Cop̄. xxv.hij mūdū diligūt: dū illi relinquūt illi omniūobliuiſcūtur. et vnuſquiſqꝫ vnice matris ſueꝯtinuo recordat̉ iſti vero ōniū que ſunt mūdirecordātur ⁊ ſe obliuiſcūtur Illi caduca. hec ⁊terrena amplectūtur. ⁊ ad ea ſūoꝑe aſpirant.dū iſti ea q̄ ſupra terrā ſūt deſiderāt. Hij greſſuꝓprio currunt ad interitū: dū monaſtici adſalutē feſtināt. Religioſi oīa ꝓpt̓ deū dimittūt.dū tꝑales viri deū c̓linquūt ꝓpt̓ oīa. Sꝫ cte nōfallūtur. ea enī funeſta cecitas vicē eis reddit.qꝛ cū ꝓpter eos onia deus fecerit. iſti ꝓpter illadeū dimittunt. qͣre iuſte eos ōnia dimittunt.Seculares deniqꝫ prudētiores vidētur. iij quare huiꝰ ſeculi ſe homines cōprobant. quia utſcriptū eſt. filij huiꝰ ſeculi prudētiores ſunt filijs lucis. Iſti ad ea que dei ſunt. tardi. duri.pigri. tepidi. atqꝫ inertes ſunt. nec cogitāt qͦtendere debeant. viā ſciūt; ſed ſcienter deuiāt.⁊ ſi qui eam neſciūt. illam nō inquirūt. Ruinimo religioſoꝝ vitaꝫ. quia humilem. quia ſeculo obiectā. quia mollibus noō indutā abitiunt et vitam eoꝝ putant inſaniam. qui paulopoſt videbunt quomodo computati ſunt iniiumero ſanctoꝝ ⁊ ſors illoꝝ ineteruū. Patꝫergo huiꝰ regularis ⁊ monaſtice ſūma exellēcia et ꝑfectio ſuꝑ ceteros temꝑales ſtatus.