illius ſcripturæ & ueriſſimæ tranſlationis utriuſqꝫ teſtamenti: officiorūqꝫ ordinationis fructus: non ſolum praſentibus ſed etiam futuris ꝑſpicaciter cernat. paulomīus fore nil ipſum ab eiſdē in gloria diſcordē. Verū teſtordeum puto iudicabit. Porro ne aliquibus deridēdi laqueū initiare uidear: dum Ioāni & apoſtolis in ſanctitate& gloria æqualē eſſe Hieronymū ſanctiſſimū fateor: unū ꝙ expletis nōdum diebus qͣtuor in uiſione uidi ena-rabo. Veritas nō lateat: & ne quis me has laudes retexere credat: uel amore carnali: quo homo a ueritatis cognitione maxime deuiat: uel ueſanæ mētis imperitia: uel alia qͣcūqꝫ cauſa uelit. Sed me hoc nō ambigat ab hoīe ītellexiſſe minime: ſed ꝑ reuelationem quā deus oīpotens ꝗ ſuos exaltat ſanctos: & exaltādo magnificat. Quartapræeunte nocte mihi auide cogitāti: quid laudis: ꝗd ue debitæ reuerētiæ Hieronymi in breui retexerem epiſtola demōſtrauit hoc modo? Dū itaqꝫ ut dixi: diſponens hanc epiſtolā tibi ſcribere cogitarē aptam laudis materiāinuenire: hora adueniente noctis mediæ me ſomnis oppræſſit: & ecce maxima mihi affuit angeloꝝ multitudo-inter quos falgentes plus infinito ſole duo erāt uiri ita ſimiles & uniformes: ut nulla ī eis uideretur differentiaqua alter ab altero differre poſſet: niſi ꝙ tria ſerta ferebat alter in capite & auro & lapidibus præcioſis: alter ue-ro duo. Hi cādidiſſimis induti colobiis: undiqꝫ auro gēmis cōtextis: tātæ erant pulchritudinis: ut non ualeat ꝗſ-piam imaginare. Accedētes itaqꝫ illi ambo prope me ſub ſilentio pauliſꝑ ſteterūt. Deinde ille ꝗ tria ferebat ſerta his me uerbis fuit allocutus. Cogitas Auguſtine: quid debeas laudis de hieronymo in ueritate proferre? E-certe diu cogitans nondū noſti: ſed huc ambo uenimus: ut eius tibi gloriā indicemus. Hic certe meus ſocius quiuides: Hieronymus ipſe eſt: qui ſicut æqualis mihi in uitæ ſanctitate fuit: ita per oīa in gloria æqualis ē. & quapoſſum: & ipſe poteſt: & quæ uolo: & ipſe uult: & ſicuti deū uideo: & ipſe uidet: & cognoſcit & intelligit. In quoomnis noſtra & ſanctorum omniū conſiſtit gloria & beatitudo. Nec habet maiorem uel minorem gloriam alter ab altero ſanctoꝝ niſi inquantū magis & minus diuinā contemplatur ſpeciem ſiue cognoſcit. Sertum ue-ro tertiū qd̓ plus illo fero aureola martyrii eſt: qd̓ uitā finiuit corporis qui & ſi in mundo ob labores: pœnitentias: erūnas: afflictiones: uerbera: cōtumelias: & hoīum obprobria: & deriſiones: & cætera ualde grauia: quæ itapacifice pertulit: ita gaudenter ꝑꝑ deum: ut infirmitatibus exultaret: & uerus martyr extiterit & præmia mar-tyrii non amiſerit: tamen quia gladio uitā non finiuit aureolam: quæ in ſignū datur martyrii: talis non habetSerta ueto duo alia quæ habemus aureolæ ſunt: quæ ſolū uirginibus & doctoribus dant̉: ut ab alijs deſcernāt̉.Ad hæc ut mihi uidebat̉ reſpōdi. Quis n. es domine mi? & ille. Ioannes inquit baptiſta ſum: qui hūc ad te deſcendi: ut nunciarē tibi Hieronymi gloriā: quatenus ipſam gentibus nuncies. Hoc enim noueris quia honor &reuerētia qͣ ſingulis ſctōꝝ exhibet̉: cæteris oībus exhibet̉: ne putes ut aliqͣ ſit in cælo inuidia: ut in mūdo. Sicu.n. ī mūdo ꝗlibet hoīm cæteris preeſſe potius uellet: ꝗͣ ſubeſſe: ita in cælo propter charitatē īeffabilem: qͣ ſe inui-cem diligunt beatæ animæ: quilibet ſanctoꝝ ita alterius gloria gaudet ſicut ſua. Quin & uellet quiſqꝫ maiorſibi eſſet æqualis & pene maior: quia gloria eſſet ſua: ita minor maioris gloria gaudet ſicuti eā hēret: nec uelle-eam habere ut ille non haberet: īmo potius de ſua (ſi fas eſſet) impartiret. Vnde gloria ſinguloꝝ eſt gloria cunctorum: & gloria cunctoꝝ eſt gloria ſingulorum. His dictis ſocietas omnis illa diſceſſit: & expergefactus ita ſōno: tantos in me ſubito ſenſi charitatis ardores: ꝗͣtos in me nunꝗͣ ſenſeram. Nam deinceps hactenus nunꝗͣ aliqͣlis in me uel inuidiæ: uel ſuperbiæ: ſiue arrogantiæ fuit appetitus uel cogitatio. Teſtis .n. eſt deus ꝗ omnia anteꝗͣ fiant nouit: ꝙ inde tātus in me extitit charitatis feruor: ꝙ plus alieno bono gaudeo ꝗͣ meo/ plus affecto oībusſubeſſe: ꝗͣ ſupra eſſe. Hæc iccirco dixerim: non ut laudis acquiram famam: ſed ut quis hæc non putet uana fuiſſe ſōnia ꝗbus ſæpe deluditur mens noſtra. Sæpe etenim deus abſcondita & maxima per ſomnia reſerat. Magnificemus ergo opera ſua: quoniā perfecta ſunt: nec eſt in eis iniquitas. Sanctum domini Hieronymū ꝑꝑ deū: cūquo regnat ſecure magnificemus: quoniā in uita ſua magnifice fecit. In morte ſua magnifica recepit. Quapropter magnus eſt in medio noſtri: & ſanctus & excelſus in uitæ excellentiſſimæ ſanctitate. Magnus ſanctus &excelſus in ſapientiæ ineffabilis profunditate. Magnus ſanctus & præexcelſus in maioris nunc gloriæ quanti-tate. Mirabilis & laudabilis & glorioſus in prodigis inuiſis: inauditis: & inſuetis. metuendus: colendus: & uenerandus: ob ſibi traditam a domino ptātem: honorem: & gloriā ſempiternā. Magnificemus ergo obſecro eū: netaceamus: quoniā maior eſt oī laude. Notas faciamus in populis gloriæ ſuæ laudes. Non miret̉ hō ſi eū quemdeus magnificauit & coluit laudamus. Nō hominē pigeat uenerari & colere: quē deus coluit: & ueneratus eſt.Non putet quiſpiā Ioāni & apoſtolis in gloria & ſanctitate æquādo Hieronymū: Ioāni & apoſtolis exercereiuriā: quoniā ipſū illis præſtare & gloria & ſanctitate ſi poſſent optarēt. Gloria enim & beatitudo eius eoꝝ eſtgloria: & beatitudoeoꝝ eſt ſua. Honor laus & reuerentia a nobis exhibita Hieronymo eoꝝ ſingulis exhibet̉:& quæ illis ſigillatī exhibet̉: Hieronymo exhibet̉. Si ergo cupis Ioānē baptiſtā & apoſtolos uenerari: ſimul u-nerare illū quouiā ipſis per oīa eſt æqualis. Secura igit̉ mente omni depulſa formidine: Ioannem baptiſta Hitronymo æqualē: & nō maiorē: quoniā nullus maior ſurrexit omni deuotione & reuerentia fateamur: quoniaſi minorē facimus Ioānis gloriæ derogamus: & magis iniurias exercemus ad laudes. Huius mei īparis ſermoīsopus ꝗͣꝗͣ inſufficienter: ꝗͣꝗͣ uiliſſime: ꝗͣꝗqͣ nihil: tamē deuote & reuerenter expletū: ad te uenerabilis pr̄ puto cōde & magna aī deuoti affectione dirigo: ſupplicans ut ingenioli mei uerbula quæ de meæ ꝑitiæ puꝑie ī laudeeximii Hieronymi obtuli nō deridendo: ſed chatitate debita æquanimiter tolerādo legas: Et quæ minus debitadixi ad tanti uiri laudes: & meæ imputes imperitiæ & epiſtolæ breuitati: & eius laudū immenſæ immenſitati.Quoniam certe ſi omnium mortalium linguæ ſolū eius laudes: promerent: minus debito ſatis eſſet. Mei pec-catoris uenerabilis pater eſto memor: ut dum in illo ſteteris loco quo illud ſacrum eximi Hierony-mi cadauet quieſcit: eius me interuentionibus recommendes. Quoniam nulli dubium eſt quod ea