te domine nō ſum dignus. Nunꝗd ego melior ſum: ꝗͣ oēs patres mei? Tu noluiſti Moyſi uno ictu oculi te morſtrare. Cur nūc tantū te humilias: ut patiaris ad hominē deſcēdere publicanū: & peccatorē? Et nō ſolū cū illomanducare uis: ſed teipſum māducari ab illo iubes. Cūqꝫ ꝓpe illum eſſet ſacerdos erigens ſe uir glorioſus genibus flexis eū cūctis tenētibus magnis lachrymis: & ſuſpiriis: & qͣpluries percutiēs pectus ſuū dixit. Tu es deusmeus: & dominus meus: ꝗ pro me paſſus es: an forte alius? Certe tu ille: ꝗ cū deus eſſes: ſolus ante oīa tēpora: &ſine principio genitus a deo patre: æterna & inueſtigabili generatione: ꝗ cū ipſo patre & ſpū ſcō unus deus esꝑmanēs illud idē qd̓ eras: & es intra unius puellæ corpuſculū te clauſiſti factus hō ſicut ſū. Vere & deus & hōes. Sic enim in uirginali utero hominē ſuſcepiſti: ꝙ nec ſine hoīe deus es: nec ſine deo hō: quāuis neqꝫ humani-tas ſit diuinitas: nec diuitas humanitas. Nō ſunt cōfuſæ naturæ: ꝗͣuis ſit una & eadem in te ꝑſona. Nōne es caro& frater meus? Vere ſic. Famē habuiſti: ſitiſti: fleuiſti: meas infirmitates habuiſti: ut ego: ſed tamē in te peccādiinfirmitas & defectus nō fuit: ut in me. Nō enī peccare potuiſti: ut ego. In te fuit corporaliter: & ē oīs plenitudogr̄æ. Nō enīdata fuit tibi gratia ad mēſurā. Tua enī aīa ſtatī cū unita inſeparabiliter fuit diuinitati oīa ꝑfecte ſcīuit: & potuit: quæ ipſa ſcit & pōt diuinitas. Quātū ad diuinā naturam quæ in te ē æterno patri deo equalis esSed ob illam quam pro nr̄a redēptiōe aſſumpſiſti humanitatē: minorę: nec tamē eo aliqd̓ incurris uituperiūTu nēpe ille es: quē ī iordanis alueo baptizante Ioāne uox ſubito paterna cælitus intonuit: hic inquiēs ē filiusmeus dilectus: in quo mihi bene cōplacui. ipſū audite. Et ſpūs ſanctus in te ut columba deſcēdēs: te unū eſſe cūpatre: & eundē in ſubſtātia declarauit. Tu bone leſu pro me crucis tā grāde in tuo iſto: qd̓ præſens cerno cor-pore ſubiſti ſuppliciū: ut mortē quā meis incurrerā flagitiis interimeres. Animas antiquoꝝ: quas dudū diabo-Iica poteſtas miſeras infernalibus manſionibus retinebat: recuperares: & totā humanā naturam: quæ corrue-rat in mortē perpetuā: tuo cū ipſa pacificato patre ad uitam interminabilē: tuo quē pro ipſa fudiſti præcioſoſanguine reuocares. Cuius ꝗdē ultæ die reſurgens tertia: de illo in quo mortuus iacuiſti barathro certitudinenfirmiſſimā cōprobaſti. Quo quidē noſtra ē ſolidata fides & aucta ſpes ut ſicut incorruptibilis & impaſſibilis& īmortalis reſurrexiſti: ita ſimiliter & nos reſurgemus. Tu certe bone & pie domine poſt tuam mirabilē & ſingularē reſurrectionē. xl. expletis diebus ꝗbus experiētia lucida iuditioꝝ multipliciū te ab inferis uiuum reſuirexiſſe declaraſti: & ut nulla dubitationis oriret̉ caligo: ad cælos cunctis cernētibus diſcipulis tua propria uirtute aſcēdiſti: mihiqꝫ ianuas reſerans paradiſi ad dei patris omnipotētis dexterā cōſediſti: ubi ſine fine ſedes.Tu inſuꝑ bone Ieſu a deo conſtitutus iudex uiuoꝝ & mortuoꝝ: ſicut in illa die aſcēdiſti ita in tremēdo & ho-ribili uniuerſalis iudicii die deſcēdes reddere ſingulis ſecūdū oꝑa quæ fecerūt. Corā te tūc certe procidēt regesomnis ærata erit damnatio. Te tūc oēs timebūt: ꝗ te nūc cōtēnūt. Quid tunc tibi infœlices ꝗ nunc cū male fecerint gloriant̉: dicēt? Qui te oīa ſcientē cernēt: ꝗbus nullum amplius erit remedium miſericordiæ? Quidcōſpectui potētis oīa: cernētis oīa: & ſolū qd̓ iuſtū ē iudicantis: faciēt miſeri: ꝗ totū ſuū in mundi uanitatibus &flagitiis amiſerūt tēpus? plus diuitiis fallacibus: ꝗͣ tibi inſiſtentes? plus filios & filias: & mūdi gloriā momentaneā: qͣ te diligentes: cū tuū erga nos iratū cernēt uuſtū? cū tam ſeuerā expectabunt ſententiam? cū eos de mini-mo quoqꝫ cogitamine & ꝓpria accuſabit cōſcientia. Dæmonū caterua & ſimul qͣlibet creatura: quā te deū offedendo: offenderūt: cū uidebūt ſtatim: cū fuerit ſententia diuulgata: ſe adepturos tormēta: quibus & corpus &aīa ſimul cruciabit̉ cū diabolis ſine fine: nullum inde in perpetuū refrigeriū expectātes? Ve ue miſeris: ꝗ te iniſto tam breui tempore uiliſſimis bonis temporalibus: ebrii quæ nō ſolum inopiam nunc auferunt ſuis poſſe-ſoribus: ſed & ipſam ſuam faciunt indigentiam negligentes: in beluā rediguntur: Ve ue qui ſaltem tanto hoctimore peccare peccare: & tuā prouocare iracundiā nō deſinūt: ſi tuo nolunt amore ut tenēt̉. Sed quō pie leſutu: cuius tanta ē magnificentia: ut nulla queat explicare creatura: quem cæli mare & oīa quæ eius ambitu continentur: capere nō poſſunt. ꝗ idē totus ubiqꝫ locoꝝ præſens es: nec intus incluſus nec extra excluſus: idē in cæad patris dexterā oīum ſuꝑnoꝝ ciuium beatitudo & gloria. quæ tuæ celſitudinis ſpeciem contemplantur idemin terra: pugillo ipſam continens & concludens. idem in mari & in abyſſis: ad nutum regens omnia & conſeruans: idē in īferno potēter dominās: ſub tāta panis breuitate cōtineris: nō particulariter: ſed integre & ꝑfecte acinſeparabiliter? O ineffabilis admiratio: o oīum nouitatum nouitas. Oculi in te uident albedinem: ſaporē ſen-tit guſtus odorē olfactus: tactuſqꝫ ſubtilitatem reperit. Sed auditus cordi repreſentat in te illa non forte acciditia. Hinc certe per ſe ſola exiſtunt accidentia ſine ſubiectio. quia non ut humanis uidetur ſenſibus panis es: ſecIeſus Chriſtus integer: ſicut in cælo ad patris dexteram reſides deus & homo. Aue panis uitæ qui de cælo deſodiſti: dās te ſumētibus digne uitam non ſicut māna qd̓ in deſerto noſtris pluit patribus: de quo oēs qui man-ducauerūt mortui ſunt. Certe qui te digne ſumit: ꝗͣꝗͣ morte corporali aīa a corpore ſeparet̉: nō moriet̉ in ætenū: ꝗa nō illa ſeparatio mors eſt: ſed de morte ad uitā tranſitus. Vnde qui te digne manducat in mundo moriēstecum æterne uiuere incipit. O ꝗͣ præcioſa mors illa eſt: ante quam hoīes murtui ſunt: poſt quā incipiūt uiuereTu panis angelorum tua uiſione angelos reficis: & glorificas. tu eſca es animæ. nō corporis impinguans mentēnō uentrē. Qui in te nō impinguat̉ in uirtutibus nimis æger iacet in flagitiis. Tu te manducātem: ut cōdecetin te tranſmutas ut tui participationem efficiatur deus. nec tamen in illum tranſmutaris: ueluti alia corpora facit eſca. Sed ue te indigne ſumentibus certe ad ſui pœnā & reatū iterū te crucifigunt: nō ꝙ te diiudicet illa māducatio quoniā īpaſſibilis & īmortalis oīno es. Heu domine mi ꝗd dicā. Quot hodie te ſacerdotes cōmedūt inaltari: ut carnes pecudū & uolucrū īmo peius? Nocte mulierum fruūtur actu turpiſſimo: & te mane maſticado comedunt. Vbi domine latitas? dormis ne: an uigilas? Exaudis præces eorum de cælo & de ſede maieſtatistuæ? Vere ſi hoc uelle ſacraficium & libamē: & mendax fieres: & peccatorum ſocius. Certe domine ſi uera ſunt