Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CCXXIXr
Einzelbild herunterladen
 

nil uellet aliud hr̄e magna deſiderat uiroꝝ ſole lucidior comitatus ſocietate ueniens ſe poſuit ut iudicia exe-ceret. Inter hæc cuiuſdā aīa quē fuiſſe Anconitanū preſulē ab aliꝗbus ibidē cōſiſtentibus poſtmodū intellexitneqͣ ſpiritibus cathenis igneiſqꝫ uinculis uicta inſtar fornacis flāmas erūpens ſulphureas: deportata maieſtat:regiæ præſentat̉. Quæ prius ꝗͣ de aliquo īterrogaret̉: cœpit diris uocibus ſe infernalibus manſionibus digniſſimā acclamare. hanc inter cæteras maxime aſſignās principalē cām: quoniā uanis pōpis intentus in cōuiuiis& ueſtibus: & huiuſmodi ſtultitiis delectabat̉. Quibus finitis lata iudicē ſnīa: ut pœnis infernalibus traderetur: donec corpori iuncta duplices pœnas in perpetuum ſuſtineret. Mox illa ſecū ferens oīs illa neꝗͣ ſpirituumturba: inde diris clamoribus receſſerūt. Deinde alterius cuiuſdā aīa: quā fuiſſe Theodonii ſenatoris frīs uenerabilis Damaſi prædicti epiſcopi portuenſis ſimiliter intellexit ante maieſtatē regiā circūſtantibus multis necſpiritibus grauiſſime accuſātibus præſētat̉. Cūqꝫ a diabolis ī lōgū accuſatio traheret̉: & nullus ex aduerſoaliqͣ reſponderet: uir quidā ſepties ſole ſplendidior: & ut ſibi uidebatur pene cæteris aſtantibus eminentior adRegis ſedēs dexterā in pedibus ſe erexit. Quo ꝗdē ſurgēte: ſilētiū. Rex manu ꝓpria a cunctis fieri imperauitūc ſteterat oībus opponēs accuſantibus: hunc ſuum fuiſſe fideliſſimū & deuotū & ei cōtinue exhibuiſſe reu-rentiā ſpecialē eiſdē mox loquēdi audaciam abſtulit & taciturnitate prænotauit. Poſtmodū uero his flectēs ante regē genua: huic ſuo fideliſſimo ueniā & æternā requiem ſolita pietate & miſericordia īfinita clæmētiſſimielargiri: ita tamē cōmiſſis ī mundo flagitiis ī purgatorio purgaret̉: ſuis precibus ut uoluit ē adeptus. Tūcoīs illa nefandoꝝ ſpūum multītudo gemēs & ululans de illo loco ꝓtinus ſe remouit. Interuallo aūt facto horæunius: iuuenis ꝗdā pulcherrimus cōcito gradu palatium ueniēs ad huncqꝫ accedēs: tam eminēs & præcla-rus ī auxiliū exurrexerat Theodonii ſenatoris: ſe fore dixit a Petro patritio Romanoꝝ eius deuotiſſimo miſſiquatenus eiuſdē præces exaudiēs: ſibi impetrare a domino filiū dignaret̉. Ad hæc rex. Quod īquit a filio meoHieronymo Petrus poſtulat: certe fiat. His oībus ſic finitis: a ſōno illo mox Hælias monachus excitat̉: laudesmēſas deo reddēs: & Hieronymo glorioſo. Quidiem illū ī quo tam miranda uiderat prænotans eodē poſteaintellexit die epiſcopum Anconitanum & Theodoniū ſenatorem ex hoc ſæculo migrauiſſe. Quo liquide patet: hæc uana ſomnia non fuiſſe.Agnam putabas Auguſtine chariſſime aliquibus admiratiōem inducere uelut ſiquid nouum & inauditum ei ꝓponēs: in tuis priſtinis litteris qͣs recepi: Ioāni baptiſtæ & cæteris apoſtolis Hieronymi ſan-ctiſſimū æqualem ī ſanctitate & gloria: rationibus ſine dubio efficacibus: & uiſionibus mirificis comprobabas.Certe eſt aliqualis ambiguitas: ueriſſima & fide & deuotione digniſſima iſta fore. Nec puto aliꝗbus eiusuitā ſanctiſſimā: & eius tanta prodigia hominibus inſueta ignorantibus admirationis aliquid euenire. Secquoniā tales tuæ fuerūt rationes: ad ueritatē huiuſmodi declarandam: ꝗd meas leuiſſimas & imperitas nunc ilis apponere non deceret. Omiſſis oībus uiſionē mirabilē: quam uenerabilis uir Cyrillus epiſcopus Alexandrinus ſe uidiſſe ſuis ad me diebus pluribus elapſis: deſtinatis litteris affirmabat breuiter introducā. Poſt beatiHieronymi obitū glorioſum anno cōpleto: in die natiuitatis glorioſiſſimi Ioānis domini præcurſoris laudibusexpletis matutinis: memoratus pontifex more ſolito in eccleſia ſolus: ante altare eiuſdē præcurſoris dominiglorioſi: flexis genibus ipſius gloriam & excellētiam multa ſpūs dulcedine cōtemplaret̉ repētino ſomno aliꝗͣtulū obdormuit & ecce ī eccleſiā ut ſibi clariſſime uidebat̉: binatī: quorūdam ſpecioſiſſimoꝝ hoīum ultra hu-manam æſtimationē cantus: alternatim: ſuaniſſimos cōcinentiū turba uehemētiſſima: miro ordine ueniebatDeinde binatī oēs ad altare ꝓcedētes: & ibidē flectētes genua ad ſedendū ſinguli ſe ponebant. Cūqꝫ illorū hominum iam eſſet eccleſia ualde plena: poſt oēs duo uiri eminētiores cæteris in toto ſimiles atqꝫ pares: īfinito ſole lucidiores ſtola īduti candidiſſima: auro & gēmis undiqꝫ ineffabiliter rutilante: uenientes eccleſiam paritertrauerūt. Ad quoꝝ introitū oēs ī eccleſia reſidētes ꝓtinus ſtexis genibus eiſdē ſūmā reuerētiam ꝑſoluerūt. Tūcduo illi uiri ante altare ab eiſdē reuerentia exhibita: ī duabus cathedris aureis mira lapidū precioſoꝝ uarietate& pulchritudine decoratus: ſibi a quibuſdā pulcherrimis iuuenibus preparatis: ambo pariter cōſederūt: & ſicſilentes aliqͣtulum ꝑmanſerūt. Interim fctō inter illos ſilētio: cœpit alter eoꝝ duoꝝ alteꝝ īpellere ad loquēdumCūqꝫ lōga adiuicē altercatio oriret̉: ut ꝗͣs primo inciperet prædicare: cœperunt ſinguli: ut Hieronymus Ioāniscuius erat die illa ſolēnitas laudes & magnificētias explicaret magnis uocibus acclamare. Quo unus illoꝝ ſe-monē mox incipiēs: laudes beatiſſimi præcurſoris domini tāta loquelæ dulcedine: tantoqꝫ uerboꝝ ornatu: ne- & ſnīæ grauitate contexuit: qd̓ fas eſſet linguæ hoīum declarare. Finito itaqꝫ ſermone illo: alter quē Ioā baptiſtam cuncti aderant noīabant: eidē grates referens multiplices. Hoc circūſtantibus ad eius honorē& gloriam ē locutus. Socius iſte meus chariſſimus Hieronymus æqualis mihi in gloria: æqualis ēt in ſanctitate: ſeriē meaꝝ laudū ē hactenus ꝓſecutus: iccirco dignū eſt ut eius laudibus nūc inſiſtam. Hic uere lux ē eccle-ſiæ tenebras effugans erroꝝ: & cunctos illuminans hoīes ueritatis charitate cæcos. Hic fons ē aquæ ſapīæ ſalutaris: ad quē ſitiēs dum accedunt: largiſſime ſatiant̉. Hic arbor altiſſima: cuius cacumen cælum aſcēdit: ſub cuius doctrinæ frondibus de ſuaui eiuſdē oris fructu: aues cæli .ſ. hoīs multū intelligētes: & beſtiæ terræ .ſ. hoīespaꝝ intelligētes: uberrimæ ſatiantur: hic mecū fuit in ſæculo heremita & certe minus me carnē abſtinētiismacerauit: hic mecū uirgo nitidus atqꝫ purus. hic fuit ꝓphetico ſpū illuſtratus: hic mecū doctor extitit uerita-tis. Ego ꝓpter iuſticiā & ueritatē uitā corpore ā dereliꝗ. hic etſi ſic amiſerit uitam corꝑalē ꝓpter iuſticiæ &doctrinæ ſuæ ꝑſpicaciſſime ueritatē. tēpus ſuū tamē totū geſſit ī ſæculo ī martyrio afflictiōibus & dolore. Egochriſtianæ fidei præcucurri nūcius & gētiū inuitator. hic poſtmodū ueniēs eiuſdē extitit ſuſtentator & ab hæ-retici s tādē lacerātibus defenſator. Ego ſemel ī daptiſmate manibus ꝓpriis Chriſſū dominū tetigi in Ior̄dane.