In quem em̄ deſeuiet ignis. niſi in ꝓpriam voluntatē. Nam ꝓpria voluntas deum impugnat et aduerſus eum extollitur. ip̄a eſt que paradiſum ſpoliat infernum ditat. ſanguinem xp̄i euacuat. et ditionidyaboli mundum ſubiugat.¶ II. COASIOEEATIO.ecunda puella ſic ait. Si ſcires homo quantū valeret ꝓprie vo-luntatis abdicatio miꝝ eſſet ſi non tue alterius alicuius p̄poneres voluntatē. Cuius inquies. Profecto hautdubiū quin dei. etquin etiā p̄lati niſi certus eſſes ꝙ preciꝑet quid iniuſtū. Aimiꝝ dep̄ponendo diuinā voluntatē. reddit magnus pater Augꝰ huius rationē. Sic inquit homo ab humanis in diuina dirigitur. cum humane voluntati diuina volūtas p̄ponitur. Hec ille. Sed quid putas;Eſt ne parum in diuina dirigi ab humanis; Terte nō eſt em̄ que ſurſum ſunt ſaꝑe nō que ſuꝑ terram. quod ſimiliter ſequit̉ ex ꝓprie vo-luntatis abdicatione. Audi yſayam. Dum inquit nō facis vias tu-as. et non inuenitur voluntas tua. tūc delectaberis ſuꝑ dn̄o. et ſu-ſtollā te ſuꝑ altitudinē terre. quaſi dicerꝫ. vt nihil terrenoꝝ ꝙͣuisaltum et excellens videatur te delectet. ¶ Porro de p̄ponēdo p̄lati vt p̄mittitur voluntatē occurrit ſufficiēs ratio. Quippe nō ſoluꝫvenerabili jeronimo teſtante. volūtas ꝑfecta faciendi. ꝓ oꝑe repu-tatur facti. Sꝫ eciā teſtāte magno pre Auguſtino. Quid quid vis etnon potes. factū deus reputat Nōne autē ſequitur ꝙ qui perfectevolūtati alterius ſuam iam ſubiecit. is multa et maxima ꝙͣuis vixpoſſibilia ſꝫm equiualentiā in ordine ad mercedē capiendam iamꝑfecit .ſ. oīa que ille p̄ciꝑe potuit. ꝙͣuis ea realiter nō fecerit. necvnꝙͣ facturus ſit. Itaqꝫ ꝓpriam voluntatē abdicans. habēſqꝫ ꝓm-ptum animū volūtati dei vel alterius ꝓpter deū obediendi in om̄ibus. talis ꝓ infinitis a deo remunerabitur que nunꝙͣ eſt facturusAudi rurſum jeronimū. In lege inquit oꝑa requirūtur. in euāgeliovolūtas q̄ritur. que et ſi effectū nō habuerit. tn̄ p̄mium non amittitAudi quoqꝫ gregoriū ſeu verbū eius cōſolatoriū. Non eſt inqͥt ma-nus vacua a munere. ſi archa cordis plena fuerit bona voluntateHec ille. Et patet exemplū in abraham ꝑ ſororeꝫ meam inductumſuꝑius et deductum.¶ FI. CONSIDEEATIO.ercia puella ſic ait. Scias hō ꝙ ſiue ꝓpria volūtate abdicādoAīmediate d̓inā p̄eligaſ. ſiue tue volūtati p̄eligaſ volūtatē alterius ꝓpter deū. etiā ſic dinā voluntatē p̄eligis. qͥppe philoſophicūē ꝓpter ꝙ vnūꝙͣqꝫ tale et illud magis vt ꝓpter qd̓ amamꝰ illud magis amatū eſt. Sꝫ qͥd; Certe nulli dubiū quin huiꝰ ꝓprie volūtatisabdicatio qͣ faciēte diuina volūtas frequēti actu p̄eligitur et pluſamat̉. via ſit ad maximū bonū hoīs Nimiꝝ cū ex actibꝰ frequēta-tis generet̉ habitus. via eſt ad habitualē tandē pariter et actualēdeificatōꝫ illā quā pulcre deſcribit et d̓clarat pr̄ clareuall̓. Oportꝫinqͥt nos ī hūc affectū qn̄qꝫ trāſire. vt quō deꝰ oīa voluit eſſe ꝓpterſemetip̄ꝫ. ſic nos quoqꝫ nec noſip̄oſ nec aliꝰ aliqͥd fuiſſe vl̓ eē veliꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten