I¶ IIII.FI.x5.
oportet ꝙ differāt nūero. ſicut nec embrio ⁊ aīal ¶ Adſeptimū. ꝙ credere deū. ⁊ credere deo. ⁊ credere in deumnō nominant diuerſos actus. ſꝫ diuerſas circumſtantiaseiuſdē actus virtutis In fide em̄ eſt aliqͥd ex ꝑte cognitionis ꝓut fides eſt argumentū. ⁊ ſic qͣꝫtū ad hmōi argumentatōis pͥncipiū. actus fidei d̓r credere deo. ex hoc em̄mouet̉ credens ad aſſentiendū alicui. qꝛ eſt diuinitꝰ dictum. ſꝫ quātū ad cognitōem cui aſſentit d̓r credere deūveritas em̄ pͥma eſt ꝓpriū obiectū fidei. ſꝫ qͣꝫtū ad id qd̓ē voluntatis d̓r actus fidei credere in deū. nō aūt ē actꝰvirtutis ꝑfecte. niſi has oēs circūſtātias habeat ¶ Adoctauū dd̓m. ꝙ fides formata tollit̉ fornicatōe ⁊ alijs peccatis p̄ter infidelitatē. nō quātū ad ſubſtantiā habitusſed quantū ad formam tantumCtauo querit̉. vtruꝫobiectū fidei ꝓpriū ſit veritas pͥma ¶ Et videtur ꝙ nō In ſymbolo em̄ fides explicatur. ſꝫ in ſymboloponunt̉ multa q̄ ad creaturā ꝑtinent. gͦ nō tātum veri-tas pͥma eſt obiectū fidei ¶ Sꝫ diceres ꝙ ea q̄ ad creaturas ꝑtinent in ſymbolo poſita ſe hn̄t ad fidē quaſi perſaccn̄s ⁊ ſcd̓ario ¶ Sed ꝯtra. ꝯſideratio alicuiꝰ ſcīe adom̄ia illa ꝑ ſe extendit ad q̄ extendit̉ efficatia ꝓprij medija quo ꝓcedit. ſꝫ mediū fidei eſt hoc ꝙ credit deo aliqͥd dicenti. ex hoc em̄ mouet̉ fides ad aſſentiendū ꝙ putat ali-qͥd a deo eſſe dictū. deo aūt credendū ē. nō tantū de veriſtare pͥma. ſꝫ de qualibet alia veritate. gͦ q̄libet veritas eſt1ꝑ ſe materia ⁊ obiectū fidei ¶ Prete. Actus penes obſiecta diſtinguunt̉. ſꝫ actus fidei ⁊ viſio dei ꝑ eſſentiā ſtꝭiactus diuerſi. cū ergo obiectū viſionis p̄dicte ſit ip̄a veri(tas pͥma. nō erit obiectum actus fidei ¶ Prete. Ueriitas pͥma ſic ſe habet ad fidē ſicut lumen ad viſum. lumēem̄ ꝑ ſe nō ē obiectū viſus. ſꝫ magis color in actu. vt ph̓sd̓t. ergo nec veritas pͥma eſt obiectū ꝑ ſe fidei ¶ Prete.cFides eſt cōplexoꝝ. his em̄ ſolū tāqꝫ veris aliqͥs aſſenſitire p̄t. ſꝫ veritas pͥma eſt incōplexa. ergo obiectum fideitnō ē veritas pͥma ¶ Prete. Si ꝑ ſe obiectū fidei eēt veritas pͥma. nihil qd̓ pure ꝑtinet ad creaturā. ꝑtinet ad firdem. ſꝫ reſurrectio pure ad creaturā ꝑtinet. ⁊ tn̄ inter arijticulos fidei cōputat̉. ergo nō ē ꝑ ſe tantū obiectū fideiVveritas pͥma ¶ Prete. Sicut viſibile ē obiectū viſus itapcredibile obiectu fidei. ſꝫ multa alia ſunt credibilia qͣꝫ veiaritas pͥma. gͦ veritas pͥma nō ē ꝑ ſe obiectū fidei ¶ Preqͥte. Relatiuoꝝ eadē eſt cognitio ꝓpter hoc ꝙ vnū claucditur in intellectu alterius. ſed creator ⁊ creatura relacitiue dicunt̉. gͦ cuiuſcūqꝫ habitus cognoſcitiui ē obiectuꝫnicreator eius etiā erit obiectū creatura. ⁊ ita nō p̄t eſſe ꝙꝗiveritas pͥma ſit ſolūmodo fidei obiectū. ¶ Prete. In qͣrelibet cognitōe id in qd̓ deducimur obiectu eſt. illud aūtTꝑ qd̓ in ip̄m deducimur mediū eſt. ſꝫ in fide deducimuracad aſſentiendū aliqͥbꝰ veritatibꝰ de deo ⁊ creaturis ꝑ vederitatē pͥmā inquantū credimus deū eſſe veritatē. gͦ veriectas pͥma nō ſe hꝫ ad fidē vt cognitōis obiectū. ſꝫ magisvavt mediū ¶ Prete. Sicut charitas ē virtus theologicacoita ⁊ fides. ſꝫ charitas nō ſolū ꝓ obiecto hꝫ deū. ſꝫ ꝓxiinmum etiā. vn̄ ⁊ de dilectōe dei ⁊ ꝓximi duo p̄cepta cha giritatis dantur. gͦ fides habebit ꝓ obiecto nō ſolū veritaditem pͥmā. ſꝫ etiā veritatē creata ¶ Prete. Auguſti. d̓tcijꝙ in patria videbimꝰ res ip̄as. hic aut intuemur rerum¶imagines. ſꝫ viſio fidei ad ſtatū vie ꝑtinet. ergo viſio ficredei eſt ꝑ imagines. ſꝫ imagines ꝑ quas intellectus noſterali
12videt ſunt res create. ergo fidei obiecta ſunt res createm¶ Prete. Fides ē mediū inter ſcīam ⁊ opinionē. vt patꝫ8ꝑ definitōem Hug. de ſctō vict. ſꝫ ſcīa ⁊ opinio ē de cōniplexo. gͦ ⁊ fides. ⁊ ita nō p̄t eē eiꝰ obiectū veritas pͥma. q̄uſimplex ē ¶ Prete. Principiū fidei videt̉ eē reuelatio ꝓm̄phetica ꝑ quā nobis diuina annūciata ſunt. ſed ꝓphetieobiectū nō ē pͥma veritas ſed magis res create. q̄ ſub cerūta drn̄a cadunt tꝑis. ergo ⁊ fidei obiectū nō ē tantū veriItas pͥma ¶ Prete. Ueritas ꝯtingēs nō eſt veritas prima. ſꝫ aliqua veritas fidei ē veritas ꝯtingens ChriſtuꝫIem̄ pati fuit ꝯtingens cū eēt depēdens a libero arbitrioCſuo ⁊ etiā iudeoꝝ ⁊ tn̄ de paſſione Chriſti ē fides. gͦ vezritas pͥma nō ē fidei obiectū ꝓpriū ¶ Prete. Fides ꝓprieloquēdo nō eſt niſi cōplexoꝝ. ſꝫ in qͥbuſdā articulis fideipͥma veritas cadit vt incōplexū. vt cū dicimus deumpaſſum vel mortuū. gͦ nō tangit̉ ibi pͥma veritas vt fidei oblectū ¶ Prete. Ueritas pͥma cōꝑat̉ dupl̓r ad fidēſcꝫ vt teſtificans ⁊ vt id de quo eſt fides. ſꝫ nō p̄t poni obiectū fidei vt eſt teſtificans. ſic em̄ eſt extra fidei eſſentiā.nec iteꝝ vt illud de quo eſt fides. qꝛ ſic q̄cunqꝫ enūciabillia formant̉ de veritate pͥma eſſent credibilia. qd̓ pꝫ eſſefalſum. ergo veritas pͥma nō ē ꝓpriū obiectū fidei¶ Sꝫ ꝯtra ē qd̓ Dyoni. d̓t vij. ca. de di. no. ꝙ fides ē ſꝑcirca ſimplicē ⁊ ſꝑ eodē mō ſe habentē veritate. ſed talisnō eſt veritas niſi veritas pͥma. gͦ ⁊c̄. ¶ Prete. Uirtꝰtheologica idē hꝫ ꝓ fine ⁊ obiecto. ſꝫ fidei finis eſt veritas pͥma cuius aꝑtam viſionē fides meret̉. gͦ ⁊ obiectuꝫeius eſt veritas ¶ Prete. Iſidorus d̓t ꝙ articulus nō ēniſi p̄ceptio diuine veritatis. ſꝫ fides in articulis ꝯtinet̉.ergo veritas diuina ē fidei obiectū ¶ Prete. Sicut ſe hꝫcharitas ad bonū. ita fides ad veꝝ. ſꝫ charitatis ꝑ ſe obiectū eſt ſummū bonū. qꝛ charitas diligit deū ⁊ ꝓximuꝫꝓpter deū. ergo obiectū fidei eſt veritas pͥma.¶ Reſponſio dd̓m ꝙ ꝑ ſe obiectū fidei veritas pͥma ē.qd̓ ſic accipi p̄t. nullus em̄ habitus rōnem virtutis hꝫ niſi ille cuius actus ſꝑ eſt bonꝰ. aliter em̄ nō eēt ꝑfectio potentie. cū igit̉ actus intellectus ſit bonus ex hoc ꝙ verūꝯſiderat. oportet ꝙ habitus in intellectu exn̄s virtꝰ eſſenō poſſit niſi ſit talis quo infallibiliter veꝝ dicat̉. rōne cuius opinio nō eſt virtus intellectualis. ſꝫ ſcīa ⁊ intellectꝰvt d̓r in vi. ethicoꝝ. Hoc aūt fides nō p̄t habere q̄ virtꝰponit̉ ex ip̄a reꝝ euidentia cū ſit non apparentiū. oportetigit̉ ꝙ hoc habeat ex hoc ꝙ adheret alicui teſtimonio inquo infallibiliter veritas inuenit̉. Sicut aūt om̄e creatūqͣꝫtū eſt de ſe vanū ē ⁊ defectibile. niſi ꝯtineat̉ ab ente increato. ita ⁊ oīs creature veritas defectibilis eſt niſi qͣtēnus ꝑ veritatē increatā rectificat̉. vn̄ neqꝫ oīs hoīs neqꝫangeli teſtimonio aſſentire infallibiliter in veritatē duceret niſi inqͣꝫtū in eis loquētis dei teſtimonium ꝯſiderat̉.Un̄ oportet ꝙ fides q̄ virtꝰ ponit̉ faciat intellectū hoīsadherere illi veritati q̄ in diuina cognitōe ꝯſiſtit trāſcendendo ꝓprij intellectus veritatē. ⁊ ſic fidelis ꝑ ſimplicē ⁊eodē mō ſe habentē veritatē liberat̉ ab inſtabili errorisvarietate. vt d̓t Dyo. vij. ca. de di. no. Ueritas āt diuinecognitōis hoc mō ſe hꝫ ꝙ pͥmo ⁊ pͥncipaliter eſt ip̄iꝰ reiincreate. creaturaꝝ vero qͦdāmō ꝯſequēter inqͣꝫtū qͥdē cognoſcēdo ſeip̄am oīa alia cognoſcit Et ita fides q̄ hoīeꝫdiuine cognitōi ꝯiungit ꝑ aſſenſum ip̄m deū hꝫ ſicut pͥncipale obiectū. alia vero q̄cunqꝫ ſicut ꝯſequenter ꝯiūcta¶ Ad pͥmū dd̓m ꝙ oīa alia q̄ in ſymbolo ponuntur adEcreaturam ꝑtinentia nō ſunt materia fidei. niſi ẜm ꝙ eisaliqͥd pͥme veritatis adiūgit̉. ip̄a em̄ paſſio nō cadit ſub
Q i
Ad 7
Sol̓o.
Ad 8
xii.
.i.
Ad. i.
2.
16.
14
Cōtra
12.
13.
9Re
15