Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Seite
CCLVv
Einzelbild herunterladen
 

⁊ omnibꝰ odioſus irā regis ⁊ principū ve̓bat̉. Times gͦ Ebroniꝰ licētiā a rege pecijt ⁊ monaſteriū ītroiuit. Quō ꝯcedēte ⁊ frem ſuū Theodericū ne con regnū aliqͥd moliret̉in cuſtodiā detinēte: ſcītate ⁊ ꝓuidētia ep̄i pace mirabili oēs gaudebat. Sꝫ pꝰ aliquot tempꝰ rex malignoꝝ ꝯſilio dep̄uatꝰ: intm̄ in viridei odiū incitat̉: ꝙ oportunitatē ⁊modū mortis eꝰ attentiꝰ inqͥrebatSꝫ ep̄s blāde ferēs ⁊ oēs immicoſvt amicos cōplectēs: egit cū regevt in die paſte in vrbe cui p̄erat celebrae̓t. Et ecce in illa die nūciatūeſt ei ꝙ rex in illa nocte quicqͥd demortē eꝰ tractauerāt ꝑficere decreuiſſet. At ille nichil trepidās: ſꝫ illa die cū rege in mēſa cōicans: perſecutorē ſic fugit ꝙ in Lugdunēſimoͣſterio dn̄o ſeruiēs cū Ebromoqui in mōaſtico hītu latitabat: ſedula caritate ſeruiuit. Pꝰ modicūrex morit̉ ⁊ Theodericus in regnūſublimat̉. Qua ꝓpter Leodegariuspopuli ſui lacrimis ⁊ p̄cibꝰ motꝰ⁊ abbatis imꝑio ꝯpulſus ad ſedēſuā redijt ac ēbromꝰ protinꝰ apoſtatauit ⁊ regis ſeneſcallꝰ ordinatꝰeſt. Qui licet prius malꝰ fuerit: tn̄poſtea peior fuit. totoqꝫ ſtudio leodegariū occidere nitebat̉. Miſſisgͦ militibꝰ qui eū caꝑent. cū hoc leodegarius ꝯperiſſet: eoꝝ furori cedens dū in hitu pontificali de vrbeegrederet̉: a militibus capit̉ qui eiſtatim oculos eruerūt. Poſt bienniuꝫ vero ſanctꝰ Leo degariꝰ cū frēſuo Garino quē Ebroniꝰ exulauerat: in palatiū regis adductꝰ cumiibad irriſionē Ebronij ſapienter etpacifice rn̄deret: nequā ille iuſſitGarinū lapidibꝰ obrui. ſanctūoep̄m tō die nudis pedibꝰ per quēdā fluuiū ſuꝑ acutiſſimos lapidesdecurrētem deduci. Et audiēs ꝙ inhijs tormētis deū laudaret: līguāeius precidi fecit ⁊ poſtmodū eūcuidā cuſtodi tradidit: vt ipſumnouis ſupplicijs reſeruaret. Ille ātvſum loquēdi nō ꝑdidit: ſꝫ predicationi ⁊ exhortacōi prout poteratvacabat. Predixitqꝫ qn̄ ⁊ qualiteripſe ⁊ broniꝰ ex hac vita migrarēt Lux aūt immenſa in modū corōne: caput eꝰ circūdedit: quē cuꝫiuatiormulti vidiſſent qͥd hoc eēt abipoep̄o q̄ſierūt At ille ſe in orōem pronipſeſternēs do grās retulit ⁊ oēs aſtāiſppaſites vt in melius vitā mutarentāmonuit. Cd̓ abronius audiens aiitiāinuidēs: miſſis ſpiculatoribꝰ ipſūIip tauedecollari mādauit. Cū gͦ ip̄m ducerent: ait eis. Nō eſt inqͥt opus fratres vos diutiꝰ fatigari: ſꝫ hic implete deſideriū eius qui vos emiſit.Ad hoc tres eoꝝ adeo ſunt ꝯpūctiꝙ ad pedes eius procidentes veniam precabantur. Quartus vero cūeum decollaſſet: protinus a demone arreptus ⁊ in ignem proiectuſvitam miſerabiliter terminauit.Bienmo expleto audiens ebronius corpus ſancti viri multis miraculis illuſtrari miſerabili cruciatꝰinuidia: militem illuc miſit. vt anſic ſe haberet veritas ītimaret. Miles autem ſuperbus atqꝫ arrogāſcum illuc veniſſet: cum calte tumbam ſancti percutiēs exclamauit