XVSermo

eſt Et ideo impoſſibile eſt eē amicos dei⁊ md̓i Ia. iiij. Adulteri neſcitis qꝛ amicicia hꝰ md̓i inimica eſt dei. quicūqꝫ ergovoluerit amicus eē huiꝰ ſeculi inimicuſdei ꝯſtituitur. ecc. ij. Ue peccatori ingredienti terrā duabus vijs. Impoſſibile eergo eē cū d̓o et cū mundo. luce. xj. Quinō ē mecū ꝯtra me eſt. et qui nō colligitmecum diſꝑgit. ¶ Terco amoueamusa nobis impotentiā reſiſtendi peccatis.qꝛ omnipotētia dei cū tanta impotētiaſtare non poteſt. et qͥd ꝓdeſt dominarihoībꝰ. et regere ciuitates. ⁊ vni vili temptatōi non poſſe reſiſtere. ⁊ vnū motuꝫnō poſſe refrenare. ꝓuer. xiiij. Melior ēpatiens viro forti et qui dn̄atur aīo ſuoexpugnatore vrbiū. boe. ¶ Uide qͣnta ſitmaloꝝ impotentia. vt nunqͣm ad id qd̓deſiderāt poſſint venire ſcꝫ ad ꝑfectumbonū. Et id̓o ſi volumꝰ ꝙ dei potētia hītet in nobis. reſiſtamꝰ md̓o. carni. ⁊ dyabolo. iac. ij. Reſiſtite dyabolo et fug. avo. ¶ Quarto amoueamuſ a nobis idqd̓ ponit defectū in deo. ſcꝫ falſaꝫ fidemqꝛ fides exterarū natōnū ponit magnuꝫdefectū in deo ⁊ falſitatē. cū dicat eū eſſeſolū. cum ip̄e ſit trinus. cū dicat ip̄m eſſeſolū deū. cum ip̄e ſit deus ⁊ homo. Hēamꝰ ergo verā fidē que credit deū ſicuti ēhebre. x. Accedamꝰ cū vero corde in pleitudine fidei aſꝑſi corda a cōſcientiā mala et abluti corpuſ aqua mūda teneamꝰſpei noſtre ꝯfeſſionē indeclinabilē. io. xj.Qui credit in me. et ſi mor. fu. vi. ⁊ omīsqui vi. ⁊ cre. in m. .n. m. ineter. Ecce magoīpotentia de mortuis viuos facere ⁊ amorte ꝑpetua ꝯſeruare. Et hoc iō qꝛ defectū fidei nō habemꝰ. Si ergo volumꝰꝙ deus ꝑ ſuā potentiā habitet in nobisextendamꝰ nos ad maiora. nō ſimꝰ amicihuiꝰ ſeculi. reſiſtamꝰ peccatis et. hēamus verā fide. et tunc in deo omīpotenti erimꝰ valde potētes. et mirabilia facie

muſ. io. xiij. Qui credit in me oꝑa q̇ egofacio et ip̄e fa. ⁊ ma. ho. fa. Et ſic pꝫ pͥmū.Scd̓o de quodā attributo patri dicamꝰquod eſt caritas. ¶ Et nota hic dr̄am int̓appropͥata attributa et ꝓpria. qꝛ appropͥatu ita appropͥatur vni ꝑſone qd̓ nō alteri. vt potētiā ſolum patri. ſapiētia ſolumfilio. et bonitas ſolū ſpūiſancto. Sed attributa ſunt ꝯmunia eſſentie diuine ⁊ att̓buūt̉ vni ꝑſone ſicut alteri. vnd̓ caritasita attbuit prī ſicut filio ⁊ ſpirituiſcō. Etidē ē de gͣtīā et de ꝯmūicatōe. ⁊ de oībꝰ q̄de eſſentia diuina p̄dicant̉. q̄ qͣi ſunt infinita. Propͥa vero ſunt que ita ꝯueniūtvni ꝑſone ꝙ nullomō alt̓i. vt gigni filio.et gignere patri ⁊ ꝓcedere ſpūiſancto.Sic ergo caritas attribuit̉ deo. ¶ Circaqḋ ſciendū ꝙ maxima caritas dei ad homineꝫ qͣntum ad qͣttuor demonſtratur.Primo ꝙ filium ſuum hoīem fieri conſtituit et naturā humanā tanqͣꝫ in ſponſam ſibi accepit. ioh. jͣ. Verbū caro factueſt. Unde cātamꝰ. Hodie celeſti ſponſoiuncta eſt eccleſia. Ecce mirabilis amorquia imperator diues. potēs. ſapiēſ. pulcer. et eternus accepit pauꝑculaꝫ inualidā. fedam. inſipientē. ⁊ morti ꝯdemnatāhebre. ij. Nuſqͣꝫ eniꝫ an̄. appre. ſed ſemenabra. ¶ Scd̓o in eo ꝙ eundē filiū poſtqm̄ carnē aſſumpſit. fecit. xxx. annis ẜuire pro hoīe erudiēdo et informādo in luto penalitatum humane nature. et tandem ꝓ ip̄o redimendo ꝯſtituit eū mori.ioh. iij. Sic deus dilexit mundū vt filiuꝫuū vnigentū daret ſcꝫ ad mortē. Hic cadit exēplū d̓ paulino ep̄o nolano qui ꝓfilio vidue liberando iuit ad africam. etfactus ē ſeruus. Quere in dyalogo gre.¶ Terco in eo ꝙ hoīes ſibi in filios adoptauit et fratres xp̄i. j. iohā. iij. Uidēte q̄lem caritatem dedit nobis deus. vt filijdei noīemur et ſimus. ¶ Quarto in eoꝙ homines ſic redemptos ⁊ in filios ad