diabolo uulneratum ꝙ pene eam ad illicita: & oīno ab hoībus abhorrenda: niſi extitiſſet timor uerecundiæ īutabat. Heu ꝗd dicam? Quæ mōachis illis inerit obſeruantia caſtitatis: ꝗ cōtinue mulieꝝ uiſibus potiūt̉ īſimulcolloquēdo. Sic manet in caſtitate hō faciē intuens aſſidue mulieꝝ: ſicut manet palea ſtans ī igne. Fallax certe& ruinæ maxīæ ꝓpinquus caſus ineuitabileqꝫ ꝑiculum ē fœminæ pulchritudo. Timor certe monacho euenitquē timebat & ſibi accidit: qd̓ tanto tēpore uerebat̉: nec ſine exemplo maxīo alioꝝ: nō illud uiſum eſt parentibus obedire: ī quo aīæ periculū formidat̉. A monaſterio īuite monachus egreditur: ſed ardore libinis tā nefandæ cor inflammante nil aliud ꝗͣ ſororis hoc neſcientis ſcelus faciem īprobis oculoꝝ uiſibus uidere cogitans: pene unꝗͣ fuiſſe monaſterium recordat̉. Sanatur īterī pater: at monachus excuſationibus adīuentis tardat de dieī diem ad monaſteriū remeare. Manēte eodē in paterna domo tribus mēſibus: hinc monachos: hīc patrē maxima mouit admiratio: oēmqꝫ familiā: cur iſtum tam uehemens irrepſerit mutatio & alteratio inhaudita. Igno-rant ſiquidem rei cauſam: iccirco effectū eos cōtingit ignorare. Ad monaſteriū cū duobus ad ſe ex monaſteriodeſtinatis monachis tandē reuertitur: illud referēs tedium redeundo: qd̓ prius detulerat exeundo. Cœpit itaqꝫin monaſterio corpus degere monachi: cor uero a ſorore aliqualiter non recedit. hoc ſibi ſit ſtudiū ſcripturaꝝut attingat peſſima quæ affectat. Hæc cōtemplatio diuinorum: ut peccatorū modū īueniat explēdoꝝ. Percuttur alienus ſui & a ueritatis cognitiōe deuius cōtinue a diabolo: cuius iugo grauiſſimo ībecille collum ſubmiſitlibidinis nouæ telis. Sicut fumus deficiunt dies eius: confringunt̉ ſicut in frixorio oſſa eius: & infirmat̉ doloribus uita eius: irrationabili ſit ſimilis aīali. Obliuiſcit̉ ī toto diuinā eccleſiam exorare tota die cogitans: quis madus appareat habilis: ut poculum mortis ualeat deguſtare. Heu ꝗͣ ſunt inopes & miſeri: & ab oībus bonis egertes & exules: ꝗ a domīno ſe elōgant. Tanto ſit peius brutis animalibus uir ī peccatis: quibus ab anima deus maiori ſpatio elōgat̉ ꝗͣ id quo cælū a terra diſtat: & oriens ab occaſu: ꝗͣ eiſdē præſtat cū diuina gratia eſt fulcitus.Cogitāti deniqꝫ monacho: ueritatis luminis neſcio nefandiſſimæ & auditui horribilis uoluptatis adipiſcendæreperire modū mali cōſilii ſeminaror diabolus: hoc ſibi tale īſinuat conſilium occulto cogitamine uani cordisut .ſ. ītempeſtæ noctis medio cunctis dormientibus: ueſte depoſita monachali: ſumptoqꝫ habitu laicali ex monaſterio exiens: paternas clam adeat māſiones: & domū crepuſculo noctis latenter ītrans: ſub thoro ſororis la-teat: donec dormiente ipſa ad eandē accedat: ſuæ uoluptatis libidines expleturus. Placet inſanæ mētis īperitiæconſilium erogatum: ſtudetqꝫ ipſum toto poſſe ꝗͣ poteſt breuius effectui mancipare. Sequentis igitur aduenenti noctis medio ſub ſilentio ad fores cœuobii claues gerens manibus ꝓperat: ſed ad oſtia ueniens: per totamillam nectem huc illucqꝫ diſcurrens: quo ſint ī loco poſita non īuenit. Stupore & admiratione perterritus cuihæc ſint neſcies ītueri iā matutinali qua ad laudes debitas dominicas monachi excubebant propinquante hora compellitur ille ad cellulam retrogradi. Manet in cellula ille admirans per diem illum: proponit ſequentinocte facere quod non fecit. audet ībecillis dextera quæ nō pōt: ſperat ſtultū pecus cōtra leonē pugnās triūphigloriam adipiſci. Quid inſenſate reris? Putas agere uile pecus quæ leo fortiſſimus Hieronymus contradicit.Ceſſa imagini glorioſiſſimi genua flectere ipſum ulterius non ſalutes: & tibi poteſtas protinus concedetur: utcadas in foueam quā effodis: ut dira naufragia iā admittas. Nō poſſunt impenſa glorioſiſſimo Hieronymo ſeruitia: quoquo modo fiant: mercedibus nacuari. Retinebat ſiquidē in cellulamonachus ille deuius & errans:& diabolico domino mancipatus: imaginem glorioſi Hieronymi tabula inſignatam: cui diebus ſingulis antiqua conſuetudine flectens genua: ſe eidem pluries commendabat: Iccirco ut eius mira clæmentia cunctis īnoteſceret: illo eum die retinebat. ne malum faceret quod uolebat ignorans uero hæc ille monachus: ſubſequentnocte ad cœnobii iterū fores pergit. Sed quod præcedenti nocte fecerat: id hac fecit. Ne igitur iheream uerbisper unum fere menſem ſingulis noctibus continue hoc euenit. Completo itaqꝫ ut puto mēſis circulo: in ſomnisbeatus Hieronymus ſanctiſſimo cuidam illius monaſterii monachō apparuit: in ſtratu ſuo quieſcenti nocteeidem reuelando quid iſte monachus faciebat: mandanſqꝫ illi ut debeat eidem monacho ſic erranti declararequomodo ipſe eum ob ſibi impenſam reuerentiam cuſtodiuit: ut oſtia non uideret ad cogitatum perpetrandūſcelus & ꝙ niſi ſibi uelox de incœptis ſubſequatur emendatio: ſeſe de ipſius cuſtodia remouebit. diſceſſitqꝫ protinus ab eodem. Mane autem facto quæ uiderat monachus: alteri monacho enarrauit. At ille ſe quid dicat̉ nonintelligere pluribus deteſtans ſacramentis cœpit dicere propter cerebri uacuitatem hæc ſomnia eueniſſe. Ta-cet monachus & recedit: hic gaudens proponit nocte ſequenti: nullā amplius exhibens ſolitam Hieronymoreuerentiam oſtia monaſterii ad nequam opus: quod tam diu affectuauerat peragendum: ad ſuum libitum reſerare. Vt breuiter dicam. Quod miſer diu hianti animo cogitauerat mala operandi: a Hieronymo honore ſolito priuato ſibi tradita poteſtate: ut uoluit ſic effecit: ſed tamen in fine glorioſiſſimi Hieronymi clæmentia nōdefecit. Recedens itaqꝫ ille de monaſterio nocturna hora: alieno habitu occultatus: patris domum adueniēs: ꝑdiem illum undiqꝫ circuiuit: Cunqꝫ noctis crepuſculo domum intraſſet ad lectum in quo uirgo ſoror quieſce-re tunc ſolebat clam procedens: tam diu ſub eodem latitauit: ꝗͣdiu ſororē dormire potuit æſtimare. Tunc idemexiens expoliatis ueſtibus ſororis ſo dextero lateri appicauit. Ad hæc ſoror læui ſomno dormiēs excitat̉ & uiꝝiuxta ſe manu ſentiens admodum expaueſcens: diris emiſſis clamoribus ad ſe oēs pariter euocauit. Currūt adpuellæ thalamū cūcti cū lūine: & tandē in lecto inueuiūt hunc iacentē. Mirātur parentes & ſtupēt cernūt hoccuncti qui cucurrerant: & cōdolent. Interrogat a filio pater diſcriminis tanti cauſam reatum ſuū filius ſilentioconfitetur. Vt enim dixi: uoluit glorioſus Hieronymus hunc ſuam ſtultitiam experiti ut in poſterum hu-milior & aſtutior fieret ad cauendum: & in prœlio ſe tuendum: & ne amplius exemplo ſuo quis de ſacti-tate conſideret & ſperaret. Quanto enim maior ineſt homini ſanctitas: dum in mari mundi huies pro-