Druckschrift 
Vitas patrum
Seite
CVr
Einzelbild herunterladen
 

continēteꝫ ita. In facie quippe ei non audebat tale aliquid dicere. Sanctiſſimo et terbeato patri patrū Iohāni vicario xp̄i dep̄catio et poſtulatio a coſma indigno ſeruo ẜuorū ſanctitatis vr̄e. Ediſcens ſanctiſſimedn̄e que obtinet honorandū caput tuū ẜmꝓmiſſionē dei. īmo ꝓ peccatis noſtris eſcarū penuriā. nō iuſtu exiſtimaui ſeruus tuuſin refectōe ꝯuerſari. dn̄o meo in ſubtilitateid ē tenuitate et pauꝑtate manente. Suntigit̉ indigno ſeruo tuo frumenti ducēta milia modioꝝ. et auri libre centū octoginta qͣſrogo dari xp̄o ꝑ te dn̄m meū. tantū ego indignus in miniſterio tui dyaconatus frumerear. vt ꝑ talē cū te dn̄o ſancti altariſ miniſtratōem emūder a peccatorū meoꝝ luxuria. Dicit̉ em̄ ꝟe dei p̄dicator ꝑ ſanctū apoſtolū. qm̄ ex neceſſitate et legis trāſlatio fitHec ſuſcipiens diuinitus ſapiēs ⁊ viruꝫaduocās: ait ad eū. Tu es qui p̄ces nobisꝑ notariū tuū ⁊ filiū miſiſti. Quo dicente.etiam dn̄e. miſit omnes foras btūs ⁊ miſericordiſſimus nolens corā oībꝰ hūc cōfundere. ⁊ cepit dicere ad eū. Oblatō qͥdē tuavalde iuſta et tēpori neceſſaria ſed maculoſa. et noſti ꝙ in lege ouis ſiue ꝑua ſiue magna niſi immaculata eſſet nō in ſacrificiūofferebat̉. Et ideo ad ſacrificiū Cayn nō reſpexit deꝰ. Quoniā ꝟo dixiſti frater ꝙ exneceſſitate et legis trāſlatio fiat. de lege veteri hoc dicit apl̓us. Nā quomō ait fraterdn̄i Iacobꝰ. ꝙ qͥcūqꝫ obſeruauerit totā legem. offendat aūt in vno factus eſt oīm reus. De fratribꝰ ꝟo meis egenis et de ſāctaeccleſia. deus qͦ eos nutriuit anteqͣꝫ ego ⁊tu naſceremur. ⁊ ip̄e nūc nutriet eoſ. tantūſi ſermones eiꝰ illeſos cuſtodierimꝰ. Ille eīqͥ tūc quinqꝫ panes multiplicauit. p̄t ⁊ decem horrei mei modijs bn̄dicere. Quapropter illud dico ad te fili: qd̓ in actibꝰ apl̓oꝝdictū eſt. Non eſt tibi portio neqꝫ hereditas in hac ꝑte. Cūqꝫ hūc triſtē et ſine effectu dimiſiſſet. nūciat̉ ei duas claſſes magnarū nauium ad terrā eſſe ſubmiſſas. qͣs miſerat in ſiciliā ꝓpter frumentū. Hoc aūt audiens ille btūs cadens in terram gr̄as egitdeo om̄ipotēti dicens. Gratias refero tibidn̄e. quoniā nō ꝑmiſiſti ſeruo tuo pecunijſ

vendere gr̄am tuā. Uere inquirētes te domine. et ſancte eccleſie tue regulaſ cuſtodientes nō deficiēt om̄i bono. De duobꝰ clericis in culpāMcadentibꝰUibuſdā duobꝰ clericis in culpācadentibꝰ. hͦ ē manū in alterutrūiniciētibꝰ. hos excōmunicauit canonice ꝑ aliquot dies. Horū qͥdem vnꝰ libenter ſuſcepit increꝑatōem ⁊ ꝯgnouit culpam ſuā. alter ꝟo malicioſus exiſtēs gaudens p̄ceptū ſuſcepit. Occaſionē em̄ q̄rebat miſer ne ingrederet̉ eccleſiā. ſed licētiāhaberet ꝑſeuerādi in nephādis actibꝰ ſuiſ.Iraſcebat̉ aūt ꝯtra ſanctū patriarchā ⁊ qͣntum in ſe erat minabat̉ ei nocere. Quidaꝫꝟo dicebant. et ip̄m eſſe qui ꝓdiderat pecunias eccl̓ie ad patriciū nicetā. quas ⁊ rapuit manu vt p̄ſcriptū eſt. Nūciatū ē igit̉ei. ꝙ ille mali memor maliciā reſeruaret. etnon rectā erga beatū hunc voluntatē haberet. Ille autē ꝟe paſtor memor dicti illiusQuis infirmat̉ et ego nō infirmor. ⁊ iteꝝ.vos qui poteſtis infirmitates impotentiuꝫportare. voluit hūc accerſire ⁊ decenter admonere. et ſoluere eū ab excōmunicatōe. videbat em̄ lupū conantē raꝑe ouem. Diſpēſatōne ꝟo dei actū eſt. ut innoteſceret oībꝰpr̄iarche immemor mali animꝰ. oblitus eſtaccerſire eū. ⁊ ſoluere ab excōmunicatōne.Cum ergo ad ſanctū dn̄icum diē ꝑueniſſet⁊ ſancto altari aſtitiſſet vt incruentum. ideſt impolutū ſacrificiū offerret. iā dyaconogeneralē orōnem pene ꝯſummante. ſanctūvelū exaltaturo. in mentē malicie immemoris venit. et ſtatim diuini p̄cepti recordāsaſſerentis. ſi offers munus tuū ad altare. etibi recordatus fueris. qꝛ frater tuus habetaliquid ad uerſum te. relinq̄ ibi munus tuū⁊cͣ. intimat dyacono faciēti orōem quā dyaconus ſolitus facere erat. vt reinciperet acapite. et ſi impleret̉ iterū recapitularet vſqꝫdū ꝑueniat eius ſanctificatio. Finxit em̄ſe tanqͣꝫ ſi eū ventris neceſſitas cōpuliſſet.Et venienſ in honorabile cymiliarchium .i.ſecretariū prīcipale miſit ſtatim fere vigītiebdomadarios q̄rentes iam dictū malimodi clericū. Intentio em̄ paſtoris hec erat.