Acobus martir ꝯgnomen ¶ de ſancto Iacobo martireto interciſus nobilis gn̓e. ſꝫ ſide nobilior Ex regione ꝑſatuꝫ⁊ citate flape oriūdus fuit Hic ex chriſtianiſſimis ꝑentibus ortuseſt ⁊ vxorem habuit Erat qͦꝫ notiſſimus regi perſarū ⁊ int̓ optimates pͥmus Accidit autē vt pͥncipis nimio amore ſeduceretur ⁊ ad cōlenda idola flecteretur Hec autē mr̄ ac vxor audiētes ꝓtinꝰ ſibi ſcpͥſerunt dicentes obediēdo morli deſeruiſti eū q̄ vita ē Placendo futurecito putredini. deſeruiſti ſēpiternū odorem Veritate in mendaciumcōmutaſti ⁊ moͣrli obtēperās. viuorum ⁊ mortuorū iudicē reliq̄ſtiNoueris gͦ nos amō a te futuras extraneas. nec tecū decetero aliqͣtinus moraturas Cum autē has ſtās Iacobus legiſſet. amare flensait Si mater mea q̄ me genuit ⁊ vxor mea a me extrante facte ſūt qͣnto magis a me exͣneus factus eſt deus. Cū gͦ ꝓ errore ſuo pl̓imū ſeafflixiſſet: nūcius venit ad pͥncipē qͥ diee̓t Iacōbū xp̄ianū eſſe Quēꝫpͥnceps aduocās dixit dic m̄ ſi nazarenus es. Cui Iacōbꝰ etiā nazarenꝰ ſuꝫ Et ille Ergo magꝰ es Cui iacōbꝰ Abſit a me magū eē. Cū gͦei multa ſupplicia minae̓t̉. dixit iacobꝰ Nō me ꝯturbabūt mine tueqꝛ tāꝙͣ vētus flās ſuꝑ petrā: furor tuꝰ aures meas cito ꝑtranſit Cuipͥnceps. noli īꝑtudēt̓ age̓ ne gͣui morte pereas. Cui iacobꝰ Hoc nōmors ſꝫ ſōnus potiꝰ ēdicēdū Cui poſt modicū refectio tribuat̉ Cuipͥnceps. Nō te ſeducāt nazareni dicētes mortē eē ſomnū qꝛ magniimꝑatores timēt eā. Cui iacobꝰ Nos nō timemꝰ mortē. qꝛ de mortead vitā tnͣſire ſperamꝰ Tūc pͥnceps de ꝯſilio amicorū hāc ſuꝑ iacōbū tulit ſm̄am vt ad alioꝝ t̓rorē mnēbratī puniat̉. Cū aūt qͥda ex cōpaſſione ſuꝑ eū fle̓nt ille ait Nolite ſuꝑ me fle̓. ſꝫ ſuꝑ vos ipōs plangite qꝛ ego ad vitā ꝑgo ⁊ vob̓ ſupplicia et̓na debent̉ Tūc carnificespollicē manꝰ eiꝰ dextre abſciderūt. Et exclamās Iacobꝰ ait. Libea̓tornazarene ſuſcipe ramū arboīs mīe tue. nā a cultoe̓ vinee ſarm̄tū abſcidit̓ vitis vt potiꝰ germīet ⁊ vberiꝰ coronet̉ Cui carnifex Si aſſentie̓vis adhuc tibi ꝑcō ⁊ medicam̄tū adhibeo Cui Iacobꝰ. Nōne ꝑſpexiſti ſtipitē vitis. qꝛ cū āputant̓ ſarm̄ta. ille nodꝰ qͥ r̄manet ī ſuo tꝑecū t̓ra caleſce̓ īcipit ꝑ ſingula abſciſiōis loca ꝓducit germīa. Si gͦvitis putat̉ viciſſitudīe tꝑis vt germīet: ꝙͣto magis fidelis hō qͥ ī vera vite xpō ꝯpactꝰ ē. . Tc̄ carnifex indicē eiꝰ abſcidit. Btūs āt iacobꝰdixit. Suſcipe duos ramos qͦs plātauit dextea̓ tua dn̄e Abſcidit ⁊ t̓tiūEt dixit iacōbꝰ de triplici tēptacōe liberatus. bn̄dicam pr̄i ⁊ filioaſpūiſcō. Et cū tribꝰ ereptis decamīo pueris ꝯfitebor tibi dn̄e ⁊ ī choro martirū pſallā noī tuo xpē. Abſciſus ē ⁊ qͣrtus Et Iacōbꝰ dixit.Protector filioꝝ iſrahel qͥ in qͣrta benedictōne ꝓnūciatus es. Suſcipe a ſeruo tuo ꝯfeſſionē qͣrti digiti taliꝙͣ in iuda bn̄dicto. Abſciſo