men pōtificū ⁊ ꝓcerum inducias x. dierū. deinde viij. tertio. vij. qͣrtovi. avidua accepit Tunc imꝑator cā exaīnata ⁊ ꝟitate cognita vxorē ꝯcremauit. ⁊ ꝓ redempcōne ſui qͣtuor caſtra vidue dedit Que caſtra ſunt in epiſcōpatu limen ⁊ vocāt̉ ab inducijs dierū. x. viij. vij. vi.Poſt hoc beatus hēricꝰ qͥ fuit dux bauarie āno dni A. ij. imꝑiū ſūꝑſit qͥ ſtephano regi vngarie adhuc gētili ſorore in ſuā noīe Geyſilā in vxorē dedit ⁊ tā ip̄m regē ꝙͣ totā eiꝰ gētē ad xp̄i fidē cōu̓tit Quiſtēphanꝰ tante religionis fuit vt multoꝝ miraculoꝝ gl̓a ip̄m illuſtrem reddiderit. Hic hēricus ⁊ vxor eiꝰ Runigūdis ꝟ gines ꝑmanſer̄t⁊ celibē vitam ducētes ī pace qͥeuerūt ¶ Huic ſucceſſit Conraduſ q̄dā dux frācorū qui neptē ſācti henriciduxit in vxorē Huiꝰ tꝑe viſa ēin celo trabs ignea mire magnitudinis ſuꝑ ſolē iam ad occaſuꝫ vergētem currere ⁊ ad terram cadere Hic quoſdā epōs de ytalia eiecitEt quia mediolanenẜ archiepūs de vniculis fugit ſb̓urbia mediolani incendit die ꝟo pēthecoſtes cū īꝑator in parua eccā ſecꝰ vrbemcoronaretur ad miſſaꝫ tā grauia tonitrua fulguraqꝫ fuerunt. vt aliqui mēte excederent. aliqͥ ſpm̄ exalarent. Bruno v̓o ep̄s qͥ miſſam cātabat ⁊ ſecretarius imperatoris cū alijs dixerūt ſe inter miſſarumſolēnia vidiſſe ſāctū Ambroſiū imꝑatori cōminātem Huiꝰ Conradi tꝑe anno dn̄ A. xxv. comes Lupoldus vt in qͣdā chronica dicitur iram regis metuens cum vxore ſua in ſiluam fugiens in quodātugurio latitabant. In qua ſilua d̓um ceſar venaretur nocte ſuperueniente in eodē tugurio ipſuꝫ oportuit hoſpitari Cui hoſpita pregnās vicinaqꝫ partui decenter vt potuit ſtrauit ⁊ neceſſaria miniſtrauit Eadem nocte mulier peperit ⁊ vocem tertio ad ſe venientem ceſaraudiuit. Conrade. hic puer ꝓgenitus gener tuus erit. Mane ille furgens d̓uos armigeros ſiue ſecretarios ad ſe vocauit ita dicens Ite ⁊puerulum illum de manibus matris violent̓ auferte ⁊ per mediumſcindentes coreius mihi portate. Conciti illi euntes de gremio mr̄ispueꝝ rapuerūt Quē videntes elegātiſſime forme miſcd̓ia cōmotiipſum ſuper quandam arborem ne a feris deuoraretur repoſuerūt⁊ leporem ſcindentes cor eius ceſari detulerunt Sodem die dum quidam dux inde tranſiret ⁊ puerum vagientem audiret. eum ad ſe duci fecit Et dum filium non haberet vxori attulit ⁊ nutriri eum faciēsa ſe de vxore ſua genitum eſſe finxit ⁊ Henricū vocauit Cum ergo iācreuiſſent erat corpore pulcerrimus ore facundus ⁊ oībus gracioſꝫquē ceſar tam decorū ⁊ prudentem vidēs a patre ip̄m petijt ⁊ ī curiaſua manere fecit. Sed cum videret puerum omnibꝰ gracioſuꝫ ⁊ aboībus cōmendari. dubitari cepit ne pꝰ ſe regnaret. ⁊ ne iſte ſit illequē occidi mādauerat. Volēs igr̄ eſſe ſecurꝰ lrās manibꝰ ſuis ſcri

lam tani

da