LVI.

primo diluculo om̄es ad eccleſiā vnanimiter ꝯcurrētes. abij et ego currens cū ꝓperātibus. et veni cum illis in atriū templi. Etcum veniſſet hora exaltatōis dn̄ice crucisimpingebā ⁊ impingebar repellebarqꝫ qd̓āmo do feſtinās ingredi cū ppl̓o conāter vſqꝫ ad ianuā templi cū his qͥ ingrediebant̉.tamē cū magna laboris tribulatōe appropīquabam et ego infelix. Qn̄ aūt ianuā ingredi volebā. illi qͥdem oēs ſine impedimentoingrediebant̉. me autem diuina aliqua virtus ꝓhibebat nō indulgēs introitu. Voxigit̉ repulſa eijciebar foras. et eiecta ſola inueniebar in atrio ſtans. Conſiderās aūt ꝑmuliebrē impotentiā mihi hͦ euenire. iteꝝme alijs miſcēdo vim mihi qd̓āmodo faciendo introeūdi. ſed nimirū laborabā inuacuū. Ut enim limina veſtigio ꝯtingebamom̄es interiꝰ recipiebant̉ nullū impedimētum hn̄tes. me aūt ſolā nō recipiebāt. ſꝫ qͣſi multitudo militaris effecta ut ingrediētimihi aditū clauderet. ita me repētina virtꝰquedā ꝓhibebat. et iterū inueniebar ī atrioHec ter et quater paſſa et facere conans ⁊nihil ꝓficiens. deſperans de cetero. et āplius nuſqͣꝫ ꝓgredi valens. factū quippe fuitcorpus meum a vi comprimentiū valde ꝯfractū. Recedēs itaqꝫ inde. ī angulo atriconſtiti. et vix aliqn̄ quam ob cauſam ꝓhibebar videre viuificū lignū in cogitatiōeꝫreduxi. Tetigit enim mentē et oculos cordis mei intellectus ſalutis recogitās. quiaſqualida actuū meoꝝ ſcelera mihi introeūdi aditū obẜuabant. ¶ Cepi igit̉ flens nimiū ꝯturbari: ⁊ pectus meū tundere. atqꝫſuſpiria de ꝓfundo cordis ꝓferēs gemens⁊ eiulans ꝓſpexi in loco in qͦ ſtabā ſurſumimaginē ſancte dei genitricis ſtantē. et aioad eā. intende et indeclināter intēdēs. Domina ꝟgo ſancta maria. q̄ deū verū ẜm carnē genuiſti. ſcio enim ſcio. qꝛ nō eſt ꝯdecēnec oportunū ſic horridā me ⁊ peccatricē adorare ſacrā imaginē tuā: vel ꝯtēplari oculis tantis ſordibꝰ pollutis q̄ ſꝑ ꝟ̓go eſſe dinoſceris ⁊ caſta. que corꝑe et aīa mūda exiſtis ⁊ immaculata. Iuſtū eſt em̄ luxurioſaꝫ me a puriſſima caſtitatꝭ tue mūdicia abominari et ꝓijci. Tamē qm̄ ut audiui ob hͦ

deus hō factus eſt quem ip̄a digna genuiſti vt peccatores vocaret ad penitentiā. adiuua me ſolitariā et nullū habentē adiutorium p̄cipe ⁊ mihi licentiā tribue eccl̓ie patefactū ingredi aditū. Non efficiar aliena aviſione p̄cioſiſſimi ligni. in quo affixꝰ deuſhō quē virgo ꝯcipiens ip̄a ꝟgo peꝑiſti. qͥꝓpriū ſanguinē ꝓ mea dedit liberatōe. Iube dn̄a et mihi indigne ob diuine crucis ſalutatiōem ianuā templi patefieri. et te ex tegenito xp̄o digniſſimā da fideiuſſorē. quianunqͣꝫ vltra meam carnē coinquina bo perhorrēda ꝯmixtionū ludibria. ſed mox ut filij tui virgo ſancta videro lignuꝫ. ſeculo etactibus eius cū omnibus que in eo ſunt ſtatim renūcio: et cōtinuo egrediar: vbicūqꝫip̄a ut fideiuſſor me direxeris. Hec dicenset quaſi aliquam ſatiſfactiōem recipiens fidei ſuccenſa calore. et de pietatis viſceribꝰdei genitricis p̄ſumens. moui me de eodeꝫloco in quo ſtans feci orōeꝫ. et veniens iterum ingrediētibus me miſcui. et vltra nonerat qui me repelleret: vel qui ꝓhiberet appropinquare me ianuis tēpli. ¶ Accepitergo me tremor validus et extaſis. et totaex omnibus tremebunda turbabar. Itaqꝫcōiūgentem me ad ianuā cuius mihi aditꝰprimo claudebatur: quaſi omnis virtus q̄prius ingredi me ꝓhibebat. poſt aūt viā ingrediendi p̄pararet. ita abſqꝫ impedimenti moleſtia introiui. et ſic intra ſancta ſanctorū recepta ſum. et p̄cioſi ac viuifici crucis ligni adorare miſteriū digna habita ſū.Et tunc vidi dei ſacramēta. et qualiter eſtparatus ſuſciꝑe penitentes. Tunc proijciens me pronā in terrā: et ſanctū illud oſculans pauimentū exibam Currens autē adillam que me fide duxit. veni reſtansCōiuxi me igit̉ in illū locū vbi fide dictionis ꝯſcriptū eſt cyrographum. et genu curuans coram imagine ſancte virginis dei genitricis. his p̄cata ſum verbis. Tu qͥdē ſꝑo benigniſſima dn̄a tuā on̄diſti pietatꝭ miſericordiā. tu indignā ſupplicatōem nō ꝓieciſti. vidi gl̓iam quaꝫ peccatores meritonō videmꝰ. Gl̓ia om̄ipotenti deo qͥ ꝑ te ſuſcipit peccatoꝝ pn̄iam. Quid ampliꝰ peccatrix et miſera valeo recordari aut enarrare