Druckschrift 
Sermones de tempore
Einzelbild herunterladen
 

IIIIISermo

hoc eſt qd̓ dicit. Arguet mundū de iuſticia quā mihi ⁊ mēbris meis nō ſeruauerunt. ſed ſuꝑ. iniuſticiā. quia me et meosocciderūt. Mathei. xxiij. Hieruſalē hieruſalē que occidis prophetas ⁊ lapidaseos q̇ ad te miſſi ſunt Per quā mortemego recedo de mūdo ⁊ ad patrem vado.⁊ amplius nō videbitis me mortalē. Itēarguet mundū de iudicō qḋ ſcꝫ nō timuerunt. quia cū peccēt quotidie cōtra deū⁊ proximū iudiciū dei ventuꝝ timere debuerūt. quia ſi dyabolus maijſter ⁊ princeps eoꝝ iam iudicatus eſt ſoluꝫ ꝓ vnocogitatu. multomagis ip̄i ꝓ multis ſceleribus iudicabunt̉. quia ſi rex punit militem multomagis vaſallū. Locus ē a maiori. quia ſi illud qd̓ videt̉ magis ineſſe.nō ineſt. nec illud quod minus videt̉. ſedmagis videt̉ parcendū comiti qͣꝫ vaſalloigitur ⁊cͣ. ij. Pet̓. ij. Si enī deus angelispeccātibuſ nō peꝑcit ſed rudētibus inferni detractos in tartaꝝ tradidit cruciandos in iudiciū reſeruari ⁊cͣ. Ergo multomagis nobis peccātibus non dimittet.Sic ergo arguet mundū de peccato qd̓ꝯmiſerunt. quia nō crediderūt in me. deiuſticia quā mihi ⁊ meis nō ſeruauerūt.ꝓpter quā mortuus ſum ⁊ ad patreꝫ vado. ⁊ de iudicō quod nō timuerūt quodtimere debebāt cum p̓nceps eoꝝ iam iudicatus ſit P Ubi nota ꝙ mūduſarguēdus eſt de triplici iudicō. Primode iudicō ad ſe nō ꝑtinēti quod ſibi vſurpat. Math. vij. Nolite iudicare ⁊ nō iudicabimini Roma. xiiij. Cu qͥs es qui iudicas ſeruū alienū. Secūdo de iudicō ꝓprio de quo non curat. j. Coꝝ. xj. Si noſmetip̄os diiudica. nō vtiqꝫ iudi. Terciode iudicio dei quod nō timꝫ. cōtra quodecci. vij. Memorare nouiſ. t. ⁊ ineternuꝫnō peccabis. In eodem. xxxviij Memoreſto iudicij mei ſic enī erit ⁊ tuū QIn fine nota ꝙ mundus eſt arguēdus d̓

octo maximis ſceleribus que ſunt. qꝛ expellit maijſtrū ſapiētie. occidit vitaꝫ anime. exiccat fonteꝫ miſericordie. negat miniſtrum ꝓuidētie. nō audit p̄dicatorempenitētie. extinguit lume intelligētie. contenit bona gl̓e. ⁊ nō timet penas gehēne. Primo eſt arguendus. quia expellitmanjſtrū ſapiētie. Iohā. xxj. Qui dixerūtdeo. rece. a nobis. ſci. vi. tu. no. Mundꝰdocet ſcientiā ſuam que eſt terrena. animalis. dyabolica. vt d̓r iacō. iij. naꝫ docetlucra iniuſta. deceptōnes. ſophiſticatōeſcōtrouerſias. gͣuerras ⁊ huiuſmodi Hieremie. vj. Omnis calūnia in medio eiꝰHec ſciētia expellit dei ſapientiā que eſtomni virtutē plena. nam docet iuſticiamfacere. nō decipere ꝓximū. verū dicere. finem conſiderare. celū amare. deū timere⁊ ab omī malo cauere. Iob. xxviij. Timere deū ip̄a eſt ſapiētia ⁊ recedere a malointelligentia. Itē maijſter ſapientie dicitTranſit mundus ⁊ cōcupiſcētia eius .jͣ.iohā. ij. Mūdus aūt dicit. Hec requiesmea in ſeculū ſeculi. hic habitabo quoniam elegi eam. Itē maijſter ſapiētie dicit.ꝙ diuitie. delicie. ⁊ honores ſunt noxie.Prouerbioꝝ. j. Uſqꝫ quo ſtulti ea queſibi ſunt noxia cupient. Sed mūdus dicit ꝙ tria ſupradicta ſunt optima. Pſal.Beatū dixerunt populū cui hec ſunt Itēmaijſter ſapientie dicit ꝙ aduerſa mundi ſunt vtilia quia erudiūt ⁊ compelluntad deū accedere. vt dicit gregorius. mala que nos hic p̄mūt ad deū ire cōpellūt.Boetius Plus hominibus reor aduerſam qͣꝫ ꝓſperā ꝓdeſſe fortunā. Illa fallit.hec inſtruit. Itaqꝫ illaꝫ videas vētoſamfluentē ſuiqꝫ ignarā. Hāc āt ſobriā ſuccīctā ⁊ ip̄iꝰ aduerſitatis exercitatōe prudētē. Mūdꝰ hec v̓ba deliramētū reputat. ⁊hec patiētē inimicū d̓i. ⁊ fortūatum exiſtimat ſupra modū. Et breuit̓ d̓ omībꝰ q̄ ſapiētia d̓i docꝫ. mūdꝰ ꝯtrariū dogmatiſat