Aoriatur qui mortuum facere poſſe credit. Mox ille arreptus a dēomo ⁊ ſubito moriēs morte ſua ſāctum amplius cōmendauit̓. Hijsauditis ebroniꝰ amplius īiudiatoiquebat̉ ⁊ famā ſancti extīgue̓moliebat̉. Sed iuxͣ predictionē ſācti gladio nequit̉ nequā ipſe occidit̉. Paſſus eſt aūt circa annū doxx. ¶ Item de duobusmim. DC. lx.fyraldis quere in fine libri.de nomine.Ranciſcus priꝰ dictꝰ eſtIohes Iſꝫ poſtmōdū mutato nomīēFranciſtꝰ vocatꝰ eſt. Cuiꝰ mutationis multiplex cā fuiſſe videtur.Primo ratione miraculi ꝯnotandi. Lingua em̄ gallica miratuloſea deo recipiſſe cognoſcit̉. Vn̄ diciiiruliuſtatur in legēda ſua. qꝛ ſemꝑ cum ardore ſancti ſpiritus: ardentia verafru biba foris eructās gallice loquebatur. Scd̓ ratione officij diuulgādi. Vnde dicit̉ in legēda ꝙ diuīacture lntlimprouidētia ſibi hoc vocabulū indiS ciſnufadit vt ex ſingulai ⁊ ex inſueto nōcxiiturIiij ibimemine: opinio miniſterij eiꝰ toti citius innōteſte̓t orbi. Tercio ratiōeeffcus ꝯſequēdi: vt .ſ. ꝑ hoc daret̉intelligi ꝙ ipē per ſe ⁊ ꝑ filios ſuosmultos ſeruos pctī ⁊ dyaboli debebat francos ⁊ liberos face̓. Quarto racōe magnanimitatis ī corde.frācia feritate dicti ſunt. qꝛ eis ineſt natualis feritas ⁊ magnanimitas aīoꝝ. Quinto ratione virtuo.ſitatis in ẜmone. qꝛ eiuſ ſermo inſtar ſecuris vicia incidebat. Sexto racōe honoſtatis in ꝯuerſacōeAiunt em̄ franciſtas dici ſigͣ quecilyr.dā inſtar ſecuriū q̄ Rome an̄ cōſules ferebant̉: q̄ erat in terrorē ⁊ inhonorē. ¶ De ſancto Franciſco.Rāciſcus ſeruꝰ ⁊ amicusaltiſſimi in ciuitate Aſiſijortus ⁊ negociator effcuſfere vſqꝫ ad. xx. etatis ſue annumtempus ſuum vane viuendo conſumpſit. Quē dominus infirmitatis flāgello corripuit: ac in virumalterum ſubito tranſmutauit: itaꝙ iam ſpiritu prophetico pollerecepit. Nam cum quadā vice ipſecū pluribus a Peruſinis captusdiro fuiſſet carceri mācipatus: dolentibꝰ alijs hic ſolus exultat Redarguitus ſuper hoc a cōcaptiuis:rn̄dit. Ideo me exultae̓ noueritisqꝛ adhuc ſanctus per totū ſeculūadorabor. ¶ Quadā vice romamcauſa deuotionis proficiſcens: vellimēta ſua depoſuit ⁊ pauꝑis cuiꝰdā veſtimēta induēs: ante eccleſiam ſancti Petricuꝫ pauperibꝰ ſedit ⁊ cū eis velut vnius ex illis auide medicauit. ⁊ ſepiꝰ ſimile feciſſꝫniſi notoꝝ verecūdia impediſſet.¶ Antiquus hoſtis euꝫ a ſalubrippoſito cōnabat̉ auerte̓ ⁊ femināquādam ſue ciuitatis mōſtruoſegibboſā: cordi eꝰ immittit ⁊ niſi reſipiſcat a ceptis: ſil̓eꝫ ſe facturumminat̉: ſꝫ a dn̄o ꝯfortatꝰ audiuit.Frāciſce: amara ꝓ dulcibꝰ ſume ⁊teip̄m ꝯtemne ſi me cupis agnoſcere ¶ Quendā igit̉ leproſū obuiun hn̄s Cū hoīes nli natua̓lit̓ abhorreret: diuini tn̄ memor oraculiaccurres in oſcula eius ruit ⁊ poſtiſꝑit. Quapropthoc ſtatī ille d
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten