LVIII.

aſcendit. ambulanſqꝫ ſuꝑ liquidū iordaniselementū trāſiuit ſicut ātea veniēs fecerat.Senex aut reuerſus eſt gaudio ⁊ tremorenimio repletus ſemetip̄m rep̄hendebat penitēs. qꝛ nomē ſctē vt ꝯgnoſceret nō inqͥſiuit. ſperabat tn̄ hoc adueniēti cōſequi anno¶ Trāſacto aūt eodem anni curſu veīt iterū in vaſtā deſerti ſolitudinē. Expletꝭ oībꝰẜm ꝯſuetudinē feſtinās ad illā glorioſaꝫ viſionē intuendā. ꝑambulāſqꝫ ſolitudīs iter⁊ inueniēs aliqua cupiti loci īdicātia ſignadextra leuaqꝫ aſpiciēs intuitūqꝫ oculorū deducens. luſtrabat vbiqꝫ ſicut ſciētiſſimusvenator. ſicubi ſuauiſſimā reꝑtam ꝯp̄henderet ferā. Cū ꝟo nullo mō aliquid quaqͣverſū ꝯſpiceret. cepit̓ ſeip̄m lugēs infundere lacrimis. Tūc eleuās oculos orādo dicebat. On̄de mihi dn̄e in corꝑe angelumcui totus ꝯꝑari nō dignꝰ eſt mūdus. Hocorādo venit ad locū qui ī ſil̓itudinē fuerat̉deſignatus torrētis. et in extremo eiꝰ ſtanſvidit in ꝑte ſuꝑiori ſplendentē ſolē. ⁊ aſpiciens vidit corpꝰ ſancte mortuū iacens. etmanus ac pedes ut oꝑtet ꝯpoſitas. ip̄m ꝟocorpus ad orientē aſpiciēs. Currēs igit̉ lacrimis lauit btīſſime pedes. nō em̄ alid̓ corꝑis eius membrū audebat ꝯtingere Lacrimās aūt aliqͣꝫdiu ⁊ pſalmoſ dicēs tꝑi ⁊ reiꝯgruētes. fecit ſepulture orōem ⁊ dicebatſibijp̄i. Forſitan nō ꝯplacet ſancte hec fierHec eo cogitāte: deſignata ſcriptura eratin terra. vbi hec legebant̉. Sepeli abba zoſima miſere marie corpuſculū et redde terre qd̓ ſuū eſt. et puluerē adijce pulueri. oratamē ꝓ me ad dn̄ꝫ. Trāſeute mēſe parmenothi ẜm egiptios qͥ eſt ẜm romanos april̓die nona nocte. id ē quinto ydus aprilis ſalutifere paſſionis pꝰ diuine et ſacre cene cōmunionē. Has lr̄as ſenex cū legiſſet cogitabat qͥdem prius qͥſnam eſſet qͥ ſcripſit. illa enim vt dixerat lr̄as ignorabat. in hͦ tn̄valde exultās gaudebat: qꝛ eius ſanctū didicerat nomē. Cognouit ꝟo qꝛ mox ut diuina miſteria in iordane ꝑticipauit eademhora in locū illū venit vbi mox de hoc mundo trāſijt. et idem iter qd̓ zoſimas ꝑ vigītidies ambulās vix ꝯſummauit laborāſ: vnius hore curſum maria ꝯſumpſit. et ſtatī mi-

grauit ad dn̄m D Glorificās aūt dominū Aoſimas: et lacrimis corpꝰ eiꝰ infūdens. tēpuſ eſt inqͥt miſer zoſima: qd̓ iuſſuꝫeſt ꝑfice. Sed qͥd faciā infelix. qꝛ vn̄ fodere valeā nō habeo. Deeſt ſarculꝰ. nō eſt raſtrū. nihilqꝫ ex omnibꝰ p̄ manibus habet̉.Hec eo in corde ſuo dicēte ſecrete. modicūꝯſpexit lignū iacēs: qd̓ aſſumēs cepit fodere. Ualde aūt dura erat terra ⁊ valde fortiſſima. et nequaqͣꝫ valebat ſenex fodere illā. qꝛ et ieiunio cōfectus et longi itinerꝭ fatigatōe nimis erat defectus. Laborabat em̄⁊ ſuſpirijs nimijs vrgebat̉ ⁊ ſudoribꝰ madefactꝰ ingenuit grauiter ex ip̄o cordis ſuiꝓfundo. Et reſpiciēs vidit ingētis formeleonē iuxta corpus ſancte ſtantē et eiꝰ plātas lambentē. Uidēs aūt pauore ꝯtremuitp̄ pauore grādiſſime fere illiꝰ. p̄cipue qꝛ audierat ſanctā dicentē. qꝛ nunqͣꝫ aliquaꝫ ibiferā viderat. Signo aūt ſe cruciſ ꝯfirmauit vndiqꝫ. credens qꝛ illeſum eū cuſtodirevalet virtus iacētis. Leo aūt cepit ānuereſeni blādis eū motibꝰ ſalutās. Zoſimaſ autem dixit. Qm̄ a deo miſſus veniſti o maxime ferarū vt huiꝰ dei famule corpus terreꝯmendet̉ opꝰ exple officij. Et iuſſit leonemſepelire eiꝰ corpus. Ego enim inqͥt ſenectute ꝯfectus nō valeo fodere. ſed nec ꝯgruuꝫqͥd habeo ad hͦ opus exercendū. et iterū itineris tanti lōgitudinē ꝓperare non valeovt afferā. tu diuino iuſſu hoc opus cū vngulis facito: ut ꝯmendet̉ terre hͦ ſctm̄ corpuſculū. Continuo aūt iuxta ſenis ẜmonēleo cū brachijs et vngulis ſuis fecit foueāquantū ad ſepeliendū ſancte corpuſculumpoſſet ſufficere. Senex ꝟo lacrimis pedeseiꝰ abluens et multipliciter effuſa p̄ce exotās ꝓ omnibꝰ eā nūc ampliꝰ exorare. operuit terra corpuſculū aſtāte leonē: ſic̄ repererat nuduꝫ. et nihil aliud habēs niſi illudſciſſum veſtimentū qd̓ ei iā antea ꝓieceratzoſimas. ex qͦ veſtimēto neceſſaria corporiſmēbra ꝯtexerat. Tūc recedunt ꝑiter. ⁊ leoquidem in interiora ſolitudīs qͣſi ouis māſueta diſceſſit. Zoſimas aut reuerſus eſt inmonaſteriū ſuū bn̄dicens ⁊ ſctīficās deum⁊ hymnū laudis de cātanſ xp̄o dn̄o noſtroUeniens aūt in cehobiū fratribꝰ ab initio

i 8