CCViij.religioſe diſcooꝑiens os brachij eius fregit ⁊ cūpide rapuit. qͣ moxin amentiā verſus eſt. Circa annoꝫ dn̄ d̓clxxxviij. Beda venerabilis preſb̓r ⁊ monachus in anglia daruit qui licet catalogo ſanctorum computetur tamen ab eccā non ſanctus ſed venerabilis appellatur ⁊ hot duplici de cā. Prima cū pre nimia ſenecture eius oculicaligaſſent hēbat vt aiunt quendā dūctorem. a quo ꝑ villas ⁊ caſtella ſe duci faciebat ⁊ vbiqꝫ verbū dn̄i predicabat. Quadam vicedū ꝑ quandā vallem lapid̓ibus plenam tranſirent. eius diſcipulꝰderiſionis cā eidem dixit. ꝙ ibi eſſet magnus populus cōgregatusqui eius predicationē ſilenter ⁊ auide expectabat. Tūc ille feruenter predicare incipiens cum in fine ꝑ omnia ſecula ſeculorum concluſiſſet mox vt aiunt lapides alta vore clamauerūt Amē venerabilis pr̄. Quia igit̉ eū venerabilē miraculoſe ipſi lapides vocauerūtideo venerabilis pater appellatur Vel vt alij aſſerunt ei angeli rn̄derunt. Bene venerabilis pater dixiſti. Secunda cauſa eſt qꝛ poſt eiuſmortem qͥd̓ am clericus ſibi deuotus quendam verſum edere cupīebat quē in eius tumulo facere ſculpi volebat ita incipiens. Hac ſūtin foſſa. volens verſum taliter terminare. Bede ſancti oſſa. Sed qꝛ talem finem verſus congeuitas non patiebatur. ⁊ ſedula mēte reuolueret. nec cōgruū finē videret dū qͣdam nocte multū ſuꝑ hoc cogitans mane ad tumulū ꝓperaſſet angelicis maībꝰ verſū taliter repperit ſculptū ⁊ finitū. Hac ſunt in foſſa Bede venerabilis oſſa. Eiuscorpus apud ianuā ꝯgrua deuotione colitur. Per idē tꝑs .ſ. circa ānū dn̄i. dcc. Bachortus rex friſonū cū baptiſari dēret: ⁊ iā vnū pedē in lauacro intinxiſſet: alteꝝ retrahēs interrogauit Vbinā pluresmaioꝝ ſuoꝝ een̄t: in inferno an in ꝑadiſo. Et audiēs plures eſſe ininferno intinctū pedē retrahēs Sāctius eſt inqͥt plures ꝙͣ p aucioresſeqͥ. Et ita ludificatus a dēone ꝓmittēte ei ꝙ tertia die ab hinc incōparabilia boͣ ſibi daret. ipē qͣrta die ſubita ⁊ eterna morte perij.. ¶ Incampania italie frumentū ordrū ⁊ legumina inſtar pluuie de celo cecidiſſe refertur. Peridē tempus cū corpus ſancti benedicti de mōtecaſſino ad monaſteriū floriacenſe ⁊ corpus ſancte ſcolaſtice ſorōiseius apud ceromonas fuiſſet tranſlatū. Carolus magnꝰ moͣchꝰcaſſmen. corpꝰ ſancti Bn̄dicti ad caſtrū caſſiū tranſferre volebat. ſꝫmiraculis a deo on̄ſis. ⁊ francis reſiſtentibꝰ ꝓhibitus fuit. ¶ Eo tēpore circa annū dni. dec. terremotus magnus factꝰ eſt quo vrbes aliq̄ ſūt ſubuerſe. alie a montanis ad ſubiecta cāpeſtria cū muris ⁊hitatoribꝰ ſuis integre ⁊ ſalue vltra ſex miliaria tranſierāt. Corpꝰſacte petronille petri apl̓i filie tranſfertur In cuiꝰ ſepulcro marmoreo ipſius pelri manu ſcriptum legebatur Aurce petronille dulciſſi