¶IXIIPermo
ſpūſſancti merceſ hominuꝫ erat terrenain temꝑalium abundantia conſiſtens ⁊longa vita. eſa. j. Si volueritis et audieritis me bona terre ꝯme. Sed modo nōeſt ſic. imo omēs qui pie volunt viuerein xp̄o ieſuꝑſe. pa. vt d̓r. ij. thi. iij. Non ēſeruus maior domino ſuo: ſi me perſecūti ſunt et vos ꝑſe. ij. coꝝ. mi. In omnibuſtribulatōem patimur. Vt ergo apl̓i abhis terrenis honies eleuarent ⁊ ad celeſtia tranſferrēt oportuit eos et ꝑ ora etꝑ verba ignē diuinū emittere alias nunqꝫ potuiſſent facere. Ignis autē iſte duofacit. qꝛ calefacit ꝓpter qd̓ hoīnes expoliant ſe. et eleuat. vt ptꝫ in vaporibꝰ virtute caloris ſolis eleuatis. Et id̓o homines ignē diuinū in p̄dicatōe apl̓oꝝ recipientes calefiebant in tantum ꝙ omniadeponebāt. act. mj. Quotqt at habebātdomos et agros vendebant ⁊ ponebātp̄cia eoꝝ ante pedes apl̓oꝝ. Et hoc ē qd̓dr luc. xij. Igneꝫ veni mittere in terrāQuarta rō eſt vt ad verba ignita apl̓oruꝫ ignis de celo deſcēderet. qꝛ ſimile trahit ſuū ſimile. qui omnē celi miliciā ꝯbureret et vaſtaret. Nā ante aduentū ſpūſſancti mundꝰ celi miliciā adorabat. ⁊ aliqui adorabāt venere vt luxurioſi. aliqͣmercuriū deū mercatoruꝫ vt auari. aliqͣmarte deū belli vt ſuꝑbi volētes domīari. Ut ergo apl̓i hanc ydolatriā celeſtismilicie deſtrueret oportuit eos v̓ba ignita proferre. vt ad verba eoꝝ ignis de celo d̓ſcenderet ⁊ ꝯſumeret ⁊ deſtruerꝫ eā.qꝛ ignis habet alta et magna humiliareij. coꝝ. x. Arma milicie noſtre nō ſūt carnalia deſideria. ſed potētiā deo ad d̓ſtructonē munitōnū. ꝯſilia deſtruētes ⁊ omnē altitudinē extollentē ſe aduerſus ſciētiam dei. Et iō apl̓i maledicebant tēplisydoloꝝ et corruebāt vt ptꝫ in multis locis. hie. xxiij. None verba mea quaſi ardens ignis. et quaſi malleus ꝯteres pe-
tras. Vnde poſtqͣꝫ hieremie dixit doīnꝰEcce dedi verba meā in ore tuo. ſtatimſubdit. Et ꝯſtitui te ſuꝑ gen. et reg. vt deſtruas et euellas et diſꝑdas in eodem. .jͣ.Qui figurabat choꝝ apl̓orū. nunqͣꝫ enīlegitur hie remias ſuꝑ gētes ꝯſtitutꝰ fuiſſe. ¶ Tercio queramꝰ quare ſpūſſanctus potius in igne qͣꝫ in alio elementoapparuit. Et ad hoc ſeptē rōnes ſunt ẜmſepteꝫ dona ſpūſſancti. ¶ Primo rōnemotōnis. Ignis enī ſemꝑ tendit ſurſuꝫ.ſic ſpūſſanctus ꝑ donū ſapiēcie ſemꝑ facit tendere ad celeſtia. ezechi. viij. Eleuauit me ſpūs inter celū et terrā. GregoriꝰAmor dei nunqͣꝫ eſt ocioſus. oꝑatur .n.magna ſi eſt. Verſat̉ enī ſapīa circa altiſſimas cauſas. vt di. phus. ¶ Proptereaapl̓us dicebat ad phi. iij. Noſtra ꝯuerſatoⁱ in celis eſt. ¶ Scd̓o rōe illuminatons. Ignis enī habet obſcura illumīare. Sic ſpūſſanctus ꝑ donū intellectꝰ illuminat aīmaꝫ a tenebris erroris. jͣ. co.ij. Itaqꝫ que dei ſunt nemo ꝯgnouit niſi ſpūs dei. Nobis at reuelauit deuſ perſp̄mſanctū. ſpūs enī .i. ſpūalis homo ſcrutatur omīa etiā ꝓfunda dei. Vnde magͣillumīata ē veritate fidei et doctrina d̓ivna vetula habes ſp̄mſanctū qͣꝫ omneſphi. qui non hūerūt. ro. xj. Quis aūt cognouit ſenſuꝫ dn̄i aūt quis inſtruxit eū.Nos autē ſenſum xp̄i habemꝰ. jͣ. coꝝ. ij.Quia vt d̓r iob xxviij. Timere deum ip̄ꝫeſt ſapīa. et recedere a malo eſt intelligetia. Qd̓ facit ſpūmſanctū habens. ¶ Cercio rōne actōnis. Ignis enī eſt vald̓ actiuus et in omnia alia agit. et nihil poteſtagere in ip̄m. vt ip̄m tranſmutet. Cuiusratio eſt quia ignis eſt totus formalis ⁊quaſi nihil de materia habens: Omnisaūt actio eſt a forma. et paſſio a materiaet ido poteſt agere et non pati. Sic ſpūſſanctus ꝑ donuꝫ cōſilij facit homine totū ſpūalem et nihil habere de materia ⁊