¶XXXIIGermo

adduceret in exemplū. ¶ Terciꝰ ē ꝙ deus amicis ſuis benefacit in hoc md̓o et īalio. et qui ſunt hic diuites erūt diuitesicelo. ⁊ qͥ ſūt hic pauꝑes erūt pauꝑeſ ī fut̓o Qd̓ ſi veꝝ eſſꝫ neq̇qꝫ xp̄c diceret diuitibꝰ vt faceret ſibi pauꝑes amicos quiaip̄i ſunt heredes regni Cōtra hec tria eſtpreſens euāgeliū. In quo duo prīcipaliter ꝯtinent̉. Primo enī ꝑabola q̇daꝫ adꝓpoſitū de diuite q̇dā et eiꝰ villico enarratur ibi. hō quidā erat diues q̇ hēbatvillicū. Scd̓o ꝑabola ad ꝓpoſitum adaptatur ibi. Et ego dico vo. fa. vo. a. d. mā.iniqͦ. Circa ꝑabola qͥnqꝫ ponūtur. Primū ē apd̓ doīnū villici diffamato. ibi. hōquidā erat di. h. vil. et hic diff. ē apd̓ il. qͣſidiſſi. bo. ip̄iꝰ. Scd̓m eſt adn̄o villici citatō ibi. Et vocauit il. ⁊ ait. il. qd̓ hoc au. d̓te redde rōem vil. tue. Terciū ē villici callida cogitato ibi. Quid faciā qꝛ do. au. ame vil. fo. nō valeo mēdicare erū. Quartu eſt villici accelerata executō ibi. Cōuocatis itaqꝫ ſin. de. do. ſui. dixit. primo ⁊cͣ.Quintū ē a dn̄o ſuo villici cōmendatioibi. Et lau. do. vil. iniq. eo ꝙ pru. egi. qꝛ fi.ſe. hꝰ prud. fi. lu. in ge. ſua ſunt. ¶ Prioergo ponit̉ villici diffamato. cū dr̄. Ho qͣdā erat diu. ⁊c. Hō iſte filiꝰ dei ē qui ē diues oībꝰ bonis. qꝛ cū ip̄e ſit ip̄a beatitudo. ioh. xvij. hec ē vita eterna. et beatitudo ẜm boeciū ſit ſtatꝰ oīm bonoꝝ aggregatōe ꝑfectus. liquet ip̄m eſſe omībꝰ bonis plenū qui factus ē hō vt nobis omnia bona ſua daret. ro. viij. Pro nobisoībꝰ tra. illū .ſ. filiū. quo nō etiā cū illo oīnobis do. Profecto q̇ nobis ſe ip̄ꝫ deditoīa nobis dedit. Quicq̇d ergo hēmuſ ſiue in bonis nature ſiue ī bonis fortune.ſiue in bonis gratie ſiue glorie. totuꝫ abeo tenemus tanqͣꝫ miles tenet feudum arege īmo plus tanqͣꝫ villicus a dn̄o q̇ nōhabet in bonis dn̄i ſui. niſi ſolā diſpēſatione. Uillicus ſicut di. glo. ꝓprie ē ville

cuſtos. yconomus aūt ē diſpēſator rerūet bonoꝝ dn̄i. Hic aūt villicus accipit̉ generaliter ꝓ diſpēſatore. Uillicꝰ ergo iſteeſt hō cui deus oīa bona dedit tanqͣꝫ diſpenſatori ſuo. mat. xxv. Homo q̇dā ꝑe.ꝓfi. vo. ſer. ſu. ⁊ tra. il. bo. ſ. ⁊ vni. de qn. ta.al. v̓o d. al. v̓o vnū. vnicuiqꝫ ẜm ꝓpriaꝫ v̓tutē. qꝛ nō omīa omībꝰ dedit. ſed alicuiplus alicui minus. Hic autē villicus diffamatur tripliciter. Primo apud deuꝫꝑ angelos qui nobiſcū morant̉ ⁊ referūtfacta noſtra corā deo tho. xij. Cū orarescū lacrimīs ⁊ ſe. mor. obtuli or̄ōeꝫ tua cōrā deo. Et ſimilit̓ referūt mala nrā. Taliſdiffamatur ꝑ euidētiā facti qꝛ facta nr̄amala et bona aſcendūt corā deo. gen. xv.Clamor ſodomoꝝ et go. veīt ad me. Ibide. iiij. Vox ſangͥnis fratris tui abel clamat ad me de terra. act. x. Elemoſine tueet or̄ones tue aſcenderūt in memoriaꝫ incōſpectu dnī. Et ad hebr. mj. Omnia nuda et aperta ſunt oculis eius. Et de quoeſt diffamatus. Certe quaſi diſſipaſſꝫ bona ip̄ius. Ex quo ptꝫ ꝙ bona q̄ hēmꝰ nōſūt nr̄a ſꝫ dei. qꝛ a d̓o ſūt nobiſtradita. qꝛdi. bona ip̄ius et nō bona ſua. jͣ. coꝝ. mj.Quid habes qḋ non accepiſti. q. diceretnihil. ¶ Uere peccator oīa bona dei diſſipat. Et pͥmo bona nat̉e maliſ vſibꝰ applicando. que nobis deus ꝯtulit. vt ad bona ip̄is vteremur. vt intellectū ad ꝯgnoſcendū vera. volūtatē ad amandū bona.me moriā ad recolēdū d̓i beneficia. ⁊ omnia mēbra et totū corpꝰ ad dei gl̓aꝫ ⁊ honorē .ſ. ad ſeruiendū iuſticie in ſanctficatōem vt oculos ad videnduꝫ dei creaturas in quibꝰ magna dei bonitas apparꝫaures ad audiendū dei verba et ſic d̓ aliis. vt ſupra dictū ē in epl̓a. Humanuꝫ dico. j. cor. vj. Glorificate ⁊ porta. de in cor.veſtro. ro. xij. Obſecro vos ꝑ miſe. d̓i. vtexhi. cor. v. d̓o hoſ. vi .ſ. d̓o pla. Sꝫ peccator ꝑuertit ordinē. et deuaſtat intellectū.