¶ III¶ermo
idē verū hͨonorē. qͥ ꝯſiſtit in poſſeſſionev̓tutum Ꝙ vt di. philo. Honor eſt reuerētia exhibita in teſtimoniū v̓tutis. Honor v̓o mūdi eſt in pāno ⁊ in eq̇s. Hoc figuratuꝫ eſt nume. xxj. vbi dn̄s mādauitꝙ qͥcunqꝫ graueret̉ punctōe alicuiuſ veneni d̓beret reſpicere ẜpentem eneū ī palo ſuſpēſum. qͥ figurabat xp̄m. ¶ Quītarenouatio fit in accipitre. q̄ fit ſingul̓ annis. De qua d̓r iob. xxxix. Nūqd ꝑ ſapiētiam tua plumeſcit accipit expādēſ alasſuas ad auſtrū. In quo dat̉ nobis exemplum. ꝙ frequēter d̓bemꝰ expadere alasnoſtras ad auſtꝝ .i. gͣtias ⁊ beneficia data nobis a deo d̓bemꝰ ad bonitatem direferre. a q̄ omīa bona ꝓcedūt. qꝛ auſtereſt vētus ꝓductiuus ⁊ generatiuus bonorū. Iac. j. Omē datū optimū ⁊ om. do.ꝑfe. deſur. eſt. Et in tali renouatōe flat innos auſter .i. ſpūſſāctꝰ. q̇ ōēs pēnas .i. gͣtīas renouabit. eas meliorando ⁊ nouoseffectus ꝓducere faciēdo. Mat. xxv. Ohabēti dabit̉ ⁊ abundabit. Quādo autēhō gͣtias quas hꝫ ad dei bonitateꝫ nō refert. nec de eis deo regͣtiat̉ ꝑdit pēnas ueteres ⁊ nō recipiet nouas. ⁊ nō renouabitur vt accipit̉. Sic ꝑdidit eas luciſer q̄d̓ deuꝫ nō retulit bona ſua ⁊cͣ. ¶ Sextarenouatō fit in fenice q̇ i nido ſuo lignaaridā ⁊ aromatica congregāt. ⁊ alis ſuisignē cōcutiēs ſeip̄m ꝯburit ⁊ ex eiuſcineribus auis ſue ſpēi ꝓcreat̉. In quo ſigͥficatur renouatō q̄ in reſurrectōne fiet. qͥaſi in nido noſtre carnis in quo habitāꝰꝯgregauerimus ligna aromatica .i. oꝑaſancta q̄ redolēt corā deo. in q̇bus ē accēſus ſpūſſancti ignis. tūc ex cineribꝰ ill̓. i.ꝑ v̓tutem illoꝝ opeꝝ reſurgēt gl̓oſa corpora noſtra. j. Co. xv. c. Seminat̉ in ignobilitate ſurget in gl̓a. Ad idē vadit renouatō q̄ fit in ſemībus q̄ in terra mortificātur ⁊ virētia reſurgūt. qꝛ ſi in cruce peritētie mortificauerimus mēbra noſtra ⁊
mortui fuerimꝰ md̓o. reſurgemꝰ in magͣgl̓a ꝑ omīa felicit renouati. Philip. iij.Saluatorē expectamꝰ do. no. ie. xp̄ꝫ qͣ reformabit cor. hum. no. ꝯfigu. cor. cla. ſue.Et ſic patꝫ pͥmū. ¶ Scd̓o nos hortat̉ vtmēdaciū deponamꝰ v̓itatem loquentesdi. Sicut dixi ꝙ nouus hō aſſumēdus ē⁊ ꝑ ꝯn̄s vetus deponēdus. ꝓpter qḋ deponētes mēdaciū. qd̓ ad vetere homineꝑtinet loq̄mini v̓itatem vnuſquiſqꝫ ꝓximo ſuo .i. omēs. ⁊ huiꝰ rō eſt. quoniaꝫ ſumus inuicē membra .i. omēs ſumus fratres et filij vnius dei et maxime criſtianiſunt membra vnius capitis hieſu xp̄i.⁊ ideo eis maxīe ꝓhibet ne ſeip̄os ꝑ mendaciū fallāt ad inuicē. Debemꝰ aūt cauere a mēdacio ⁊ loqui v̓itatem maxime ꝓpter tria ¶ M ¶ Prio qꝛ mēdaciū totam ſocietatē humanaꝫ deuaſtat ⁊ mercatōes ⁊ iudiciā ⁊ punitōes ⁊ pͥmia. Ꝙꝑ mendaciū emptores decipiunt̉. iudiceſveritate nō poſſunt inq̇rere. ⁊ ꝑ ꝯn̄s īſōtes plectūt̉. ⁊ rei euadūt. Per v̓itate aūtfidelitas ſocietatis humae ꝯẜuat̉. nullꝰdecipit̉ vitaſ indagat̉ ⁊ vnicuiqꝫ ẜm oꝑaſua retribuit̉. Propt̓ qḋ d̓r ꝓuer. vnj. c.Ueritatē meditabit̉ guttur meū ⁊ labiamea deteſtabunt̉ impiū Philoẜ. Duobus exiſtētibꝰ aīcis ſanctū eſt phonorare v̓itatem. Dicit̉ de ſaracenis ꝙ ſuꝑ oīadeteſtant̉ mēdaciū. Saraceni etiā ml̓tuꝫſunt reales in v̓bo ¶ Scd̓o qꝛ mēdaciūreddit hoīeꝫ odioſuꝫ d̓o ⁊ hoībꝰ Ecc. xxvCres ſpēs odiuit aīa mea. ⁊ agguor valde aīe illoꝝ. pauꝑē ſuꝑbū. diuitē mēdacē⁊ ſenē fatuū ⁊ inſenſatū. In eodē. ix. Terribil̓ ē ī ciuitate ſua hō līguoſꝰ. hō līguoſuſ ml̓ta mēdacia loqͥt̉. Terco qꝛ medaciuꝫ occidit aīaꝫ ⁊ ſeꝑat a d̓o. ſap̄. j. Os qd̓mētit occidit aīaꝫ. Ecōtra v̓itas a morteliberat. Iohannis octauo. Cognoſcētisv̓itatē ⁊ veritas liberabit vos. Cōſeq̄nthortat̉ nos ad iram ꝑ zelum. ⁊ ne ꝑiraꝫª