Folium
paradiſus patet. vos auratos gehenna ſuſcipiet. Ille xp̄i veſtem licet nudus ſeruauit. vos veſtiti ſericis indumentū xp̄i ꝑdidiſtis. Paulus viliſſimo oꝑtus puluereiacet reſurrecturus in gloriā. vos operoſisſaxis ſepulcra p̄munt cū veſtris opibꝰ fortaſſis arſuros. Parcite queſo voſ. parciteſaltim diuitijs quas amatis. Cur mortuoſvr̄os auratis obuoluitis veſtibuſ. Cur ambitio inter luctus lacrimaſqꝫ nō ceſſat. ancadauera diuituꝫ niſi in ſerico putreſcereneſciunt. Obſecro quicūqꝫ hec legeris: vtHieronimi peccatoris memineris. cui ſidominus optiōem daret multo magis eligeret tunicā Pauli cū meritis eius: qͣꝫ regum purpuras cū regnis ſuis.Finit vita btī Pauli primi heremite.Incipit prologuſEuagarij p̄ſbiteri ad Innocentiū ep̄m invitā beati Anthonij abbatis.Reſbiter Euagarius Innocētiochariſſimo filio in dn̄o ſalutē ex alia ī aliā linguā ad ꝟbū exp̄ſſa trāſlatio ſenſus oꝑit. ⁊ veluti letū gramen ſataſtrāgulat. Dum em̄ caſibus ⁊ figuris ſeruit oratio. qd̓ breui poterat indicari ẜmōelongo ambitu circūacta vix explicat. Hocigit̉ ego vitans. vitā beati Anthonij te petente trāſpoſui. ita ut nihil deſit ex ſenſu cūaliquid deſit ex ꝟbis. Alij ſillabas aucupꝭtur et lr̄as. tu quere ſententiā.Incipit p̄fatio Athanaſij ep̄i invitā ſancti Anthonij monachi.Thanaſius ep̄us ad ꝑegrīos monachos. Optimū fratres inijſtiscertamen. aut equari egiptijs monachis aut ſuꝑare nitentes ꝟtutis inſtantia. Etenim apud vos iam plura ſūt monaſteria. monachorū qͦꝫ nomē eſt celebre.⁊ hanc voluntatē nr̄am iuſte qͥſqꝫ mirabitOrantibuſqꝫ nobis optatū deꝰ tribuet effectū. Quoniā igit̉ exegiſtis a me vt vob̓ſcriberem de ꝯuerſatōe ſancti Anthonij. volentibus diſcere quēadmodū ceperit qͥ vefuerit ante ſanctū ꝓpoſitū qualē etiā habuerit terminū vite. ⁊ ſi pera ſunt ea que de
ip̄o fama diſꝑſit. ut ad eius emulatōem atqꝫ exemplū vos inſtituere poſſitis. magnacum leticia ſuſcepi vr̄e charitatis imperiū.⁊ mihi enim ingēs lucrū eſt atqꝫ vtilitas.hocip̄m qd̓ recordor Anthonij vos cū āmiratōe audientes ſcio eius ꝓpoſituꝫ cupereſectari. Perfecta eſt liqͥdeꝫ ad virtutē viaanthoniū ſcire quis fuerit. Ergo ut breuiter dicam ex om̄ibꝰ que de eo referentū ſermo iactauit credite. ⁊ minima vos exiſtīate audiſſe de maximis. qꝛ nō ambigo nec eos oīa potuiſſe ꝯgnoſcere. Cū ⁊ ego rogatus a vobis qͣntacunqꝫ ꝑ epl̓am ſignificauero non eqͣlia ſim eiꝰ meritis narraturusSed ⁊ vos omnes hinc nauigātes ſtudioſe ꝑcūctamini quo ſingulis q̄ norūt referētibus ꝯgrua dignaqꝫ tāti noīs relatio cōpleat̉. Diſponebā itaqꝫ poſt lectionē lr̄arūveſtrarū aliquos ad me monachos inuitare. et maxime eos qui crebro ad eū ire conſueuerant. ut plenius aliqͥd addiſcens. munera vobis maiora trāſmitterē. Sed qm̄⁊ nauigatōis tꝑa labebant̉ ⁊ lr̄arū portitorvehementiſſime feſtinabat. ideo ea q̄ ⁊ ip̄enouerā. freq̄nter em̄ eū iam viſitaui. ⁊ queab eo didici qͦ ad p̄bendam ei aquā nō paululū tꝑis cū eo feci: dilectōni vr̄e indicareꝓperaui. vtrobiqꝫ curā ꝟitatis habēs ut neqꝫ plus aliqͥs audiens miraculorū ꝯgeſtionem nō credat. nec rurſus meritis eiꝰ inferiora ꝯgnoſcens nō putet dignū eſſe miraculo ꝓ tanti nominis viro.Explicit ꝓlogus.Incipit vita ſanctiAnthonij abbatꝭ. ab Athanaſio epiſcopoalexandrino ꝯſcripta. Et ab Euagario p̄ſbitero ē greco in latinū trāſlata. atqꝫ a beato Hieronimo huic libro inſertaDGit̉ Anthoniꝰ nobilibꝰ religioſiſ¶ qꝫ ꝑentibꝰ natꝰ ī egipto oriūdꝰ fuit. tāta ſuorū ⁊ ſua nutritꝰ cura: vtnihil aliud p̄ter ꝑentes domūqꝫ ꝯgͦſceret.Et cū iā puer eſſꝫ nō ſe lr̄is erudiri. nō ineptis infantiū iūgi paſſus ē fabulis. ſꝫ deideſiderio flagrās ẜm qd̓ ſcriptū eſt īnocēter habitabat domi. Ad eccl̓iam qͦꝫ cū ꝑentibus ſepe ꝯueniēs. nec infantū laſciuias: