Sermo¶ XIVIII

ginta iuſtos ac etiā ꝓpter decē parcerentqn̄qꝫ ciuitatibꝰ Et nō ſolū in vita illa qͦseuadit multa mala ꝓpter bonaꝫ ſociētatem ſꝫ etiā in alia. Exēplum d̓ illo frē quifuerat deputatꝰ penis purgatorij triginta annis. ⁊ ſocius eiꝰ dixit miſſam ⁊ orāspeo liberauit eū ¶ Secūdo pctūm thome fuit ex ꝑtinacia mentali qꝛ nullo modo voluit credere. Sꝫ attēdendū eſt hic.ꝙ d̓r ecci. xviij. Qui cito credit leuis ē corde. Et d̓r. j. Ioh. mj. Nolite omī ſpūi credere. ſꝫ ꝓbate ſi ſpūs ex deo ſunt Sic credidit eua cito. Ergo tūc eſt pctūm nō credere qͣndo nō credit q̇s q̇buſ debꝫ. qͣndodebꝫ ⁊ quomo debꝫ. Ex illis tribus modis peccauit thomas ¶ Primo nō credidit q̇bus debuit. qꝛ cū ẜm lege ī ore duorum vel triū teſtiū ſtet omē v̓bum. ipſenoluit crede. x. approbatis viris q̇ teſtificabant̉ d̓ viſu qd̓ eſt veriſſimū teſtimonium ¶ Scd̓o qꝛ nō credidit qͣndo debuit. qꝛ ⁊ ſi non ſtatim crediderit debuit tamen poſt vnū die. vel ſic cogitare in ſeipſo ⁊ credere. Sꝫ ip̄e ſtetit octo diebus inſua ꝑtinacia ⁊ forte ſicut ip̄e dixit nunqͣꝫcredidiſſet niſi xp̄c ſibi apparuiſſꝫ ¶ Tercio qꝛ nō credidit ſicut debuit. qꝛ cū apoſtolus dicat. eſt aūt fides ſperandaꝝ ſubſtantia reꝝ argumētū nō apparētiū. heb.xj. ip̄e voluit palpare q̇ ad fide nō ꝑtinetEt ſic pꝫ pͥmū. ¶ Scd̓o ponit̉ remediuꝫ.qd̓ thomas inuenit. qꝛ xp̄c ex magna ſuabeniuolētia poſt dies octo iteꝝ venit adeos. ⁊ ſtatim dixit thome. Uide manusmeas ⁊ af. ma. tu. ⁊ mit. in la. me. ⁊cͣ. Chriſtus fecit thome ac ſi ip̄e deberꝫ ſolus ſaluari vl̓ ſi totꝰ mūdus ſtaret ad fidē thome. Sꝫ vt di. gregꝭ. Hoc non ex caſu ſꝫ exdiuina diſpēſatōe factū eſt. Egit nāqꝫ miro modo diuina clemētia vt diſcipulusdubitās dū maijſtri ſua vulnera palparet carnis. in nobis vulnera infidelitatiſſanaret. Plus enī mihiꝯtulit ad fidē in

fidelitas thome. qͣꝫ fides credentiū diſcipuloꝝ. Dum enī ille palpādo ad fidē reducit̉. mēs noſtra omī dubitatōne poſtpoſita in fide ſolidat̉ Uid̓ inq̇t manꝰ meas redēptrices tui ⁊ eas reuerearis. conſeruatrices tui vt eas amplecteris. collatrices omīs boni vt eas diligas. ⁊ punitrices maloꝝ vt eas timeas. Et ſic ptꝫ ſecundū ¶ Tercō ponit̉ fides ꝑfecta quathomas credidit ibi. Dominꝰ meꝰ ⁊ deꝰmeus. In quo v̓bo cōfeſſus eſt humanitatē cū dicit dominꝰ meus. ⁊ deitatē qꝛ ⁊deus meus Ergo aliud vidit ⁊ aliud credidit. Et ſic vbi abundauit delictū ſuperabundauit ⁊ grā. roꝝ. v. Quia vni v̓bocredidit. ⁊ ſtatim credidit. ⁊ ſicut debuitcredidit. in q̇bus tribus offenderat. ⁊ ſicpꝫ terciū ¶ Quarto ponit̉ p̄miū qd̓ ex fide ꝓmittit̉. cū d̓r Quia vidiſti me. īmo videtur ꝙ debuit dicere qꝛ tetigiſti me tho.credidiſti. Augͥ. Nō ait tetigiſti ſꝫ vidiſti. quoniā generalis qd̓ammō ſenſus ēviſus ⁊ ad omēs ſenſus aptat̉ vt guſta ⁊vide qͣꝫ dulce eſt. audi ⁊ vide qͣꝫ ſonoꝝ ē.⁊ ſic d̓ alijs. Quāuis dici poſſit nō auſuꝫfuiſſe diſcipulū tāgere vulnera maijſtri.Beati ergo q̇ nō viderūt ⁊ crediderunt.Crediderūt inquā fide formata q̄ ex bonis oꝑbus demōſtrat̉. qꝛ vt d̓r jaco. ij. fides ſine oꝑbus mortua ē. qd̓ aut mortuum eſt nō pōt vitā ꝯferre. Qui ergo credit in deū fide viua beatus erit Ibacukꝫij. Iuſtus in fide ſua viuet. Fides etiā deſe habet vitā dare ei q̇ nō pōt oꝑari Ro.mj. Ei v̓o q̇ nō oꝑat̉. credēti aūt in eū quiiuſtificat impiū. reputabit̉ fides eius adiuſticiā. qꝛ abraā ꝑ fidē ſine oꝑbus legiſiuſtificatus eſt. Exemplū d̓ latrone ī cruce cui ꝓpter fidē dictū eſt. Hodīe mecuꝫeris in ꝑadiſo. Et ſic pꝫ quartuꝫ. ¶ In fine nota ꝙ xp̄c dat nouē exempla ī ſua reſurrectōe q̄ qͥlibet debꝫ habere ſi vult vtſpūaliter reſuſcitet̉. ¶ N ¶ Primū ē ꝙ