Druckschrift 
Sermones de tempore
Einzelbild herunterladen
 

SermoXI

ticie .i. virtute ſpūſſancti: ⁊ gͣcia q̄ letamfaciūt animā p̄ ꝑticipibus ſuis .i. ſuperoēs ſanctos qui fuerūt ſecū ꝑticipeſ in p̄dicta v̓tute ⁊ gratia ſpūſſancti. Et totuꝫhoc debet intelligrinqͣntū hō. qꝛ inqͣntūhō fuit vnctus. eſa. lxj. Spuſdnī. ſuꝑ meSic fuit plenꝰ v̓tute ⁊ gratia ſpūſſanctiꝙ de plenitudine eiꝰ nos oēs accepimꝰ.et quicunqꝫ hūc ſpūmſanctū vel aliquāgratiā habēt ab eo habēt. i0. j. De plenitudine eiꝰ nos oēs accepimꝰ gratiā progratia. Oēs at alij ſancti hūerūt gratiāper partes. Huic ip̄e fluuius graciaꝝet donoꝝ ſpūſſancti ſe totū infudit vt einō ſit datus ſpūs ad menſurā. Decīanona ē. qꝛ oīa alia ꝑeūt pret ſeruiciū qd̓iſti puero impendit. vt diuicie. delicie ethonores ac etiā celi aerei ꝑibūt ſicut ⁊ t̓ra ⁊ terrena. ꝑibit enim hec figurā terrecum oībus terrenis et figurā aeriſ. ſicutin diluuio ꝑierūt. Ceteꝝ celi ⁊ terra ẜmſubſtātiā ineternū ſtabunt. ſed ſeruiciūqd̓ iſti puero fit nunqͣꝫ perit. ſed cū d̓fūcto recedit. apoc. xiij. Oꝑa eniꝫ illoꝝ ſe.il. Ambro. Nō ſunt bona hoīs q̇ ſecumauferre nō poteſt. ſola miſericordiā cōmes eſt defunctoꝝ. Et hoc ē. Ipſi ꝑibūtſcꝫ celi aerei et qͥ in eis ꝯtinentur. tū autꝑmanes .ſ. ad remunerandū opera tibifacta. gen. xv. Ego merces. t. magnimis. Uiceſima ē. qꝛ oīa alia mutant̉ ⁊ trāſeūt ꝑ prius ⁊ poſteriꝰ. ⁊ p̄teritū receſſitet futuꝝ nō aduenit. Sꝫ iſte puer ē eternus ⁊ nō mutāt̉ āni ſui nec accedūt: necrecedunt. ſed ineternū oīa ſibi aſſunt ſimul. nec eſt ei aliqͥd̓ p̄teritū vel futuruꝫ.ſꝫōnīa ſunt. p̄ſentiā. Et iō certiſſimaꝫ ſcientiā de rebus hꝫ. nec falli p̄t: nec in ullomutari. Eſt ergo ſemꝑ idē. ⁊ōniā ſūt eip̄ſentiā. qꝛ ip̄e ē eternꝰ ẜm ſubſtantiā diuinā quē hūanā naturam aſſumpſit Ineternitate aūt ſunt oīa ſimul. ⁊ nō ē priꝰaut poſteriꝰ. et ideo nullomo mutatur.

malach. iij. Ego dominꝰ ⁊ nō mutor. boeciꝰ. O q̇ ꝑpetua mūdū ratōe gubernaſImmobilis ſtabiliſqꝫ manes das cūctamoueri. Et hoc ē qd̓ di. velut ami. mu. e.et mu. tū aūt ide ip̄e es et a. t. nō deficiet.In magna ergo reuerētia iſtū puerū habere debemꝰ. cū tot excellētias de eo narrat apl̓s. ⁊cͣ. Dominica infra octauā natiuitatiſde euangelio ſermo vndecimus.Rat ioſeph etmaria mater ieſu mirātes ſuꝑhis q̇ dicebant̉ de illo luc. ij.Multa murabilia ſunt dicta ⁊ facta circa xp̄i natiuitatē in celo et in terra vt ſupra dictū ē. ꝓpter que regio tota ꝯcutit.et omnes in admiratōeꝫ ducunt̉. Et qd̓mirū ſi alij ī admiratōeꝫ ducunt̉ cuꝫ ioſeph et maria mater eius q̇ de ipſo ꝑfectam fidem habebāt et ſciebāt ip̄m filiuꝫdei eſſe de ſpūſancto ꝯceptū: et natuꝫ exea. de his que dicebant̉ d̓ illo de qͥbꝰ loquitur preſens euangeliū. mirabanturin quo p̓ncipalit̓ quinqꝫ ꝯtinent̉. Primū eſt ioſeph et marie ſuꝑ his que dicebant̉ de xp̄o ꝯgrua admirato. ī pͥncipioeuāgelij. Scd̓m eſt ſimeōis d̓ ieſu ⁊ mariā arduā ꝓphetatō. ibi. Et benedixit illis ſimeon ⁊ dixit ad mariā matre eius.Ecce poſitus ē hic in ruinā ⁊cͣ. Terciumeſt āne de xp̄o cōfeſſio ⁊ veriſſima affirmatō. ibi. ⁊ erat āna ꝓphetiſſa filia phanuel de tribu aſſer. Quartū eſt marie etioſeph ad ꝓpria remeato cū ieſu ibi. Etvt ꝑfecerūt onīa ẜm legē dn̄i reuerſi ſūtin galileā in ciuitatē ſuā naza reth. Quitū ē xp̄i ꝓfectus: ⁊ virtuoſa confortatio.ibi. Puer auteꝫ creſcebat ⁊ ꝯfor. plenuſſap. ⁊ grā dei erat in illo. Primo ergo ponit̉ ioſeph ⁊ marie ſuper his q̄ dicebantur de xp̄o ꝯgrua admirato. Congrue eniꝫ mirabant quando tot et talia