Druckschrift 
Consolatio theologiae
Einzelbild herunterladen
 

cce dicit. et

modum. Ꝙi fr̄ eſto ſapiens. et de ꝑditōne ceſſabit querela que tuūpelut inſipientis cuiuſꝙͣ aīm videt̉ conturbare. Audi verbū illu-ſtris ſenece toto ex corde amplectendū. nihil inquit eripit fortunaniſi qd̓ dedit. v̓tutem nō dedit. ideo nō detrahit. Itaqꝫ ſapiēs nihilp̄dit. in vnius poſſeſſiōe v̓tutis eſt ex qua depelli nō p̄t. Nec illequi dicens in vniꝰ poſſeſſione eſt ex qͣ depelli non p̄t. plane innuitſapientē nihil ſuū reputare debere qd̓ cōtingit eū ꝑdere. Audi dehoc exemplū glorioſum d̓ brya prieneo qui vt narrat valerius / cūpatriam eiꝰ prienem hoſtes inuaderēt. omībꝰ p̄cioſarum reꝝ pon-dere onuſtis fugientibꝰ. interrogatus quid ita nihil ex bonis ſuisſecū ferret. Ego certe inquit bōa oīa mea mecū porto. pectore em̄illa geſtabat nō humeris. nec oculis viſenda. ſꝫ animo eſtimandain domicilio mentis incluſa. vbi manibꝰ mortaliū labefactari neq̄-unt. et vt manentibꝰ p̄ſto ſunt. ita fugientes nō deſerunt. XI. CONSIDERATIO. Adecima puella triſti infortuniū paſſo. ſapientis tn̄ habentieffigiē ſic loqͥt̉. illd̓ ꝓ certo te n̄ debꝫ ꝯtriſtare ꝙ viro ſapiē-ti eſt materia aliqͥd memoriale faciēdi. Sed quid. Profecto pauꝑtas et qͣliſcūqꝫ fortuna eſt huiꝰ materia. audi ſenecā. Ille inqͥt̓ boꝰartifex eſt. qui de omni materia optimū qͥd facere poſſit. phydeasſtatuaꝝ artifex nō tm̄ ex ebore ſtatuas ſciebat facere. ſed melioraex ere. et ſi marmor illi adeſſꝫ. et de illo ſimiliter faceret. ſi meliorēmateriā obtuliſſes ex illa feciſſꝫ quale optimū fieri poſſꝫ. Sꝫ inquitSapiēs ſi litebit v̓tutē in diuitijs explicabit. nō minꝰ in pauꝑtate.quacūqꝫ fortunā acceꝑit aliquid memoriale ex illo efficiet. h̓ ille XII. CONSIDERATIO.VVodecima puella triſti quē terrena īhabitatōe exiſtimat ꝑtur-batū ſuadet muttare regiōꝫ atqꝫ cū boetiana ꝯſolatrice ſic ait.Si bn̄ ſibi mēs ꝯſcia terreno carcere reſoluta celū libera appetit.nōne om̄e terrenū negociū ſꝑnet. que ſe celo fruēs terrenis gaudetexemptā. Ita reuera eſt et d̓ hijs qͥ iam nō ſunt hoſpites et aduene.ſꝫ ciues ſanctoꝝ et domeſtici dei. quoꝝ ꝯuerſacō eſt in celis. qͥbusceleſtibꝰ guſtatis. ſolūmō deſipit om̄e terrenū. qd̓ aūt deſipit noncontriſtat nō habēteꝫ. atqꝫ abſqꝫ triſticia relinquit̉ ab habente. di-ces forte. quid mihi et ſolennitatibꝰ iſtis. celeſtibꝰ ſcꝫ que ſꝑnereterrena faciunt; nā et ego hō ſum de terra terrenꝰ. Non ita fr. nonita oꝑtet. parūꝑ diuerte. nō grādis tibi reſtat via. Ad temētip̄m ſo-lu ꝑgere memēto. atqꝫ parūꝑ ingredi. et patēs atqꝫ facilis intelle-ctū duce patebit aditꝰ ꝑadiſi. XIII. CONSIDERATIO.Erciādecima puella triſtē de infortunijs ꝯſolādum hijs v̓bisaggredit̉. Ve inqͥt ꝓph̓a qͥ dicitis malū bonū et bonū malum.Dorro bonā fortunā quā appellas mala ē. et bonā dicis. At illa ꝙmalā appellas bona eſt. ſed malam dicis. jnde igiturVe tibij indecontriſtaris. Aperi oculos. muta ſentenciaꝫ. et ꝓrſus cauſam hanc

vō.