Certū eſt em̄ inqͥt ꝙ iſti ab hoībꝰ laudē qͣrant. et oſtentatōis cauſa hec faciāt. cū mandatū ſit etiā ieiunia ip̄a in occulto eſſe celebrāda. ut deo ſoli ſint ꝯgnita qͥ videt quod īocculto ſit et reddet palā. Sed ut videturiſti nō ſunt ꝯtēti eiꝰ teſtimonio ⁊ remuneratōe qͦ videt in occulto. ſed manifeſtari apud hoīes ſe volūt. Oīs gͦ abſtinētie ratioin occulto habenda eſt. ut et corpꝰ ieiunijsfatiget̉. et tn̄ nō apud hoīes iactātia. ſꝫ apd̓deū retributio q̄rat̉. Hec ⁊ multa alia nobis de ꝯuerſatōe monachorū ꝑ totā diſſerens ſeptimanā dierū. et fidē doctrīe geſtorum ſuorū autoritate ꝯfirmās. vbi ꝓficiſci cepimus ꝓducēs nos aliquātulū monebat dicēs. An̄ oīa pacē habetote inter voſ⁊ nolite abinuicē ſeꝑari. Tūc ꝯuerſus adfratres qͥ ſimul cū eo ꝓducentes noſ aderāQuis inqͥt veſtrū fratres ꝓmptus ē deducere eos vſqꝫ ad vicina patrū monaſteriaEt cum pene omēs ꝓmptiſſime ſemetip̄oſobtuliſſent ⁊ ꝓgredi nobiſcū vellēt. ip̄e ſāctus pater Appollonius elegit ex oībꝰ tresqͥ et grecam linguā et egiptiā bn̄ noſſent. utſicubi neceſſariū fuiſſet interp̄tarēt̉ nobisqͥ et ī collatōibꝰ ſuis edificare nos poſſentMittens ergo eos nobiſcū. p̄cepit ne priꝰa nobis diſcederent qͣꝫ oēs patreſ atqꝫ oīaque velimus monaſteria videremꝰ. qͣꝫuisoēs circūire nemo ſufficiat. Dn̄dicēs ergonos dimiſit. atqꝫ in hec ꝟba bn̄dictōnemdedit. Benedicat voſ dn̄ſ ex ſyō. ut videatꝭq̄ bona ſunt ihrl̓m oībꝰ diebus vite vr̄eFinit vita beati Appollonij.De. S. Ammoneabbate qui draconeinterfecit. ⁊ latrones cōuertit.GUe audiuimus de Ammone quodam ſancto viro. cuiꝰ etiā locumin quo habitauerat vidimꝰ in deſerto omittēda nō credidi. Igit̉ cū ad locūeius ꝑueniſſemus. et ꝓgrederemur ad patrē deſerti ꝯͣ meridianū. vidimus ꝑ arenveſtigia tractus dracōis ingētis. cuiꝰ tātamagnitudo apparebat. qͣſi trabes aliqua ꝑarenā ducta videret̉. Qd̓ ut vidimꝰ timo

re ingenti ꝑcuſſi ſumus. Fratres aūt qͥ noſdeducebāt hortabant̉ nos nihil om̄ino formidare. ſed magis fiduciā caꝑe. ⁊ ꝑ voſtigium ſeqͥ draconē. Uidebitis enim inquintqͣntum valet fides cū a nobis eū videritisextingui. Multos enim ⁊ dracones et anguēs ⁊ cornutas manibꝰ nr̄is ꝑemimꝰ. ſicem̄ ſcriptū legimus. qꝛ credentibꝰ in ſe concedit ſaluator calcare ſuꝑ ſerpentes et ſcorpiones. ⁊ ſuꝑ omnē virtutē inimici. Sedillis hec dicentibꝰ nos p̄ infidelitatis fragilitate magis magiſqꝫ metuebamus. ⁊ rogabamus eos ne velint ſeqͥ draconis veſtigiaſed potiꝰ ut rectō itinere ꝑgeremꝰ. Unustn̄ ex ip̄is alacritate impatiēs inſecutuſ eſtdraconē. Et cū nō lōge inueniſſet eiꝰ ſpelūcam clamabat ad nos ut iremꝰ ad eū ⁊ videremus exitū rei. Quidā tn̄ ex fratribusoccurrēs nobis qͥ in vicino habebat monaſteriū ꝓhibuit nos ire. dicēs ingētꝭ eſſe magnitudīs beſtiā nec poſſe nos ip̄am ſaltē viſum eiuſ aſpectūqꝫ tolerare. p̄cipue qꝛ nihiltale in vſu habuerimꝰ videndi. Semetipſum ꝟo fatebat̉ freq̄nter vidiſſe ip̄aꝫ beſtiācuius vaſtitas qͥdem incredibil̓. Lōgitudoꝟo diſtendebat̉ in qͥndecim cubitis. Cūqꝫnos ad locū dehortatus eſſet accedere. ipſeꝓperās fratrē qͥ illic nos hortabat̉ paratuſad ꝑimendā beſtiā abſtraxit. ſecūqꝫ reuocauit. ⁊ nolentē diſcedere niſi extingueret eāmulta p̄ce euꝫ deflexit. Qui cū veniſſet adnos ignauiā nr̄am infidelitatēqꝫ redarguit. ¶ Perueniētes aūt nos ad cellulā fratris illius qͥ nos rogauerat cum omni gr̄aab eo ſuſcepti reqͥeuimus. Ille gͦ narrabatnobis ꝙ in illo loco vbi ip̄c ꝯmanebat fuiſſet qͥdam vir ſctūs cuius ip̄e eſſet diſcipulus Ammon noīe. ꝑ quē pl̓imas ꝟtutes fecerit dn̄s. Inter cetera igit̉ etiā hͦ d̓ eo narrabat. Freq̄nter inqͥt veniebāt ad eū latrones. panē quo ſolo veſcebat̉ auferētes ei. etſi quid erat qd̓ ad victū ſuū ꝯtinētiſſimuꝫrepoſitū videbatur. Cūqꝫ freq̄nter ab hismoleſtiā pateret̉ qͣdam die ꝓceſſit ad heremū. et inde rediens duos dracones ingentes ſecum comitari iuſſit. atqꝫ adoſtiū monaſterij ſui manere eis p̄cepit: ingreſſumqꝫſeruare. Uenientes ex more latrōes vidēt

c 2