Druckschrift 
Vitas patrum
Seite
XXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

XXIII.

nec puerorū negligentiā ſectabat̉. ſed tātūea que legebant̉ auſcultās. vtilitatē preceptorū vite inſtitutōe ſeruabat. Non ſuisvt ſolet illa etas iniurioſus ꝓ varijs ⁊ delicatis cibis vnqͣꝫ tedio fuit. nō eſce mollioris blādimēta ſectatus eſt. his ſolū q̄ dabantur cōtentus nihil ampliꝰ reqͦſiuit. Poſt mortē aūt ꝑentū annorū circit̓ dece ⁊ octo ſeu viginti cū ſorore admodū ꝑuula derelictus eſt. et domus ⁊ lororis honeſtā curā gerebat. Nec dū ꝟo ſex fluxerant mēſes quibus ad eccleſiā vt ſolebat accurres: recordabat̉ quō et apl̓i om̄ibꝰ ſpretis ſecuti fuiſſent ſaluatorē. ⁊ multi ut legitur inactibꝰ apl̓orū facultatibꝰ ſuis venditis p̄cia ad pedes illoꝝ detuliſſent: egentibꝰꝑtienda. q̄ ve aūt quanta ſpes hiſdem repoſita eſſet in celis. Talia ſecū voluēs intrauit eccl̓iam. ⁊ accidit vt tunc euangeliū legeret̉ in quo dn̄s dicit ad diuitē. Si viſꝑfectus eſſe vade ⁊ vende oīa tua quecunqꝫhabes ⁊ da pauꝑibꝰ: ⁊ veni ſeq̄re me: ⁊ habebis theſaurū in celo. Quo audito qͣſi diuinitus hmōi ante memoriā ꝯcepiſſet ⁊ veluti ꝓpter ſe hec eſſet ſcriptura recitata. adſe dn̄icuꝫ traxit imperiū. ſtatimqꝫ egreſſuſpoſſeſſionē quā habebat dimiſit. Rure aūterant trecente iugeres ⁊ valde optimi: qͦsvicinis largitus ē. ne in aliquo aut ſibi autſorori moleſtia gigneret̉. Cetera ꝟo q̄ ī mobilibꝰ poſſidebat vniuerſa vendidit. ⁊ aggregato nō exiguo p̄cio indigentibus dedit. paruis obſororē reſeruatis: que ⁊ ſexu⁊ etate videbat̉ infirmior. Rurſus aūteccl̓iam ingreſſus: cū audiſſet dn̄m in euāgelio dicētē. nolite cogitare de craſtino. relictam qͦꝫ portōem pauꝑibꝰ diſtribuit. neqꝫ ſe ꝟſari paſſus eſt domi. ſed ſorore fidelibꝰ ac notis virginibꝰ cōmendata: ut ad earum nutriret̉ exemplū ip̄e iam om̄ibꝰ ſecūli vinculis liber: aſperū atqꝫ arduū arripuit inſtitutū. Nec dum aūt tā crebra erāt inegipto mōaſteria. neqꝫ om̄ino quiſqͣꝫ auiāſolitudinē nouerat. et qͥcunqꝫ in xp̄i ẜuitute ſibi metip̄i ꝓdeſſe cupiebat nō lōge a ſuavillula ſeꝑatus inſtituebat̉. Exat igit̉ īagello vicino ſenex qͥdam vitā ſolitariaꝫ aprima ſectatus etate. hūc Anthonius cum

vidiſſet emulatus eſt ad bonū Et primo qͥdem incipiens etiam ip̄e in locis paululuma villa remotioribus manebat. exinde autēſi quem vigilantē in hoc ſtudio compererat ꝓcedens querebat ut apis prudentiſſima. nec ad habitaculū ſuū ante remeabat̉niſi eius quem cupiebat frueret̉ aſpectibꝰ.⁊ ſic tanqͣꝫ munere mellis accepto abibat̉ad ſua tali ibidem inſtitutus exordio. Cūqꝫ ꝑ dies ſingulos ita animū roboraret:vt nec opū paternarū: nec ſuoꝝ memīſſetaffiniū. omne etiā deſideriū et ſolicitudinēerga id quod ceperat exerceret. oꝑabat̉ manibus ſuis: ſciens ſcriptū eſſe. qui nō oꝑatur nō māducet. Mercedem ſane oꝑis ſuip̄cio panis excepto egentibus largiebaturorabat frequenter quippe qui didicerat ꝙoporteret ſine intermiſſione dominū rogare. Auditioni etiā ſcripturarū ita ſtudiumꝯmendabat. ut nihil ex eius animo laberetur. ſed vniuerſa dn̄i p̄cepta cuſtodiens.memoriā ꝓ libris haberet. Sic ſuā vitāinſtituens. ab vniuerſis fratribus puro diligebat̉ affectu. et omnibus ad quos ſpiritali ſtudio diſcēdi ꝑgebat obediēs ꝓpriasſingulorū gr̄as hauriebat. Huius ꝯtinentiam: iocunditatem illiꝰ ſectabatur. iſtiꝰ lenitatem. illius vigilias: alterius legēdi emulabat̉ induſtriam. Iſtum ieiunantē: illū humi qͥeſcentē mirabat̉. Alteriꝰ patientiam: alterius manſuetudinē predicabat̉.Oīm quoqꝫ vicariā erga ſe retinēs charitatem: atqꝫ vniuerſis virtutū ꝑtibꝰ irrigatus ad ſedē ꝓpriā regrediebat̉. Ibi ſecū vniuerſa ꝑtractans orm in ſe bona nitebaturexprimere. Neqꝫ vero aduerſum coeuosaliqn̄ mouebat̉. ſed ea tantū flāma egregioviro creſcebat in pectore. ne ſecundus cuiqͣꝫ in p̄dictis oꝑibuſ inueniretur. Et hͦ itafaciebat. ut cum omnes gloria anteiret oībus tamē charuſ eſſet. Nam ⁊ vicini monachi ad quos ſepe veniebat Anthoniū vidētes: deicolā nūcuꝑabāt indultiſqꝫ nature vocabul̓. qͥdā ut filiū. alij ut ſr̄eꝫ diligebāt. C Dū hec gereret Anthoniꝰ qͥbus oīm in ſe ꝓuocaret affectū. inimicꝰ nomīs xp̄iani dyabolꝰ impatiēter ferens tantas in adoleſcente virtutes. veteranis eum