Druckschrift 
Vitas patrum
Seite
LVr
Einzelbild herunterladen
 

Spiritalis enim gratia nō ꝓpter ordinemvel dignitatē tribuit̉. ſꝫ magis ex bonis operibus et deo dignis actibus acquirit̉. vnd̓⁊ ꝑ dn̄m te adiuro ut prius a te bn̄dictōemaccipiam. tuaqꝫ orōne ꝑfrui merear. Conſentiens vero ſermonibꝰ ſenis mulier reſpōdit. Bn̄dictus dn̄s redemptor aīaꝝ nr̄arūZoſimas autē rn̄dit Amen Moxqꝫ erecti ambo de terra. ait ſeni mulier. Rogo tepater qͥd ad me peccatricē venire feſtinaſtiAut qͥd nudā et ab om̄i bono oꝑe infirmaꝫcernere voluiſti mulierē. Zoſimas rn̄dit.Nō hoc tantū volūtatis mee fuit ſed diuīediſpenſatōis munus nos fecit vtroſqꝫ videre. Reſpondit mulier. Si ut aſſeris perdiuinā diſpenſatōem actū eſt rogo te ut mihi pater ꝯuerſatōem humani generis quōſint reges vel paſtores eccleſiaruꝫ narres.Zoſimas rn̄dens ait ad eam. Multifariarelinquēs breui ẜmone dicam mater ꝙ dominus nr̄ ihūs xp̄us redēptor nr̄ omni populo ſuo firmā pacē ꝯcedere dignatus eſt.Sed rogo te ut dep̄ceris deū ꝓ totiꝰ. ccleſie ſtabilitate. ſimulqꝫ ꝓ peccatis meis. Reſpondit mulier ad eū. Oportunū eſt ⁊ valde neceſſariū te abba zoſima qͥ habitu ⁊ ſacerdotali ornaris officio ꝓ oībꝰ atqꝫ ꝓ mepeccatrice orare deū. qm̄ in hoc vocatꝰ es.tamē ꝓpter p̄ceptū tuū obedire cū om̄i ꝟtute debeo. et orabo deū ſicut petiſti. licꝫ peccatrix. Et eleuans oculos ad orientem. manuſqꝫ erexit in celū. cepitqꝫ ſilēter orare.ita ut tantū labia mouerent̉: ⁊ vox eiꝰ penitus non audiret̉. Unde ſenex nullū ꝟbuꝫorōis intelligere potuit. ſed hͦ ſibi teſtē deūadhibens dicebat. qꝛ dū ꝓlixam mulier faceret orōnem vidit eam in loco in qͦ ſtabaorās ſuſpenſaꝫ a terra in aere qͣſi vniꝰ cubiti menſura. Qua viſionē magno ꝯp̄hēſuſtimore: ⁊ cadens cepit ſudoribꝰ inundare.ſtupore ꝯp̄hendi. admiratōibus eſtuare. nihilqꝫ aliud dicere poterat niſi tantūmō kyrieleyſon. Duꝫ hec agerent̉ cepit ſenex magna dubietate anhelare ne forte ſpūs eſſetfantaſie fingens orōeꝫ. Moxqꝫ ꝯuerſa mulier ꝯfortauit eū dicens. Quid te abba cogitatōes tue ꝑturbant ſcāda liſare in me. qꝛſpūs ſim er fictam facio orōem. Satiſfactꝰ

eſto. peccatricē me eſſe mulierculā q̄ tamenſacro ſum circūdata baptiſmate. ei ſpiritꝰfantaſie nō ſum. ſed fauilla et cinis et totuꝫcaro. et nihil ſpiritaliſfantaſie aliqn̄ vel admentē reducens. Hec dicēs. ſigno crucisſignat frontē ſuaꝫ oculos et labiā. ſimulqꝫpectori vex illum crucis infigens ita dixit.Abba zoſima deus de aduerſario ⁊ de immiſſionibus eius liberet nos. quoniā ſuꝑnos multa eſt inuidia eius U Hec audiens ſenex ꝓſtrauit ſe: et apprehendit pedes eius dicens cū lacrimis. Obſecro te ꝑdn̄m noſtrū ihm̄ xp̄m verū deum ⁊ hominēqui de virgine Maria naſci dignatus eſt.ꝓ quo nuditatē ſuſtines iſtam. ꝓ quo haſ qͦqꝫ carnes affligens expendiſti. ut nihil abſcondas a me. que ſis et vnde vel quādo. ⁊ob quam occaſionē ſolitudinē hanc inhabitaſti. ſed oīa que circa te ſunt edicito mihi.vt dei magnalia facias manifeſta. Sapientia enim abſcondita et theſaurus occultusque vtilitas ī vtriſqꝫ. Dic mihi oīa ꝓpterdeum. nec enim ꝓ gloriatōe aliquid dicis:aut oſtenſione. ſed ut mihi ſatiſfacias peccatori et indigno. Credo enim deo cui viuis.⁊ cum quo cōuerſaris. quoniā ob huiuſcemodi rē directus ſum in hāc ſolitudinemvt ea que circa te ſunt deus faciat maīfeſtaNon em̄ noſtre ꝟtutis eſt iudicijs reſiſtere dei. Niſi fuiſſet acceptabile xp̄o deo nr̄omanifeſtare te. et qualiter decertaſti nec teip̄am ꝑmiſerat videri ab aliquo. nec me cōfortaret tantā ꝓperare viam. nuſqͣꝫ valēteꝫꝓgredi aut d̓ cellula mea ꝓcedere. Hec eodicente ſed et alia plura. eleuans eum mulier dixit. Uere abba erubeſco dicere tibi actuū meorū turpitudinē. tamē quia vidiſtinudum corpus meū denudabo tibi ⁊ operaactuū meorū. ut cognoſcas quante turpitudinis atqꝫ luxurie confuſione et opprobriorepleta eſt anima mea. Non enim ut tuip̄econſideraſti ꝓpter aliquā gloriaꝫ meā quecirca me ſunt ꝓnūcio. Quid em̄ potero gloriari que dyaboli vas fui. electōis autē effecta. Scio autē quia ſi cepero narrare eaque ſunt de me fugies a me. quēadmodumquis fugiat a ſacie ſerpentis. auribus nonſuſtinēs audire ob inexpedibilia q̄ ſū oꝑata