it: qui plantas manibus tenens pedum illæſos & uiuaces ſtatutis diebus mirabiliter obſeruauit. Currunt igituroctauo die totius ciuitatis & circū adiacētium uillaꝝ uiri: currit & iudex. Cernūt clare glorioſum miraculū: pate faciētibus qui uiderunt: qui ad cuſtodiendos iuuenes fuerant deputati. MMirantur oēs uocibus in excelſis: laudes ꝑagunt creatori & Hieronymo glorioſo. Mox de eculeo īnoxii iuuenes deponūtur: & maximis honoꝝ exequiis ab omni populo uenerant̉. Veꝝ ceu in urbem Cōſtantinopolitanā capti & dolore uehemētiſſimo intrauerant: liberi honorifice: & cū gaudio ineffabili exigerunt. Et tandē annuente deo a multis Cōſtantinopolitanpopuli comitati Bethleē attingentes: ueneratione debita glorioſi Hieronymi reliquias uiſitarūt. Statīqꝫ depoſita ſæcularium omni cura cœnobiū in quo iuſſit glorioſus Hieronymus intrauerūt: & uacātes die noctūqꝫ pœ-nitentiæ & orationibus celebri uita ſanctitatis perſpicuæ in prædicto cœnobio adhuc manent.Agnæ admiratiōis gaudii deuotiōiſqꝫ tā præcedēs iuuenū miraculū extitit: ſed multæ formidinis cōſtaIequens in ſacris ordinibus maxime cōſtitutis. Apud ſuperiorem Thebaidem quoddam dominaꝝ fuiſ-ſe ante duos annos dicitur eximium & diues monaſteriū omni pulchritudine & excellentia decoratum. In quopene ducētæ domina uita honeſtæ religionis recluſione cōtinua decoriſqꝫ moribus permanebāt. Ad hoc qui īſunt figant aures: ne quod una hauſerit auricula fundarit altera. Nauis ꝗͣtuncūqꝫ ſana ſit & integra: modicumīmo nihil ꝓdeſt: ſi alta uolens ſecare maria: paruū quod fundo ineſt foramen relinquat: ut dira naufragia nonadmittat. Cur hæc ſim fatus præſentis narrationis hiſtoria reſerabit: Multis itaqꝫ pollens prædictum monaſterium uirtutibus unum peſſimum quo ruit ſimoniæ uitium retinebat. Nam inſtigante diabolo in eiiſdem do-minabus hæc obſeruabatur abuſio: ut ſiquā uellent in monialē recipere: non tantum intuitu charitatis & miſe-ricordiæ recipiēdæqꝫ bonitate: ꝗͣtum recipiebant reſpectu pecuniæ. Nulla .n. in monaſterium intrare manſurapoterat: niſi certa pecuniæ ꝗͣtitas ſecum iret. In hoc ſiquidē erat monaſterio ſanctimonialis quædā domina ætate grandæua: quæ ab in fantia ſua ieiuniis & oratiōibus omni reſoluta cœno deo uixerat: quæ uitiū illud qͣplurimū abhorrebat: Cui nocte quadam ut erat ſolita in oratione poſitæ glorioſus Hieronymus apparēs: locū illumimmenſo luſtrans lumine eidem præcepit ut ad Abbatiſſam cæteraſqꝫ illius cœnobii moniales mane pergeretnuntians ꝙ niſi a peccato iam inueterato manū extraherent: ultionē diuinā ſubito expectarent. His dictis diſ-parauit. Perterita uiſione inſueta ſanctimonialis domina quis hic fuerit iubens talia nunciari in ſeipſam auidepertractans: totam illam noctē ꝑegit inſomnē. Crepuſculo diei adueniente: oēs in capitulo moniales ꝓpulſatotintinabulo cōgregauit. Quibus admirantibus ad quæ forent tanta feſtinatōe in capitulo cōuocatæ: ſcimonialis domina ex eaꝝ aſſurgens medio: quæ uiderat & audierat omnibus patefecit. Fit ilico ex hoc monialibus cu-ctis irriſio: hanc exclamant fatuam: multiſqꝫ garriunt deriſiōibus: hanc forte illa nimia ebrietate ſomniaſſe. Illauero accepta contumelia: patientiæ ſcuto ſe muniens: de eaꝝ ſiquidē ꝑtinacia nimium dolens: ſed de ſua deſpectione gaudēs ad ſolitas rediit orationes: ſupplicās continuo: ne ſuis mōialibus qd̓ audierat eueniret. Trāſactisigitur diebus decem: nocte media prædictæ ſcīmoniali dominæ hac de re deuotis or̄onibus incumbenti: glo-rioſus iteꝝ apparuit Hieronymus eidē: ut quæ prius nūciauerat mōialis: denuo intrepide nunciaret allocutiōemādauit benigna. Ad quē illa. Quis inquit es domine talia mihi mandās? Hieronymus inquiens ſum: ab eiuſdem euanuit oculis. Illa uero ſciens eaꝝ duritiem: quid ageret ꝗdue diceret: neſciebat. tādem mallēs a moniali-bus inſana & ebria reputari: ꝗͣ diuinis cōtraire præceptis: congregatis iteꝝ monialibus quæ uiderat & audieratuoluit intimare. Aſt ut eam aſſurgere moniales peſtiſeræ cōſpexerunt: diuini neſciæ iudicii ſibi de ꝓximo futuri: ante ꝗͣ uerba inciꝑet e capitulo cū magnis cachinationibus exegerunt. Quin? Tranſactis inſuper diebus trbus dormiēti prædictæ ſanctimōiali dominæ glorioſus Hieronymus ineffabili quaſi ſocietate uallatus angelorū: nocte apparēs media eam excitauit: eiqꝫ iuſſit ꝓtinus ut de illo exiret monaſterio: nec ſubito futurā ſcientiāexpectaret. Cū illa uero multis lachrymis ſupplicaret: ne hoc fieret: glorioſus inquit Hieronimus. Ad Abbatiſ-ſam & cæteras pergito oī mora poſtpoſita: eiſdē nūcians: ꝙ niſi pœniteāt: hac nocte diuinam ſentiēt ultionē. Saūt in ſua ꝑmanebunt duritia: ſtatim exiens amplius in monaſterio nō moreris. his finitis abſceſſit. Hæc igituraudiens ſanctimonialis anxia: plenaqꝫ triſtitiis capitulum adiit: & campanam coepit uehementer ei ut ad capitulum accederent moniales reſonare. Quo Abbatiſſa de ſomno euigilans: cognoſcenſqꝫ ab hac fore cāpanampulſatam: cum iracundia ad capitulum ꝓperauit. At ubi illam uidit: diris eam minis increpans: nullum uoluitaudire uerbum: ꝓmittens ꝙ niſi ceſſaret hoc agere. ſecum mōaſterio amplius non maneret: Cui ſanctimoniali:domina: ne tardes inquit quæſo agere quæ ꝓmittis. Profecto me noſcas hoc in loco amplius nō manſurā. Glo-rioſus eꝗdem Hieronymus apparens mihi tātūmō hoc ſtatim monaſterio futuꝝ iudicium patefecit. Hæc au-diēs Abbatiſſa deridere coepit: hanc æſtimās ueſano capite iſta fari: & oſtiariam conuocās iuſſit: ut hanc de monaſterio ꝓtinus effugaret: mādans eidem: ut aliqua hora ſic exſtra dimiſſam poſtmodum faceret ītroire: ut ſicab incoeptis operibus iam ceſſaret. hac de re læta ſanctimōialis domīa qͣcitius potuit e mōaſterio eſt egreſſa: ſachrymis tamē fuſa doloribuſqꝫ repleta: pro his quæ ī monaſterio nouerat euenire. Terribilis ſiquidem deus fortis atqꝫ potens: & quis reſiſtet ei? heu cur eum homines non formidant? ſcientes ſe nullatenus poſſe ab eius ef-fugere manibus: ut eius in eos magnum & inenarrabile iudicium non coiprehendant: ſaltem his miſeri ter-reantur exemplis. Audiant qui in ſuis confidunt diuitiis: ꝗqꝫ in ira cōcitāt excelſum domīum: ſuæ auaritiæ ſic-citate. Quale huic monaſterio a deo ꝓpter pecunias faciē auertēti de cælo eſt iudicium iaculatum: pene limeoſtii ſanctimonialis domina exceſſerat: ꝙ ſubito totum corruit monaſterium: oēs opprimens moniales: ita utex eis uiua aliqua nō remanſit. Sanctimonialis uero illa ī quodam uenerabili dominaꝝ mōaſterio: qd̓ ē apudinferiorem Thebaidem actenus ſanctitate præcipua uiua manet.