Druckschrift 
Sermones de tempore
Einzelbild herunterladen
 

Sermo XX

puſtrias. guſtuꝫ eciā aīe habꝫ corruptū:ſicut febricitanſ. qꝛ ſpūalia nō ſapiunt ſibi ſed ſolū. fetida et terrena. aug. Palato nō ſano pena eſt panis qui ſano ē ſuauis. Et ſicut peccator totaliter ē īfirmꝰita omni infirmitate lāguet. nā a ſanctiſydropico ꝯꝑat̉ q̇ malis hūoribꝰ ē plenꝰet qͣnto plus bibit tanto plus ſitit. ⁊ ꝑalitico qui habet tremorē membroꝝ ꝓpterneuruoꝝ diſſolutōem. eo ꝙ influentiaꝫcaloris a corde nō recipiūt. et leproſo ꝙͣeſt infirmitas incurabilis humano ſtudio eo ꝙ ſangͥs ē corruptꝰ in ip̄o fōte ſāgͣuiſ .ſ. in pulmone. et febricitāti magnisfebribꝰ. et fluxū ſanguinis patiēti. ⁊ mortuo. ac etiā in tumulo fetēti peccator cōꝑatur. Unde peccator d̓r triplici mortemori. Magna ſiquidē ſapīa eſt. ſic totaliter infirmū ⁊ omni infirmitate languētē ad xp̄m medicū accedere. qui omēs ſanat. p̄s. Miſit verbū ſu. ⁊ ſa. eos. Augꝰ.Magnus vtiqꝫ venit medicꝰ. quia magnus vbiqꝫ iacebat egrotus. Et magnaſtulticia eſt in tanta infirmitate remanere. Terciū eſt ſeruitꝰ miſerabilis. nampeccator qͥ a d̓i ꝓuidētiā oīm doīnꝰ ē cōſtitutus magnā ⁊ vituꝑabilē etpeſſimāſeruitutē incurrit. Magna eſt ꝙ pct̄ōr ēſeruus oīm vicioꝝ que in eo regnant. vtauarus pecunie. guloſus gule. ſuꝑbꝰ honoris. iracūdus ire ⁊ ſic de alijs. Und̓ ſicut ſerui ducunt̉ a dominis. ſic vicia ducūt illos quos poſſidēt. Unde boetiꝰ ꝓbat ꝙ peccator nūqͣꝫ eſt impunitꝰ. ſꝫ ſtatim adeſt ei pena peccati. ſcꝫ ſeruitꝰ ipſaquā peccatū inuehit q̇ē maxima pena ſicut libertas p̄dulce bonū. ioh. vni. Quifacit peccatū ſeruus eſt peccati. Uituꝑabilis eſt qꝛ ꝙ hō digniſſima creaturarūad imaginē dei factus efficit̉ ſeruꝰ viliſſimoꝝ vicoꝝ que ſunt abominabilia apd̓deū et homīes. valde vituꝑabile iudicatur. boe. Sed qͣs nō ſꝑnat fragilis viliſſi

meqꝫ rei eſſe ſeruū Peſſima ē. qꝛ dyabolus cuiꝰ peccator ſeruꝰ efficit̉. nō dat eī requiē donec trahat euꝫ ad penas inferniibi imꝑpetuū cruciandū. ⁊ ꝓpter hoc dānati in inferno cōquerūtur dicētes. laſſati ſumus in viā iniqͥtatis. ſap̄. v. Magna ergo ſapīa ē de tā magna vituꝑabili et peſſima ſeruitute exire atqꝫ ad xp̄mvenire a quo efficit̉ vere liber et domnus⁊ magna inſipiētia ē in ea remanere Exeplū de illo qui eſſet in duriſſimo carcereet inde exiret ꝑ aſtutiā ſuā qͣꝫ ſapienſ reputaret̉ R Quartū eſt oīm bonoꝝpͥuato generalis. nā pctōr ꝯtra dei maieſtatē peccās ſicut ꝓcrimine leſe maieſtatis ōībꝰ boniſ priuat̉. nā priuat̉ hereditate vite eterne. pͥuat̉ merito paſſioniſ xp̄iet oīm ſanctoꝝ. ij. coꝝ. vj. Que ſocietasluci ad tenebras. que at ꝯuentio xp̄i adbelial. Priuat̉ oībuſ bonis que fiunt ineccleſia. ac etiā omībꝰ bonis ꝓprijs. mat.xiij. Ei āt qui nō hꝫ ⁊ qḋ hꝫ auferet̉ ab eoPriuat̉ oībꝰ virtutibꝰ ⁊ donis ſpūſſancti et penitus nuduſ remanet ſicut luſorad aleariū. apoc. iij. Neſcis qꝛ tu es miſer et miſerabilis ⁊ pauꝑ ⁊ nūdus ⁊ cecꝰPriuatur virtuoſiſſimis medicinis q̄de latere xp̄i fluxerūt .ſ. ſacramētis eccīeque oēm infirmitatē ſanāt. Priuat̉ nobilitate nat̉e ſue vt qͥ d̓buit oībꝰ dn̄āriifra beſtias redigat̉. p̄s. Homo cū in ho.eſ. nō intel. ꝯꝑa. ē iu. inſipi. ⁊ ſil̓is factuſēillis. Priuat etiā glorioſa reſurrectionepsͣ. Id̓o nō reſurgūt impij in iudico. ſcꝫglorioſi. Exēplū ſicut ꝯdenato ad morteoīa auferunt̉. ſic peccatori Nā de eo treſfiūt ꝑtes. qꝛ corpꝰ comedūt v̓mes. aīmaꝫaſportāt demoēſ ⁊ bona tꝑalia diuidūtꝯſanguinei et q̇libet iſtoꝝ ē vald̓ ꝯtentꝰꝑte ſua. qꝛ v̓mes ſolū corpꝰ. ꝯſangnei ſolū bona ⁊ dyabolꝰ ſolū aīaꝫ qͣrit. gen.Da mihi aīaſ cetera tolle tibi. mag ergoē ſapīa ꝙ aliqͦs ſic pͥuatꝰ oībꝰ boīs ſubito