CCXVI.

quodammodo mores ꝑuerterat demon. vt⁊ laqueo ſe forte ſuſpēdiſſet ſi manꝰ ꝑ quashoc facere poſſet habuiſſet. Ad monachositaqꝫ vicinos ꝑgit eulogius ita dicens eis.Quid faciā ꝙ elephācioſus iſte penitꝰ deſperare me fecit. Dicūt ei. Quā ob cauſamRn̄dit eiſ. qꝛ dura ſunt q̄ mihi conat̉ imponere. ⁊ qͥd agā ignoro: ꝓijciā ne eū. Sꝫ aliter deo dexteras dedi d̓ hͦ ſatis vereor. Nōpijciā eū. ſꝫ tot ac tāta iteꝝ dieꝝ ac noctiuꝫmala ferre nō poſſum. qͥd de ipſo igit̉ a me fiat ignoro. Ad quē illi his verbis loquūt̉.dū adhuc viuit ⁊ ſuꝑeſt magnus ille ſic em̄vocabat̉ Anthoniꝰ. aſcēde ad eū. egrumqꝫnaui impoſitū in monaſteriū eius defer expectās ibi donec ſpeluncā ſuā egreſſus adueniat. Quē cū videris referes iſta q̄ pateris. atqꝫ ab eo ꝯſiliū poſtulabis. qͥdquid tibi ſuꝑ hoc dixerit facies ⁊ eiꝰ monitiōibuſacqͥeſces. ſciens a deo iuberi tibi qd̓ ille preceperit. Vox igit̉ ſermonibꝰ fratꝝ libēterinſtructꝰ ſupradictū egrū blādis p̄cibꝰ ſuperās: litorali nauicule impoſuit. ſuſtulitqꝫde ciuitate ꝑ noctē. ⁊ ad diſcipuloꝝ ſctī anthonij habitaculū duxit. euenit aūt vt altero die veſpertinis horis ſuꝑueniret illuc beatus anthoniꝰ referēte mihi Cronio ꝙ clamide ex pellibꝰ facta indutꝰ aduenerit Solebat aūt veniēs ad monaſteriū fratꝝ vocare ex ip̄is machariū eūqꝫ his ꝟbis interrogare. Uenerūt adhuc aliqͥ frēs. Et ille veniſſe dicebat. De egypto inqͥt ſunt an d̓ hieroſolima. Hoc aūt ſignū ab his iuſſerat dari. vt quotiēs aliqͦ nō ſatis digni colloquioipſiꝰ venirēt adueniſſe egyptij dicerent̉. qͦtiens aūt ſctī qͥdā ⁊ ſpūales viderēt̉ viri veniſſe de hieroſolima nūciarent̉. Tunc gͦ veniens iuxta cōſuetudinē ſuā: cū interrogaret vtruꝫ hieroſolimite illic frēs eſſent anegyptij. Rn̄dit machariꝰ dicēs. Ex vtroqꝫ illic quoſdā genere vidiſſe ſe. Cū aūt dixiſſet illi ſanctꝰ anthoniꝰ. Fac illis leticiā ⁊ſumāt cibū ⁊ vna cū eis orōne cōpleta iubebant̉ diſcedere. at ꝟo cū hieroſolimitas veniſſe didiciſſet. ꝑ totā nocteꝫ cū ipſis ſedēsea illis que ſaluti eoꝝ ꝓficerēt loq̄bat̉. Memorata igitur nocte eū ſediſſe referebant ⁊vnūquēqꝫ ad ſe de his qͥ cōuenerāt euocaſ-

ſe. Cūqꝫ a nullo qͥs illic eulogiꝰ vocaret̉ audiſſet ip̄e in tenebris ꝓpria voce ſua illumter noīe vocauit. Cui cū ſupradictus ſcolaſticus nō reſpōderet. putās ꝙ alter aliquisculogiꝰ vocaret̉. Dicit ei rurſus. Te vocoeulogi qͦ ab alexandria ciuitate veniſti. Dicit ei eulogiꝰ. Quid queſo iubes. Et anthonius. Quid inqͥt huc veniſti. Rn̄dit Eulogius dicēs. Qui tibi nomen meū reuelaredignatꝰ eſt. ip̄e etiā et aduētus mei cauſamꝓculdubio reuelauit. Tūc ille quare inqͥtveneris ſcio. ſed an̄ oēs hos frēs vt omneſaudiant refer. Iuſſus igit̉ a magno anthonio ſeruꝰ chriſti eulogiꝰ retulit an̄ oēs Iſtūelephancioſum ī platea publica reperi ꝓiectum cuiꝰ curā nullus hoīm gerebat. et ꝓmiſi deo vt deſeruireꝫ egritudini eius quōpoſſem ⁊ ego ꝑ illū ⁊ ille ꝑ me ſaluaret̉. Exquo aūt ꝑiter ſumꝰ qͥntuſdecimꝰ annus eſtſicut ⁊ veſtre ſanctitati credo oīa reuelata.Quia igit̉ poſt plurimos annos cum a menihil mali ꝑtulerit varijs me ꝓcelliſ actempeſtatibꝰ vexat. ob qd̓ ⁊ ego ipſum a me ꝓijcere cogitaui. ꝓpterea ad ſanctitatē tuā peni. vt qͥd ex hoc faciā digneris me tuis edocere cōſilijs ⁊ orōibꝰ adiuuare. Peſſimisem̄ motibꝰ totūs fatigor ⁊ crucior. Cui hectunc anthoniꝰ ſeuera atqꝫ iracūda reſpōditTu illū a te ꝓijcis eulogi. ſed ille eum nōꝓijcit. qui eū a ſe factū eſſe cognoſcit. ꝓijciſeū meliorē te inueniet. ⁊ eligit deꝰ qui colligat deſtitutū. Cūqꝫ ꝑterritus ad hec eulogius verba tacuiſſet. relicto rurſus ſanctuſanthoniꝰ eulogio cepit egrotū ꝓprijs ẜm onibus verberare. ⁊ hec ad eū cū clamore maximo loqui. Elephācioſe ſceno ac luto horride. nec terra digne nec celo. nō deſinis iniuriā dei vociferari. Neſcis qͥ miniſtrat tibi chriſtꝰ eſt. Quēadmodū auſus es cōtrachriſtū talia loqͥ. Nā ꝓpter chriſtū ſe iſte ẜuitio tali ⁊ obſequijs ſubiugauit. Quem ⁊ip̄m mordaci ẜmone laceratū reliquit. cōuerſiſqꝫ verbis ad alios frēs ad vnūquēqꝫita vt rō ſinguloꝝ exigebat locutus. rurſusad eulogiū ⁊ ad egrotum redit. dicitqꝫ eisNe qͥs veſtrū o filij quoqͣꝫ ſe vertat. neuterab altero ſeꝑet̉. ſed ad cellā veſtrā in qͣ pertantuꝫ tꝑs vixiſtis redite. in pace omnem

F 2