C CxC.ſuo etiā reuocato ⁊ felicitate ſorore dicti reuocati. necnō ⁊ cū ꝑpetuagenere nobili martiriū paſſus ē. Quoꝝ paſſio alio tꝑe potiſſimuꝫrecolit̓. Cū gͦ ꝓcōſul eis dixiſſet vt idolis īmolarent ⁊ illi nullatenꝰaſſentirentin carcerē miſſi ſūt. Qd̓ audiēs pr̄ perpetue. ad carceremflens cucurrit dicēs. Filia qͥd dixiſti vel qͥd feciſti? dehonoraſti genus tuū Nūqͥd aliqͥs de gene̓ tuo ī carcere miſſus fuit. Cū āt audiſſet ꝙ xp̄iana eēt in eā cū impetu cū digitis ad oculos irruit ⁊ ei oculos irruere voluit ⁊ exclamās egreſſus ē. Vidit āt btā ꝑpetua huius viſionē quā in craſtino ſocijs enarrauit dicēs Vidi ſcalā auream mirabili altitudīe vſqꝫ ad celū erectā. q̄ adeo anguſta erat vt n̄niſi vnꝰ ⁊ puus aſcendere poterat. In dextera vero ⁊ leua erāt fixi cultri ⁊ gladij ferrei limati ⁊ exacuti ita vt aſcēdēs circa vel infra ſe nullatenꝰ reſpicere poterat ſꝫ ſemꝑ ad celū eū erectū ſtare oportebat. ſb̓ea dracō teterrimꝰ ⁊ ingētis forme iacebat ⁊ p̄ timore qͥlibet aſcēdere formidabat. Vidit etiā ſatiꝝ ꝑ eam aſcendentē vſqꝫ ſurſum ⁊ reſpicientē vſqꝫ ad nos ⁊ dicentē. Ne timeatis hūc dracōneꝫ ſed ſecuriaſcēdite vt mecū eſſe poſſitis. Hec audiētes oēs dd grās egerūt qꝛſevocatos ad martiriū cogͦuerūt Pn̄tati igitur iudici cū ſacrificarenollēt fec̄ ſaturninū cū alijs viris a mulieribꝰ ſeꝑari ⁊ dixit felicitati Habes virū? Et illa Habeo ſꝫ ꝯtēno Cui ille iſere̓ tui puella vtviuas maxīe cū īfāteꝫ in vtero hēas Ad quē ait fac de me qͥcqͥd visqꝛ ad tui volūtatē nūꝙͣ trahe̓ me valebis Parētes ꝟo btē ꝑpetue cūviro accurrētes īfātē ꝑuulū btē ꝑpetue qͣ ad huc lactabat̉ adduxerūt. Et vidēs eā pr̄ ſtātē an̄ p̄fectū cadēs in faciē dixit ei ffilia dulciſſima miſerere mei ⁊ huius ineſtiſſime matris tue ⁊ hꝰ miſerrimi viritui qui poſt te viuere nō valebit. Perpetua vero immobilis ſtabatTunc pater filiū ad collū eius iactauit ⁊ ipē ⁊ mr̄ ⁊ maritꝰ eius manus tenētes ⁊ flentis oſculabant̓ eā dicentes Miſerere nri filia ⁊ viue nobiſcū At illa ꝓijciēs ꝑuulū ⁊ illos repellens ait diſcedite a meinimici mei qꝛ nō noui vos Videns aūt prefectus eoꝝ ꝯſtātiā diutiſſime verberatos in carcere poſuit Sancti vero duꝫ plurimū meſti eſſent de felicitate que octo iam mēſibus pregnās erat ꝓ ea orauerūt⁊ dolores ꝑtus ī eaꝫ ſubito irruerūt Peperitqꝫ filiū vnū Quidā verode cuſtodibus dixit ad cā Quid facies cū āte p̄fectū veneris ſi nunctam guiter cruciaris. Rn̄dit felicitas Hic ego ꝓ me patiar ibi ꝓ mepatietur Extractis igitur de carcere ligatis poſt tergum manibus ⁊nūdatis natibus per plateas ducuntur ⁊ dimiſſis beſtijs ſatirus ⁊perpetua a leonibus deuorantur Reuocatus ⁊ felicitas a leopardis cōmeduntur. Beatus vero ſaturninus gladio capite truncaturcirca annū d̓ni cclvi. ſub valeriano ⁊ galieno imꝑatoribus.