Druckschrift 
Sermones de tempore
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

CVII

quis dubitare an aduerſus dyabolū inſtaret nobis bellū dei. di. ꝙ ſic. Et id̓o hicreddit cauſaꝫ cauſe .ſ. huiꝰ qͣre dēmꝰ ſtare aduerſus inſidias dyaboli. Et cauſabꝰ eſt neceſſitas aſſiſtendi. Quoniā nō ēno. col. i. p̄liū ſpūale aduerſus carnem etſangͥnē ſuꝑ. tātū. Nō enī ꝑ hoc exclud̓eītendit bellū carnis. ſed ei bellū dyaboliaſſociare. Caro aūt et ſanguis nō ſonathic in naturā. ſed magis in corruptelamnature ꝯtractā ex pͥmis ꝑentibꝰ et ex praua ꝯſuetudinē. Unde ꝓꝯcupiſcentia carnis accipit̉. jͣ. Coꝝ. xv. Caro ⁊ ſanguis regnū dei nō poſſidebunt. eccl̓i. xvij. Quidnequius qͣꝫ qḋ excogitauit caro ⁊ ſangsSed eſt luctādū aduerſus p̓ncipes ⁊ demones qui ſibi ſubiectas ꝯtinent multitudines. nec tantū demonū ꝯtinet multitudines. ſed etiā hoīm maloꝝ. per quospugnāt. Propter quod lucifer d̓r princeps huiꝰ md̓i. 10. xiij. Uenit enī prīcepſhuius mundi. Et poteſtates. ꝓpter fortitudinē quā habꝫ vnuſquiſqꝫ ex natura.Iob. xlj. Nō ē poteſtas ſuꝑ terrā que eivaleat cōꝑari. qui factuſ ē vt nullū timeret. Et ideo nō ſolū aduerſus carnē et ſāguine et aduerſus demones ē nobis bellandū. ſed etiā aduerſus mūdi rectores..i. hoīes mūdais delectatōibꝰ corruptoſet mundi amatores. aug. Quotiēs mundi nomē in mala ſignificatōne ſumit̉ nōoſtēdit niſi mūdi amatores. jͣ. ioh. v. Totus mūdꝰ in ma. po. e. Rectores dico tenebrarū haruꝫ .i. hoīm excecatoꝝ tēbrisignorantie et culpe. ephe. v. Eratis aliqn̄te. Tales aūt demones cuꝫ quibꝰ bellarehabemꝰ ſunt ſpūales .i. inuiſibiles et ſūtnequiſſimi. Et hoc ē qḋ d. ꝯͣ ſpūalia neq̇cie .i. ꝯtra demones qui ſunt ſpūs neq̄m.qui hītant in celeſtibꝰ .i. in iſto aere caliginoſo prope nos qui relicti ſunt ibi. vtnos ī pugͣ exercitēt. vel ī cleſtibꝰ .i. ꝓ celeſtibus q̄ nitūtur auferre nō enī ꝓ modi-

ca re nobiſcuꝫ pugͣnt. ſꝫ ꝓ ip̄a hereditatepaterna et eterna. Vltimo ꝯcludit di. q:ergo ꝯͣ tales ⁊ tantos hoſtes hētis pugre. ꝓpterea accipite armaturā dei vt poſſitis reſiſtere in die malo. i. in tota vita. p̄ſenti. Quia vt d. aug. Ex quo adā lapſꝰeſt ⁊ de ꝑadiſo expulſus. oēs dies fuerūtmali. et hoc pro miſeria naturali. ⁊ ꝓ malicia hoīm vt dictū ē ſupra in p̄cedēti epiſtola. Et nō ſolū ꝑ hac armaturā dei hōpōt reſiſtere hoībus. ſꝫ etiā p̄t eē ꝑfectusin ſeip̄o ⁊ ꝓficere d̓ bono in meliꝰ. ⁊ hocē. Et in oībus ꝑfecti ſtare. tā in ꝓſꝑis q̇min aduerſis. mat. v̓. Eſtote ꝑ. ſicut pat. ve.ce. ꝑf. ē. ij. coꝝ. vj. Per arma iuſticie a de.et a ſini. Sola enī p̄dicta arma faciūt hominē ꝑfectū. ⁊ bonū. et ideo ſuꝑ oīa ſuntquerēda. ⁊ habita retinēda. apoc. iij. Tene qd̓ hēs. Et attēde ꝙ vt ex ſupradictis ptꝫ hoc bellū ſpūale qḋ nobis inſtatē valde duꝝ. et forte ꝓpter vni. CPrio qꝛ ꝑ inſidias pugnat̉ in eo. ꝓptead. aduerſus inſidias dyaboli. Scd̓o qꝛibi ē ꝓdito. nā caro q̄ deberet eē ꝓ homine ſicut ꝑs eius ꝓdit eū. ⁊ ſic intus ī hoīne ē prodito. ꝓpt̓ qd̓ d. aduerſus carneꝫet ſanguinē. Tercō qꝛ ē bellū valde ordiatū. nā in hoc bello ſūt p̓ncipeſ ordinātes demones ad bellū diuidētes eos perſingulas potētias aīe. Nā quidā ponūtur ad cor vt mala cogitet quidā ad volutatē vt mala velit. quidā ad mēoria vtmaloꝝ recordet̉. ⁊cͣ. lu. xij. Tūc. va. ⁊ aſ. ſe.ſ. ne. ſe. ⁊ ingreſ. ha. ibi. Ponūt etiā neq̇ores ad magis ꝑfectos et ex ꝑte debilioripugͣnt ꝓpt̓ qḋ d. pͥncipes. Quarto qꝛpugtores ſūt potētiſſimi ⁊ robuſti vt dictū ē. ꝓpt̓ qd̓ d. ptātes. Quito qꝛ nō ſolūꝯ deones ⁊ carnē pugnare demꝰ. ſꝫ etiaꝫꝯmalos hoīes md̓i q̇ bonos ꝑſequuturio. xv. Si me ꝑſe. ſūt ⁊cͣ. Qui ſunt obtenebrati īmēte. ⁊ lucē v̓itatis nō agnoſcūt ſꝫtn̄ ſic obtenebrati regūt md̓m ⁊ ad ip̄oꝝ