Sermo¶ IIII
eſt. qꝛ vnū malū alteri malo cōtrariat̉. vtprodigalitas illiberalitati. Sed bonumnunqͣꝫ ꝯtrariat̉ bono. Et ideo bonorumvna eſt ſentētia. ſꝫ ſentētia maloruꝫ eſt diuerſa. ⁊ vna cōtrariat̉ alteri. Prouer. xj.Inter ſuꝑbos ſemꝑ iurgīa ſūt ¶ Septimo arguendꝰ eſt. qꝛ ꝯtēnit bona glorie.Deus nāqꝫ ꝓmittit magnā gl̓am corpori ⁊ aīme ſe datuꝝ ſi hō caueat ſe a peccatis. j. Coꝝ. ij. Quod oculus nō vidit. necauris audiuit nec in cor homīs aſcenditque p̄pa. deus his q̇ diligūt eū. Luc. xxij.Ego diſpo. vo. ſicut diſpo. mi. pater meꝰregnū. vt eda. ⁊ bi. ſuꝑ men. me. in re. me.Sed mūdus hoc ꝯtemnit dicēs. Cui bene eſt hic. etiaꝫ bene erit in futuro. Scioq̓d habeo. ſꝫ neſcio qd̓ habebo. ꝑs. Pronihilo habuerūt terrā deſiderabilē Trenoꝝ jͣ. Omnes amici eius ſcꝫ mundi ſpreuerunt eā ſcꝫ gl̓am celi ¶ Octauo eſt arguendus. qꝛ nō timet penas gehene Deus enī minat̉ peccatoribus magnas ⁊ intolerabiles penas. Eſa. xxxiij. ca. Quispoterit habitare ex vobis cū ardoribusſempiternis. Pſalmiſta. Ignis grandonix glaciēs ſpūs ꝓcellaꝝ. ꝑs calicis eoruꝫDe his omnibꝰ mūdus non curat. īmoqd̓ peius eſt omīa deridet. Treno. iij. Factus ſum in deriſum omī populo. Et iōeſt arguēdus merito mūdus ⁊ forti verbere corrigēdus. ¶ Quarto ponit̉ ſecūdum opus ſiue effectus ſpūſſancti qui ēapoſtolos in omnē veritatem inducere.Apoſtoli enī ex groſſitate intellectus etex triſticia magna que eos tūc temꝑis d̓pͥmebat nō poterāt caꝑe altā veritatē d̓xp̄o ⁊ de multis alijs neceſſarijs ad ſalutem. Et hoc eſt qḋ dicit. Adhuc ml̓ta habeo vobis dicere ſꝫ nō poteſtis portaremodo. id eſt. nō eſtis capaces ad ea ītelligenda. ſꝫ ſpūſſanctꝰ aduenies faciet voscapaces oīs veritatis ⁊ plenos. amouedo ſcꝫ duriciā intellectus fugādo triſtici
am corꝑis. ⁊ deſuꝑ ſapientiā infundēdo.quia omīs ſapiētia ⁊ veꝝ a ſpūſancto eſtDamaſcenus. Omne veꝝ a quocunqꝫdicat̉ a ſpūſancto eſt. Et hoc eſt qd̓ dicit̉.Cum venerit ille ſpūs veritatis docebitvos omnē veritatē ſcꝫ vite ⁊ doctrie vie⁊ patrie neceſſariā ad ſaluteꝫ. ita ꝙ ſit diſtributō ꝓgeneribus ſinguloꝝ ⁊ nō proſingulis generū vt dicit victor. Quia vtdicit auguſtinus nō arbitror in quoqͣmhoc poſſe impleri in hac vita vt omne veritatē ſciat cū apoſtolus dicat. nūc ꝯgnoſco ex ꝑte. id eſt. imꝑfecte. ⁊ videmus nūcꝑſpēm in enigͥmatē. j. Coꝝ. xiij. Sed ſpūſſanctus omnē veritatē docet. qꝛ ⁊ hic docet omīa neceſſaria ad ſalutē. iuxta illudj. iohā. ij. Unctio eius docebit vos d̓ omnibus. Et in futuro ad ꝯgnitōnem dei ꝑducit. in quo omīa ꝯgnoſcunt̉. Gregorius. Quid eſt qd̓ neſciat q̇ videntē omīavidet. Docebit ergo vos omnē veritatēfidei. ſcꝫ de vnitate ⁊ trinitate dei ⁊ de incarnatōe ⁊ vita xp̄i ⁊ morte. ⁊ creatōe etfine mundi. de angelis ⁊ animabus. d̓ celo ⁊ mundo ⁊ inferno. de peccatis ⁊ v̓tutibus. de ſacramētis eccleſie. Et breuiteromnē veritatē ad ſalutē veſtraꝫ vel aliorum neceſſariā vos docebit. Nō aūt docebit vos ſophiſmata ariſtotelis. vel ꝓpleumata euclidis. vel leges aureliani.vel cōmenta auerrōis. ⁊ cetera nō expedientiā ad ſalutē. Vel aliter ea que ſuntad finem ꝯtinētur virtute in fine. ſapientia autē dei eſt finis omnis ſapiētie ⁊ ſcientie. Sapientie. vj. Cogitare enim de illa ſenſus eſt cōſummatus. Et omēs ſciētie ſeruiunt ei ſicut famule domine Prouerbioꝝ. ix. Sapientia edificauit ſibi domum. excidit colūnas ſeptē. ⁊ miſit ancillas ſuas vt vocarēt ad arcē. Septē colūne iſte ⁊ ancille ſūt ſcīe hūane ſcꝫ ſeptē artes liberales quibus ſapientia dei ad ſuum miniſterium tanquā ancillis vtit̉ vt