ꝓphetie ſuꝑ oēs habuiſſe affirmant ⁊ decem angelos ſibi fauētes⁊ eū cuſtodiētes habuiſſe predicant. Addunt qͦꝫ ꝙ anteꝙͣ deꝰ celū⁊ terrā creaſſet. nomen machumēti in conſpectu dei aſtabat Et niſimachumētus futurus fuiſſet nec celū nec terra nec ꝑ adiſus fuiſſetMentiūtur qͦꝫ de eo ꝙ luna ad eū acceſſit. quā ille in ſinu recipiensin ꝑtes duas diuiſit ⁊ iteꝝ ꝯiunxit Venenū īſuꝑ ī carne ſibi agninaoblatum fuiſſe dicūt. agnus āt ei locutus ē dicēs. Caue ne ſumas.qꝛ in me habeo venenū. ⁊ tamen poſt plures annos veneno ſibi tributo interijt. Sed iam nūc ad longobardoꝝ hiſtoriam proſequēdam ſtilus ſe vertat Longobardi igitur romano imperio plurimūmoleſti erant licet fidem xp̄i recepiſſent. Poſt hoc āt Pipinꝰ princeps maior regie domus francorum defunctus eſt. Cui ſucceſſit Carolus filius eius qui futides appellatur. Qui multas victorias faciens reliquit d̓uos filioꝫ eiuſdem aule regie principes .ſ. Earolū magnū ⁊ pipinū. Sed Carolus magnus relicta ſeculi pompa: caſſinēſis monachus eſt effectus Pipmus āt aulam regiam ſtrēnue gubernabat. Sed cum childericus rex eſſet inutilis ⁊ remiſſus conſulūit pipinuſ zachariam papam an ille deberet eſſe rex qui ſolo nomine regio erat contentus. Cui papa rn̄t illum debere regem vocari qͦbene rempublicam gereret. Qua racōne franci animati childericuꝫin monaſterio recluſere ⁊ pipinū regem creauerūt circa ānos dn̄. D.ccxl. Verū cū Aſtulphꝰ rex longobardoꝝ eccām romanā ſuis poſſeſſionibus ⁊ dominio ſpoliaſſet Stephanus papa qui zacharie ſucceſſerat ad pipinū regem francie contra longobardos auxiliū peliturus acceſſit. Pipinus autem cōpioſū congregans exercitū in italiam venit ⁊ aſtulphum regem obſedit. A quo. xl. obſides accepitvt eccleſie romane omnia predia que abſtulerat redderet. ⁊ ipſamamplius non inquietaret. Sed recedente ꝑipino Aſtulphus totumquod promiſerat irritum fecit. Qui tn̄ poſt modicum dum venatuꝫpergeret ſubito expirauit ⁊ deſiderius eidem ſucceſſit. Circa ānumdnī d̓cxliiij. dagobertus rex francorum vt in quadam cronica hēt̉qui longe ante pipinū regnauerat a ſui puericia ſanctū dioniſiū inin agna veneratione habere cepit. Nam quādo lotharij patris fuiiram metuebat ad eccām ſancti dioniſ ij fugiebat Cum ergo factuſiam rex mortuus fuiſſet cuidam ſancto viro in viſione monſtratū ēꝙ anima eius ad iudicium rapta fuit. ⁊ multi ſancti ſuarum eccleſiarum expoliationem obijciebant eidem. Cum ergo mali angeliiaꝫ ad penas rape eū vellēt: affuit beatus dioniſius ⁊ interuētu eiꝰliheratus eſt. ⁊ penam euaſit. Forte enim eius anima ad corpusredijt ⁊ ihī pm̄am egit. Clodoneus rex corpus ſancti dioniſ ijniiꝰ

nerat.