Cqͣ. xxxvi.Simplex enim eſt veritas ⁊ recta. ſplendore a̓verboꝝ ſenocinio nō eget qn̓imo ut Quintilianꝰ ait. ſuſpecta eſt cū ornatur fingere neſcit.Nam qm̄ inquit fabricabit ficientū q̄ vix elimatū depromit ſermonē. Ipſa vero ꝑ ornatalocutio plꝰ ꝓferre ꝙͣ cōferre ſolet. vt veꝝ ſitqd̓ quidā ſapiens ait qꝛ garruloſa dicēdi feſtiuitas plus ſonat ꝙͣ valet. multūqꝫ habetinanitatis ⁊ vacui. Idqꝫ Sen̄. nō negauit dūin declamacōibꝰ ait. qꝛ raro hec int̓ ſe coeuntut eadeꝫ vox ſit dulcis ⁊ ſolida. Hinc didimꝰad Alexandꝝ. artē inquit bene loquendi nōdiſcimꝰ nec facūdie rethoricoꝝ oratorūqꝫ operā damꝰ. Cuiꝰ offitiū eſt fabulātes ẜmonibꝰficinētare mendatiā. ⁊ innocētie fideꝫ cōferrecriminibꝰ. qui dū putāt ſe aliene laudis fructū per iniquā victoriā rapuiſſe: neſciūt ſe ſueꝯſciētie ꝑdidiſſe nitorē. ut recte exꝑiātur illd̓Lactācij. qꝛ multis ſua etiā facūdia mortiferaeſt. Rurſus veluti ipſa artifitioſa dicendi arsſuos alūnos decipit. ſic ⁊ ab eis fallit̓. parēqꝫei vitupij vicē reddūt. dū eloquētie aut rectōris falſo nomine gloriātur. eāqꝫ tnͣto fediꝰ deturpāt. qnͣto nullā ꝑtem eloquētie attigerūtuippe nominari eloquentes delectātur. quinondū loqui inceperūt ne dixerim didicerūt.Eſt enim modernoꝝ hominū ingens numerꝰ