Folium

heremū ſperans aliquem reperire pr̄em indeſerto qui euꝫ potuiſſet edificare iuxta eiꝰdeſideriū. Currebat igit̉ ſecurus optimaꝫviā vt ei ꝓmiſſum fuerat. feſtināterqꝫ currebat. Uiginti ergo dierū ꝑgens iter. factahora quaſi ſexta paululū ſe abſtinuit ab ltineris labore. eleuatiſqꝫ oculis ad orientemꝯſuetam ſibi celebrat orōnem. Solitus autem erat ſtatuto diei tēpore .i. tercia: ſextanona abſtinere ſe a ſui itineris curſu orōniſcauſa. eleuanſqꝫ oculos ad ſuꝑna. et reſpiciens ad dexterā vidit in quodam loco ſtare quaſi vmbraculū humani corꝑis. Stupefactus ac turbatus valde exiſtimabat fātaſma eſſe qd̓ videbat. ⁊ ſignaculū ſibi redēptionis ſancte crucis faciēs. Ac ꝯpleta oratōne vidit quandā ambulantē in ꝑte meridiana. nudo nigroqꝫ corꝑe ex incendio ſol̓exuſtam. capilli capitis eius ut lana cādidaatqꝫ parui vſqꝫ ad collū corꝑis deſcēdētes¶ Dum hoc videret Zoſimas admiratusrepletuſqꝫ gaudio magno cepit currere adeandē ꝑtem in qua p̄dicta videbat̉. Nam⁊ illa que zoſimā videbat ineffabili exultabat leticia. qm̄ viderat qd̓ multoꝝ annoruꝫſpacio minime reſpexerat humane natureſpeciē. neqꝫ alicuius animalis vel volucrisfigurā. Mirat̉ ergo zoſimas qui vel qualiseſſet quē viderat exiſtimans ꝙ magnā vidiſſet ꝑſonā. Dum enim illa videbat de lōge ad ſe appropinquantē. cepit gͣdu cōcitofugere ad interiora deſerti. Zoſimas auteꝫꝯtemnēs ſenectutis debilitatē faſtidiumqꝫitineriſ cōcito eā gradu ſequebat̉. ⁊ illa magis fugā petebat Erat aūt zoſime curſuſ velocior ⁊ paulatim appropinquabat fugiēti.Proximus aūt ei factus ita vt etiā vox eꝰpoſſet audiri. cepit zoſimas vociferari: talēemittēs vocē cū lacrimis. Ut qͥd me fugishoīem ſenē et peccatorē ſerue dei viui. Suſtine me quicūqꝫ ſis. ꝯiuro te ꝑ deū ꝓ cuiꝰamore hāc habitas heremū ut recipiaſ medebilē atqꝫ indignū ſenē. Cōiuro te ꝑ illuꝫad quem ꝓ tantis tuis laboribꝰ ſpem habesbonā et eternā retributōem. colloq̄re mecūdulcedinis ac ſuauitatis verba: ⁊ noli mederelinquere ſine mutua locutōe. Hec zoſima cū lacrimis orante venerūt vtriqꝫ cur-

rentes inquendā locū. Qui locus ita videbatur quaſi torrēs ibi aliquādo cucurrerit. poſitio aūt loci illius ſicubi videbat̉ cōiungentem eū ad p̄memoratū locū. Precedens illa que fugiebat ante faciē zoſime deſcendit. et rurſum ꝑ aliā ꝑtem loci illius qͣſi torrens aſcendit. Zoſimas nimiū fatigatus minime potuit curſum facere: ſꝫ magiſaſtans ex vna ꝑte loci augens lacrimis lacrimas et fletibꝰ fletus. rogabat edificationis ſibi impendi ſermonē. T ¶ Mox illa que prius fugā petebat talē emiſit vocemAbba zoſima qͥd me perſequeris. Ignoſcemihi. ꝑ deum te rogo. ignoſce mihi ꝑ deuꝫpeto. quia minime poſſum ꝯuertere faciemmeā ad te. eo ꝙ mulier ſum nuda. ſꝫ palliūquo indutus es mihi porrige ut poſſim corporis mei verecundiā tegere. veniāqꝫ ad tevt oratōnes tuas accipiam. Tunc ſtupefactus atqꝫ turbatꝰ ſenex eo ꝙ audiſſet ſe vocari ex nomīe: ſapiētia dei repletus diuīaqꝫrefulgens gr̄a. intellexit ꝙ nō eū nominatīpoterat vocare queꝫ nūqͣꝫ viderat neqꝫ audierat. niſi quia ſuꝑna ꝓuidentia ei reuelauerat. Statimqꝫ expoliās ſe panno qͦ induebat̉. iactauit illi auerſa facie. Illa vero ſumens eum cinxit ſe vt potuit: et cooperuitpartem neceſſariā ſui corporis. reſpicienſqꝫ Zoſimam ait ad eum. Quid tibi viſumfuit peccatriceꝫ mulierem videre. aut quidquerens cognoſcere tot tibi impoſuiſti labores. Ille vero genua flectens obſecrabatvt benedictōnem ab ea acciperet. illaqꝫ humo proſtrata viciſſim adorabat euꝫ. Erātergo vtriqꝫ ꝓſtrati in terram: inuicem ſeadorantes. et rogantes alterutrū initiū facere benedictōnis. Nulla vero penitus audiebatur vox niſi tātūmodo benedic pater⁊ viciſſim. bn̄dic me dn̄a benedic. Dū aūtdiu in hoc ꝑſiſterent reſpondit ml̓ier dicēſAbba zoſima tibi magis ꝯceſſum eſt benedicere atqꝫ orare eo ꝙ ſacro honore p̄ſbiterij fungeris. plureſqꝫ annos ſanctis aſſiſtiſaltaribꝰ. bn̄ ſctīs oratōnibus mēte repleta.Hec audiens zoſimas amplius territꝰ atqꝫ ſtupens ait. Certe video mr̄ ꝙ omni ſpirituali gr̄a ſis repleta qm̄ nomē ⁊ officiū p̄ſbiterij deſignaſti in me quē nunqͣꝫ vidiſti.