Druckschrift 
Sermones de tempore
Einzelbild herunterladen
 

MMVSermo

et ſatiſfactōneꝫ. deus ei verbū ſalutiſ nōreſpōdet. ſꝫ dū ꝑ vera ꝯtritōeꝫ ꝯfeſſioneet ſatiſfactione appropiquat. tūc deꝰ verbū ſalutis et pacis reſpōdet ei. dicit ergoNō eſt bo. ſu. pa. fi. ⁊ mit. ca. Ubi manifeſte apparꝫ ꝙ canes hic peccatores ſigͣntqui vere ſunt canes. et peiores qͣꝫ canesqꝛ canis ſolū het miſeria ad malū pene.pctōr at hꝫ miſeria culpe ⁊ pene. Canis eſolū obnoxiꝰ morte tꝑali ſeu corꝑali. ſedpctor morte corꝑali et eterna ꝑiter obligat̉. Mage ergo vilitas ⁊ miſeria pctōris q̇ de dei filio fit canis et in morte tanqꝫ canis ad foueas inferni ſepeliēdꝰ ꝓujcit̉ in tormētis. luc. vj. Mortuꝰ ē diueſ ⁊ſepultus eſt in inferno. Cōꝑatur aūt peccotor cani ꝓpter qͣtiuor. H Prioꝓpter impudentia. qꝛ canis cora quocuqꝫ facit turpitudinē ſua. Sic pctōr coraꝫdeo et tota curia celi nō erubeſcit peccare. hiere. ij. Irons meretricis facta eſt tibi noluiſti erubeſcere SSꝫ certe erubeſcere deberet vt ꝓbe ageret. bōe. Mag vobis ſi diſſil̓are nō vultiſ eſt indicta neceſſitas ꝓbitatis cū ate oculos agitis iudicis cūcta cernentis. Scd̓o ꝓpter inſaturabilitate. Inſaturabil̓ ē enī aīmꝰ peccatoris ⁊ oīm bonoꝝ patit̉ famē ſicut canis. Unde filius ꝓdigꝰ q̇ gerit peccatoris figurā. d. lu. xv. Quāti mercenarij indo. pa. m. a. pa. ego at. hic fa. peo. Qui ſiliqͥs porco. ve ſ. īple. cū. Eo enī ip̄o. ꝙ peccatores deū nō habet qui ē bonū ꝑfectulatias hoīſ appetitū nihil hent ⁊ pꝯͣſeqͣnſnō ſatiant̉. Sicut ergo auris nō implet̉auditu nec oculꝰ viſu. ſic nec auarus pecunia. nec ſuꝑbꝰ horibꝰ. pͣs. Fame patietur vt canis. eſa. lvj. Canēs īpudētiſſimineſcierūt ſaturitate. Tercō ꝓpter immundiciaꝫ. qꝛ canis qd̓ euomit reſumit.ꝓuer. xxvj. Sicut canis q̇ reuerſ. ad vo.ſuū. ſic īprudēs q̇ reuer ad ſtulticiā ſuaꝫEt ſicut canis trahit os ſuū ꝑ īmudiciaſ

et ꝑ terrā. ſic peccator tota die īmūdiciaſpeccatoꝝ vertit in ore ſuo. et maxime osdetractoris feces alioꝝ lingua rumiattota die. ſil̓is ſcabro q̇ ſtercꝰ colligit et reuoluit. p̄s. Lingua eoꝝ tranſiuit in terra Quarto ꝓpter noxietateꝫ. Ꝙ canisdentibꝰ mordendo nocet et lacerat qͦſcūqꝫ p̄t et aliqͣndo fundit venenū. vt canisrabidus. Sic peccator in lingua ⁊ mauet reꝝ ablatōe ꝓximū lacerat ⁊ ꝯſumit. p̄ſLingua ē. gla. a. Et iteꝝ. Sicut nouacula acuta fe. do. ꝓuer j. Inſidiemur ſagniabſcondamꝰ tēdiculas ꝯtra inſontē fruſtra. deglutiamꝰ eū ſicut infernus viuente Iſti ergo canes nō ſunt digni comedere pane filioꝝ dei qui ē v̓tus paſſiōisxp̄i grā dei dona ⁊ v̓tutes et q̄cūqꝫ bonaſpūs. math. vij. Nolite ſanctū da. ca neqꝫ marga. ſꝑgere int̓ porcos. Sꝫ deꝰ nefame pereāt dū viuūt de mēſa exuberanti filioꝝ ꝓijcit bucellas ⁊ micas. qꝛ bonatꝑalia minꝰ ſunt qͣꝫ mice reſpectu bonorū ſpūaliū. Hec etiā mice multis ſpiniset oſſibꝰ ſunt reſꝑſe. qꝛ vt d. boe. qͣꝫ ml̓tisamaritudinibꝰ felicitas hūana reſꝑſa ē.Et ſic ptꝫ ꝙ oīa bona ſunt filioꝝ dei. qͥaip̄i ſunt heredes dei. Pctōres āt bonafurant̉ et male vtunt̉ et ip̄a tanqͣꝫ fureset ꝓditores poſſident ⁊ iō in malū ſuumtenet. ecc. v. Uidi aliud malū ſubſole. diuicie ꝯgregate in maluꝫ dnī ſui. I¶Poſſunt etiā ꝑ canes intelligi ſci p̄dicatores ꝓpter qͣttuor bonas ꝓprietates canis. qꝛ eſt valde fidelis dn̄o. dētibꝰ lacerat lupos. lingua ſanat vulnera. et latratu fugat latrones. Sic et ſancti p̄dicatores fideles ſunt deo ip̄m nō deſerētes etip̄iꝰ fide defendētes. ꝑati ꝓ eo mori. lacerat dentibꝰ rep̄henſionū vicia et pct̄a. ſanat lingua .i. ꝯſilio ⁊ monitōibꝰ ſuis vulnera peccatoꝝ. et demones et hereticoslatratū ſue p̄dicatōis fugat. pͣsͣ. Linguacanūtuoꝝ ex inimicis ab ip̄o. Iſti etiaꝫ