Folium

⁊ tanqͣꝫ ex fonte iugiter om̄ibꝰ p̄ſtanteꝫ inſtinctu quorūdā dyabolum imitātiuꝫ. ſubdit ad ſanctū ⁊ dicit ei. Regnū artat̉ et pecunie eget iam. qꝛ ſine parcitate erogāturque deferunt̉ tibi pecunie. da eas imperioda eas in publicū ſaccellum. Ille vero dehoc quod dictū fuerat imꝑturbatus manens dicit ad eum. Non iuſtum eſt domine vt arbitror patrici eaque ſuꝑceleſti regi oblata ſunt terreſtri dare. Si vero ⁊ oīno tale aliquid iudicaſti crede humil̓ Iohannes ex eis numum nō dabit tibi ſed ecce ſub humili lectulo meo eſt apotheca xp̄ivt volueris fac. Surgens itaqꝫ ſtatiꝫ patricius vocat̉ de ſuis hoībꝰ qui portare d̓berent. ⁊ imponit ſuꝑ eos pecunias totas ſublecto inuētas. nō relinquēs ex eis niſi vnūcentenarium. Et cum deſcēderēt qui portabant hmōi pecuniā. aſcendebāt quidaꝫ alijportātes puſillas lagūculaſ habentes pecunias miſſas patriarche de affrica ſuꝑſcriptas alias quidē mel optimū. alias ꝟo melſine fumo. Cum ergo deſcēdēs patriciꝰ legeret ſuꝑſcriptōes lagenaꝝ ⁊ inſinuat patriarche vt ſibi mitteret de tali melle. quoad ſuū opus vteretur. Nouerat enim euꝫmali eſſe immemorē. aſcēdente igit̉ qui lagunculas habebat creditas: ⁊ rn̄ſa reddente ⁊ indicāte pecunias eſſe ꝓmelle in vaſisſtatim vere mitis paſtor miſit ei vnaꝫ lagūculaꝫ ſuꝑſcriptā mel optimū. faciēs ei ⁊ pictacium ꝯtinens ita. Dn̄s qui dixit nō tedeſeram neqꝫ derelinqͣm. ſine mēdacio ē etdeus verus. idcirco deū qui omībꝰ eſcam ⁊vitam p̄bet: homo corruptibilis ꝯſtringerenon pōt. vale. Precepit aūt abeuntibus etportātibꝰ laguculā vt dicerēt ei vt ante ſefaceret eam aꝑiri. ⁊ dicerēt ei ꝙ oēs quaſviderat deferri lagūculas pecunijs eſſent ꝓmelle replete. Contigit vero ſedēte eo admēſam. nūciauerūt eos qui lagūculas potabant ⁊ pictaciū patriarche. Aſcēdētibꝰitaqꝫ eis cū vidiſſet vnā tm̄ lagūculam dixit ei patricius. Dicite ei. Credo dn̄e magnam iracūdiā aduerſum me retines. naꝫvnam ſolam nō mitteres michi. Traditoautē pictacio eodem ⁊ bullā diſſoluētibuſ⁊ euacuantibꝰ coram om̄ibꝰ pecuniā agno-

uit. ⁊ reliquas lagunculas quas vidit ſimiliter plenas eſſe. Cum ergo legiſſꝫ ꝙ homo corruptibilis deum ꝯſtringere nō polſet. ꝯpunctus de ſermōe dixit. Et viuit dominus neqꝫ niceta ꝯſtringet eum. Homoetem̄ ⁊ ip̄e peccator ⁊ corruptibilis eſt. Etrelinquens mox prandiū ⁊ ſumēs ſecū qͦtquot pecunias ab honorādo patre abſtulerat. et lagunculā que ab eo tranſmiſſa fuerat ⁊ de ſuo centenaria tria apprehendit honoranda veſtigia. nullo in obſequiū ꝓpriuꝫſumpto ſed in humilitate multa aſcendenſrogabat eum quaſi alijs accuſantibꝰ modoindulgētiam a deo expoſceret ſatiſfaciensei ꝙ ⁊ ſi penitētiam ei daret. ꝓmpte hancſuſciꝑet ⁊ cuſtodiret. Admirās archiep̄uſvelocē viri ꝯuerſionem nihil de ꝯmiſſo cōqueſtus eſt. ſed magis ꝯſolabat̉ eum ꝟbiſꝯſolatorijs. Talis autē amborum ꝯfirmata eſt extunc a deo caritas. vt ꝯpater iaꝫ dicti fieret patricij¶ De ſterilitate ciboꝝ. ⁊ de eo qui dyaconatum petijtUi abraham in hoc quod expediebat tēptauit vt eius fidē ſoli deocognitā vniuerſus mūdus imitet̉diſcens. temptauit ⁊ memorabilē iſtū iohānem. Modus autē illius temptatōnis forma vtilitatis ſanctis eius eccleſijs extitit.Eſt autē forma hec Ineſtimabili multttudine fugiētium a perſis ſicut iam dictū eſt.⁊ aduenientē alexādriā ⁊ ſterilitate multa ciboꝝ facta: eo ꝙ nō ſubiret fluuius nylus ẜm ꝯſuetudinem. Et auro cuncto erogato qd̓ poſſederat patriarcha miſit et mutuo accepit a multis philoſophis circa d̓cēcentenaria. Et his iteꝝ ꝯſumptis ⁊ adhucfame manēte ⁊ d̓cetero mutuū dare ei nullo volēte. ſed om̄ibꝰ ꝑtinaciā famis timētibus. ⁊ neceſſitate comp̄ſſo patriarcha eorūqui ab eo alebant̉. ⁊ in multa cura ⁊ orōnebeato ꝑſeuerāte. ſenſit quidam ciuitatꝭ babitator eā que circumdederat ſanctiſſimūillumariditatē ⁊ omnimodam egeſtatembigamus exiſtens deſiderat dyaconus ſancte eccīe fieri. ⁊ ꝑ neceſſitatē que ſanctumvndiqꝫ circumdederat volebat ſuadere eivt eum ꝯſecraret. ſecit ei deprecatōnem.