¶ DermoCXXXIIII
noīe dnī. Tredecimo in ſuauitate ẜm oīſvt ſcꝫ blādi ⁊ affabiles ſimꝰ. ecc. mi. ꝯgregatōi pauꝑū affabilē te facito In eod̓. vjUerbū dulce multiplicat amicos ⁊ mitigat inimicos Sꝫ qꝛ eſt q̄dā carnalis ſuauitas. ⁊ in ypocritis ſimulata. iō additſpūſancto ſuꝑ. habita vt ẜm deū ſuaues⁊ affabiles ſimꝰ. nō ſicut illi qͥ ꝑ dulces ẜmones corda innocentiū ⁊ ſimpliciuꝫ ſeducūt. Quartodecio in caritate nō fictaCaritas nō ficta ſꝫ vera appellat̉. qͣndo timore aduerſitatis ab amico nō retrahimur. ſꝫ eū vt poſſumꝰ adiuuamꝰ ꝓuerbxxvij. Omī tꝑe diligit q̇ amicꝰ ē. Ite caritaſ nō ficta ē qͣndo ſic ē in corde ⁊ in oꝑeſicut oſtēdit̉ in verbo. j. io. iij. Frēs nō diligamꝰ v̓bo neqꝫ lingua. ſꝫ oꝑe ⁊ veritate. Ficta ergo caritas ē q̄ corde nō ꝑſeuerat ⁊ opere noͣ īplet̉ ſed ſolū ꝑ v̓ba oſtendit̉. et nō diligit ꝑſonā ſꝫ bona eiꝰ. Quīto decimo in v̓bo veritatis ip̄m audact̉⁊ deuote p̄dicando ⁊ ip̄m ſemꝑ loq̄ndoqͣntūcunqꝫ ſurgit tribulatio. col̓. iij. Uerbū xp̄i habitet in vobis. Verbū veritatis ē xp̄c. 10. xmij. Ego ſum via v̓itas ⁊ vita. Nō ergo falſitas nrō verbo ꝯmiſceri dēt. ꝓuer. viij. Ueritatē meditabit̉ guttur meū. Sexto decimo in v̓tute dei. qd̓facimꝰ qͣndo in ip̄o confidimꝰ ⁊ ſꝑamꝰ.et nō in aliquo alio. hiere. xvij. Maledictꝰ vir qui ꝯfidit in hoīe. et ponit carneꝫbrachiuꝫ ſuū. Benedictꝰ vir qͥ ꝯfi. in do..ij. coꝝ. j. Vt nō ſimꝰ ꝯfidentes in nobisſed in deo. Et ſic ptꝫ ſcd̓m. ¶ Tercō nosapl̓s hortat̉ vt bona oꝑa inchoata in ꝑſeuerātia ꝯſummemꝰ. Cōſummato autboni in duobis ꝯſiſtit ſcꝫ in expugnatone vicioꝝ. ⁊ hoc facit in hac parte. ⁊ dilatatōe v̓tutū. et hoc facit pꝰ hac epl̓aꝫ. Inhac ergo parte ad expugnatōeꝫ et victoriā vicoꝝ nos hortat d. Exhibeamꝰ nosſicut dei mīſtros. in expugnatōe vicorūpugnātes et defendētes nos ꝑ arma iu
ſticie que ſunt v̓tutes .jͣ. the. v. Induti loricā fidei et caritatis ⁊ galeā ſpē ſalutisPer que arma debemꝰ nos defenderepōeꝫ modū. ſcꝫ a dextris ⁊ a ſiniſtris. p̄ſ.Cadēt a latere tuo mi. et de. m. a de. tuis.Itē debemꝰ nos defendere. vt trāſeamꝰilleſi ꝑ gl̓aꝫ hūani fauoris vt ibi nō extollamur. et ꝑ ignobilitatē .i. ꝑ ꝯtemptū noſtrū tanqͣꝫ ſimus viles et ignobiles ⁊ inde nō deijciamur et ꝯtriſtemur. ¶ Perhec duo trāſiuit ip̄e apl̓s. vt ptꝫ act. xiij.qͣndo putauerūt eū eſſe mercuriū ⁊ barnabā ioueꝫ. et afferentes coronas voluerūt eis vt dijs ſacrificare. et ſtatī poſt tāqꝫ viliſſimos eos reputātes eiecerūt extra ciuitatē lapidātes. Itē debemꝰ tranſire illeſi ꝑ infamiā qua dicimur mali. etper bonā famā qua dicimur boni ⁊ iuſti. vt ſcꝫ nō curemꝰ ſi a quibuſdā vituꝑemur. ⁊ a quibꝰ dā laudemur. j. coꝝ. miMihi aūt pro mīmo ē vt a vobis iudicer: aut ab hūano die. Sed ꝯtra hoc videt̉ eſſe qḋ d̓r ecc. xxj. Curā habe d̓ bononoīe. Et dicendū ē ꝙ curandū ē de bonafama ꝓpter horē dei. et ſic loquit̉ autoritas. et nō eſt curandū ꝓpter ſe. et ſic loqͥtur apl̓s hic. Itē vincamuſ ꝑ arma iuſticie et nō curemꝰ ſi reputemur vt ſeductores dūmō veraces ſumꝰ Nā ip̄e xp̄s vtſeductor ē habitꝰ. io. vij. Alij dicebāt. qꝛbonꝰ ē. alij nō ſꝫ ſeducit turbas. Iteꝫ nōcurēꝰ ſi ſimꝰ habiti ſicut q̇ ignoti .ſ. ad̓o.i. nō approbati. nec ab eo electi. qꝛ ꝯͣgnitiſumꝰ. hoc ē approbati .i. apꝑbatorū oꝑafaciētes. jͣ. thi. ij. Nouit domīꝰ qͥ ſunt eiꝰ.Itē nō curemus ſi habiti ſimꝰ tanqͣꝫ moriētes. glo. de vicō in viciū ruētes vt peccatores. qꝛ ecce viuimꝰ .i. in aꝑto ꝑ oꝑabona oſtēdimꝰ ꝙ viuimꝰ d̓o. ¶ Poteſtetiā intelligi de morte corꝑali. qꝛ ꝓpt̓ miſerias quas quotidie patiebant̉ reputabantur quaſi mortui et tamen veraciterviuebant. Iteꝫ vincamꝰ ꝑ arma iuſticie