V. C Cvi.ptas ꝑ eū vxori dirigit in hūc modū. Inqͣntū eſt tibi cara vita tuamox vt lrās iſtas receꝑis pueꝝ hūc necabis. dū gͦ ꝑgens in qͣdaꝫeccā hoſpitatus fuiſſet ⁊ feſſus ſuꝑ bancum quieſceret. ⁊ burſa ī qͣerāt lr̄e dependeret. ⁊ ſacerdos curioſitate ductus burſā aperuit. etlrā s ſigillo regis munitas vidēs: ipſas ſaluo ſigilloregis aꝑuit. etlegens ſcelus abhorruit. radēs ſubtiliter qd̓ dicebatur. iſtū necabisſcripſit Filiā meā in vxorē iſti dabis. Cūqꝫ regina lrās ſignlo imꝑatoris munitas videret. ⁊ de manū imꝑatoris ſcriptū eſſe cognoſce̓tcōuocatis principibꝰ nuptias celebrauit. ⁊ ſiliā ſuā eidem in vxorēdedit. q̄ nuptie aquiſ gram celebrate ſunt. Cū āt a dicentibꝰ ceſarinarraretur ꝙͣ ſolēniter fuiſſent nuptie filie ſue celebrate. ille obſtupefactus a̓ duobus armigeris. duce ⁊ ſacerdotē veritatē ꝯꝑta: dei ordinationi non reſiſtendū eſſe vidit. ⁊ iō ꝓ puero mittens eſſe ſuumgeneꝝ aꝓpbauit. ⁊ pꝰ ſe in imꝑio regͣre īſtituit. In loco āt vbi puerhinricus natus fuit nobile monaſteriū edificatū eſt qd̓ vſqꝫ hodie vrſania noīatur. Iſte hinricus omēs ioculatores a curia remouit. ⁊ que his dare ꝯſueuerat: pauꝑibus erogabat. Huiꝰ temꝑe tātum ſciſma in eccā fuit vt tres in ſūmos potifices electi eſſent. A quodam tandē preſb̓ro noīe gratiano magna illis data pecunia eidē ceſſerūt ⁊ ipē papatū obtinuit. Hic hinricus dū ꝓ ſedando ſciſmate romā ꝑgeret Gratianꝰ ei obuiās: aureā corona ſibi obtulit vt ꝓpicium ſibi hr̄et. Iſte āt cūcta diſſimulās ſinodo ꝯuocata Gratianū deſymonia ꝯuicit: ⁊ aliū ſubrogauit. In libro tn̄ bonizi quē miſit ipſead cōmitiſſam noīe Mathuldā dr̄. ꝙ cū p̄d̓cūs p̄ſb̓r ſimplicitate ductus pōtificatū ſibi ꝑ pecuniā adqͥſierit vt ſciſmati obuiaret. ipē pꝰmodū errorē ſuū cognoſcens: ſeip̄m ſuadēte imꝑatore depoſuit. Pꝰhūc hinricū hinricus tertius imꝑauit Huiꝰ tꝑe bruno in papa eligitur ⁊ leo vocatur. Qui dū ad capeſcendā ſede apl̓itam romā tēderet audiuit voces angeloꝝ canentiū. dicit dn̄s Ego cogito cogitationes pacis. ⁊cͣ. Hic de multis ſanctis vitā cōpoſuit. Hoc tꝑe ꝑ berēgariū turbata fuit eccā qͥ aſſerebat corpus ⁊ ſanguinē xp̄i nō vereſed figuratiue eſſe in altari. Contra quē ſcripſit egregie Lāfcancusprior beccenſis qͥ fuit magiſter Anſelmi cantuarienſis. deinde hinricus qͣrtus imꝑauit. Anno dn̄. A. lviij. Cuiꝰ tꝑe maxime floruitLanfrancus prior monaſterij beccenſis. Ad cuius eximiā doctrinācōuolauit de burgūdia Anſelmus poſtmodū multa virtute ⁊ ſapientia adornatus ⁊ ei in prioritate ſucceſſit. Sub hoc tempore hieruſalem a ſaracenis capta a fidelibus recuꝑata eſt. Oſſa beati nicolaiapud barenſem vrbem tranſlata ſunt. de quo inter cetera legitur ꝙcum in quadā eccleſia que dicitur crux ſubiecta ſancte marie de cari