāt̉. Tūc arriani zelo accenſi inuidie vſqꝫ ad necē īſurgūtVna gͣ nocte petra percuſſꝰ ē Griſon eunuchꝰ Auguſte: q̄ ad ȳnosexercēdos a iohanne fuerat deputatus. Sed etiā qͥdā de ppl̓o vtriuſꝫꝑtis extincti ſunt. Ex his motus imperator ꝓhibuit arrianos ȳnospublice decantare. Eo tēpore ſeuerianꝰ gabelenſis ep̄s honorabiliſapud multos ꝓceres ⁊ ab ipō īperacore ⁊ auguſta ml̓tū dilcūs. conſtātinopolī venit ⁊ a Ioh̓e gratanter ſuſceptꝰ eſt. Cūqꝫ iohēs in aſiam perrexiſſet ſuā cidē eccām ꝯmēdauit. Ille āt nō fidel̓r ābulabatſꝫ ſemetipſū ppl̓o ꝯmēdabat. Serapionat clericꝰ iohīs hͦ iohanniſtuduit nūciare. Tranſeūte āt ſeueriano nō aſſurrexit ſerapiō. Illeaūt īdigͣtus clamauit ſi Serapion dericus mortuꝰ nō fuerit xp̄s inhūana natura natus nō eſt. Hoc audiens Iohēs redijt ⁊ ip̄m tanꝙͣ blaſphem ū de ciuitate eiecit Qd̓ auguſte ml̓tū diſplicuit ⁊ ipſuꝫreuocari fecit rogās Iohēm vt ip̄m ſibi recōciliaret q̄ nullatenꝰ adqͥeuit donec auguſta filiū ſuū theodoſiū eiꝰ genibꝰ imponeret: ſupplicans a cōiurans vt ſeuerianū recōciliaret. fodē qͦꝫ tēpore Theophilus alexandrinꝰ epūs dyoſcorū viꝝ ſcīſſimū a yſidorū priꝰ ſibi amiciſſimū miuſte eiecit. Rui cōſtantinopalim venerunt vt principi ⁊ iohāni eiꝰ fcā narrarent. Iohēs aūt eos qͥdē hōrabat ſꝫ ante cāt cognicōem cū eis participare nolebat. Falſꝰ tn̄ rumor ad theopilū iuitꝙ Iohēs cū ill̓ cōicaret ⁊ eis auxiliuꝫ ferret. At theophilꝰ īdigͣatꝰnō ſolū in ill̓ vindictā exercere. ſꝫ etiā iohēm depone̓ fortit̉ ſe armabat. Celens igit̉ ītētionē ſuā miſit ad ſingulaꝝ cītatū epōs dicensſe origenis libros velle dānare. Epiphamuꝫ qͦꝫ ep̄m cipri viri ſāctiſſimūa famoſiſſimuꝫ circumuenit ⁊ amicū fecit rogās vt ⁊ ipē ſil̓r libros origenis damnaret Epiphanius ꝓpter ſui ſāctitateꝫ eiꝰ fallacias nō attendens apud cipꝝ ſuos epōs ꝯuocauit ⁊ lectionē origenisinterdixit rogās Iohannem per litteras vt ſe ab horum lectōne li