Folium

eccleſiam veniens ab īmundo ſpū teneret̉et omnes orōnem feciſſent. nullatenꝰ ſpūsīmundus egrediebatur ab eo Dicunt ergointer ſe fratres. Quid poſſumꝰ huic ſpūi facere. Nemo illum pōt excutere. niſi abbasbyſarion. ſed ſi hoc dixerimuſ. ille nec ad eccleſiam acquieſcit venire. Sed faciamꝰ taliter. Qn̄ ad eccleſiam an̄ oēs ſolet venire.hunc qui patitur faciamus ſedere. ⁊ poſteadicamus Abba abba ſuſcita hunc dormiētem. Fecerūt ergo ita. Et veniēte abbateDiſarion ſteterunt omēs in orōne ⁊ dicūtei. Abba ſuſcita iſtū qui dormit. Ille āt dixit. Surge et egredere foras. ⁊ mox egreſſꝰeſt ab eo ſpūs immūdꝰ. ⁊ ſanus factus ē exilla hora.DꝘvtiliter aliquotiens in ſordidis cogitationibꝰ derelinquimur ne extollamur.Epe dicebat bea. Anthomiꝰ. niſi paſtor velaret oculos aīalis mercedem ſuā recipiens ip̄e ꝯſumeret.ita ⁊ nos ꝑ dei diſpenſationē regimē accipimus vt ea que oꝑabam bona nō valeamꝰintendere. ne noſmetip̄os beatificātes poſlimus extollere. ⁊ mercedē ꝓpriā amittamus. Nam et ob hoc qn̄ relinquimur ī ſordidis cogitationibꝰ. neceſſe fit vt hoc tm̄modo p̄uideamus. vt noſipſos ⁊ nr̄am ſnīamꝯdemnemꝰ et ea que ſunt in nobis ſordida.illud ꝑuū bonū opus noſtrū in nobis obſcurent. Nūqͣꝫ em̄ homo bonꝰ ē. etiā ſi bonuseſſe deſideret. niſi deus habitauerit in ip̄o.quia nemo bonus niſi ſolus deus. Oꝑtetaūt vt noſipſos ſemꝑ veraciter incuſemusqn̄ em̄ ſe quiſqꝫ n̄ rep̄hendit mercedē ꝓpriāamittit. Idē. b. Anthoniꝰ. dū in cella propria oraret. venit ad eū vox dicens. Anthoni necdū ꝑueniſti ad menſurā Coriarij quieſt in alexandria. Quo audito ſenex conſuigens mane arrepto bacculo in ciuitatem feſtinus ꝑuenit Cunqꝫ ad deſignatū hominēꝑueniſſet ⁊ ingreſſus fuiſſet. ille viſo tantoviro obſtupuit. Cui dixit ſenex. Refer michi oꝑa tua. qꝛ ꝓpter te relicto deſerto hucveni. Qui rn̄dens ait. Neſcio me aliquādo aliquid boni ꝑpetraſſe. Unde ex cubiliꝓprio mane conſurgēs. ante qͣꝫ in oꝑe meoreſideam. dico ꝙ omnis hec ciuitas a mīo-

re vſqꝫ ad maiorē ingreditur regnū dei ꝓpter iuſticias ſuas. ego autem ſolus ꝓpterpeccata mea penā ſempiternā ingredior.Quod verbū mane ⁊ ante qͣꝫ quieſcā ſero excordis mei cenſeo veritate. Qd̓ audiēs beatus Anthonius rn̄dit. In veritate fili. ſic̄bonus artifex ſedens in domo tua cū reqͥe.regnū dei adeptus es. Ego autē velut ſinediſcretione omne tꝑs meū in ſolitudine cōuerſatus. nec dū verbi tui aſſumpſi menſuram. Quidā frater requiſiuit abbatemPymeniū dicens. Quid eſt pater qd̓ apl̓sdicit. Omnia mūda mūdis. At ille dixit.Si quis ad hunc ſermonē ꝑuenire potuerit vt eum intelligat. videbit ſe minorē eſſetotius creature. Cui frater. Et qūo me poſſum videre minorē ab eo qui homicida eſt.Rn̄dit ſenex. Si potuerit homo ad ſermonē hunc apl̓i ꝑuenire. ⁊ viderit hominē qͥforte alium occiderit. Dicit in ſemetip̄o Ille quidē hoc ſolū peccatū fecit. ego aut omni hora homicidiū ꝯmitto meipſum interficiens. Et cū frater requireret quo hoc poſſet fieri. Rn̄dit ſenex. Hec ſola hoīs iuſticia eſt. vt ſemꝑ ſemetip̄m rep̄hendat. ⁊ tūciuſtificabit̉ cuꝫ ſua peccata ꝯdēnat Quidam frater dixit ad ſenem. Cogitatio meadicit̉ mihi bonꝰ ſum. Rn̄dit ei ſenex. Quinon videt peccata ſua ſemꝑ ille in bonis eſſeſe credit qui autē videt illa. cogitationes eiſuadere nō poſſunt ꝙ in bonis ſit. ſcit eī qd̓videt. Opus ergo eſt laborare multum. vtſe quiſqꝫ conſideret. nam negligētia ignauiaqꝫ ⁊ relaxatio excecāt oculos cordis noſtri. Quidā frater dixit abbati Dymenio. Cogitationes mee nō ꝑmittūt me peccata mea reſpicere. ſed patres mei coguntme cogitare peccata. Rn̄dit abbas Pymenion de abbate Iſidoro referens ⁊ dicens.Dum plangeret abbas Iſidorus in cellaſua et diſcipulus eius in alia cella ſederet.contigit vt illa hora idem diſcipulus ad illūveniret. qua ille plangebat. et requiliuit eūdicenſ. Quid plangis pater. At ille rn̄ditPeccata mea plāgo fili Iterū dicit ei Nōhabes pctā abba. Dic̄ ei ſenex. O fili ſi peccata mea deꝰ manifeſtaret homībꝰ. nec trenec quattuor ſufficerent. ſed plures.