Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CCXIIr
Einzelbild herunterladen
 

candelabrū in domini aula poſitæ in dominico irrigui rore pleniſſimæ fœcundatæ poſteris omnibus ſuoꝝ uerboꝝ præ cæteris elegantia ſingulari excellētius oībus alijs patefecit: ut irent in ciuitatem habitationis: & locungloriæ inuenirēt. & ne fierent uelut priores eoꝝ genus peramaꝝ: quos dilexit & liberauit ab erroꝝ ꝑditione.Cum. n. ſim ſicut ſtipula ante faciē uenti & ſicut lutū plateaꝝ balbutiēs loqui neſciēs: nec uerba plene formarualēs: ꝗd īpartiar uobis chariſſimi pr̄es: & domini ſuæ laudis? Nēpe iuxta illud apoſtoli. Si līguis hoīum loquerer & angelorū: ſuum laudandi genus necdū attingerē. Iccirco in arcu meo ſperabo nec gladius meus ſalua-bit me ſed dominus erit illuminatio mea. Qui docuit & docebit manū meā ad ſcribēdū: & dirigit līguā meā acloquēdū: ut quōdā aſine Balaā: quoniā ipſius ē regnū & imperiū: & dominat̉ a mari uſqꝫ ad mare: & a flumineuſqꝫ ad termīos orbis terrā. In cuius cuncta ſunt poſita ditione. Coram quo ꝓcidēt reges. nec eſt qui ſuæ poſſitobſiſtere uolūtati. Quoniā oīa quæcūqꝫ uoluit fecit in cælo: terra: mari: & in abyſſis. Et ſic lingua mea tāti uirilaudē meditabit̉ & nomē ſuū ānunciabit uniuerſis. Sic uere fuit ille Iſraelita in quo dolus fuit: electus ſecū cor domini ad loquēdū oīa: quæ ſibi mandauerat dominus uniuerſis gentibus & regnis: & doctor datus ītibus ut ſentes euelleret: deſtrueret: diſꝑderet: & diſſiparet: & ſapiētiam uerā ſeminaret: ædificaret: atqꝫ plātaret.Hic ē fratꝝ amator: hic ē qui populo chriſtiano tot libroꝝ uolumina ex linguis hebraica & græca in latinā nonparuo pōdere tranſtulit. Eccleſiæ officiū primitus ordinauit: & totius ſacræ ſcripturæ aſpera fecit plana: Certein huius lumine uidimus lumē: & ſanæ ſuæ ſalutiferæ doctrinæ paſtu: ambulamus uſqꝫ ad montem dei Oreb.Hic eſt flumē aquæ uiuæ ſplendidū tanꝗͣ chryſtallus: ꝓcedēs de ſede dei in medio eccleſiæ. Et ex utraqꝫ parteeius lignū uitæ afferens fructus tꝑe ſuo: cuius folia ligni ſūt ad gētiū ſanitatē: Vir iſte in populo ſuo mitiſſimusapparuit: a deo dilectus & hominibus: orat nūc pro eccleſia ſancta. Vas uere admirabile ornatū lapide preci-oſo opus excelſi. Verūtamē de hoc ꝗd plura dicā? cuius enarrant cæli gloriā: & oꝑa ſcripturaꝝ manuū eiusannunciat firmamētū? Nec ſūt loquelæ neqꝫ ſermones cuius audiāt doctrinæ uerba: in oēm terram exiiſonus eius. O ineffabilis miſericordia Saluatoris: quæ tot gr̄aꝝ cumulos in Hieronymo adunaſti: ut ad ea quaſolus poſſidet: pene nulli hoīum niſi particulariter fas ſit aſpirare. hic certe dux nr̄æ fidei ad ſe currentes in cælicōtrahit arcē. Hūc præ cæteris pottioribus ornatū ī ſignis dignitatū: in cantilenis: in prouerbiis: operatiōibus &interprætationibus miratæ ſūt gentes. Cuius nota facta ē in populis uirtus: quoniā impletus fuit quaſi flumineſapientia: Sed ut uera dicā iuxta illud reginæ Sabba. Maior eſt enī ſapīa & oꝑa ſua ꝗͣ rumor quē auditis. Quācerte bonus eſt iſte his qui recto ſunt corde: quoniam malitiam ſemper ādiuit. fecit enī mirabilia in terra nr̄a.Sub umbra illius ſedimus & fructus illius dulcis gutturi nr̄o. Quanta aūt de eo audiuimus & cognouimusquō annūciabimus? At quis ego ſum: ut narrē laudē eius & uirtutes eius: & mirabilia eius quæ fecit? Sed quōiā ſum eloquēs ab heri: & nudiuſtertius ut breuiter dicā. Si uultis accipere Ioānes Baptiſta ipſe eſt. uterqꝫ uir-go: uterqꝫ heremita. De Ioanne dicitur: Erat Ioannes ueſtitus pilis cameloꝝ in deſerto. De ſe idē Hieronymus dcit. Horrebant ſacco mēbra deformia: & ſquallida cutis ſitū æthiopicæ carnis obduxerat. De Ioanne iteꝝ. Lociſtas & mel ſilueſtre edebat: de ſe iteꝝ Hieronymus dicat: de cibis & potu taceo: ēt languētes monachi aqua frigida utantur: & coctū aliꝗd accepiſſe: luxuria ſit. Quid plura? Ille ꝑꝑ iuſticiam martyr. Iſte uero etſi eius ſpūmmateriale ferꝝ abſtulit: tamē martyrii præmii eſt expers. Duplex nāqꝫ martyriū ē. Vnū ſuccūbere gladis īperioꝝ: alteꝝ in infirmitatibus & aduerſitatibus in animo patiētiam cuſtodire. Certe hic ē uere martyr. ꝑiiuſticiam & manſuetudinē & ſalutifera doctrinæ ſuæ uerba in huius mundi lachrymaꝝ ſalo certamen forte amaloꝝ cœtu uiriliter ſupportauit: ſciens quoniā oīum fortior ē ſapīa nec impie geſſit in conſpectu dei: Sed in obus tribulationibus ſuis inuocans dominum non peccauit labiis ſuis: nec ſtultū aliꝗd contra deum locutus eſtTaceam nāqꝫ tribulationes: labores: afflictiones: cruciatus: agones: flagella: fames: ſitim: amaritudines: tēpeſtates:: tētationes: abſtinētias: uigilias: pereoriaationes: carnis maceratiōes: nuditates: ieiunia: erūnas: & ſolū hæ-ſed grauiora & innumerabilia ꝑꝑ leſu Chriſti nomē in ſuo glorioſiſſimo ꝑpeſſus eſt corpore: ut idē loꝗͥtur. Stabam in heremo cōſtitutus: & illa uaſta ſolitudine: quæ exuſta ſolis ardoribus monachis horridū præſtat habitaculū. cogitans me romanis potiri delitiis: quotidie gemitus: quotidie lachrymæ. Et ſiquando me ſomnus immi-nens opprſſiſſet repugnantem nuda humo uix oſſa hærentia collidebam. horrebant ſacco membra deformiaaqua frigida languens utebar: & coctū aliquid accepiſſe luxuria erat ꝑꝑcutis mea incōmoda ſquallida carnisæthiopicæ ſitum obduxerat. Et tamen ſocius ſcorpionum tantū & feraꝝ ſæpe choris interam puellarū. Et in frigido corpore etiam in promortuo iam homine ſola libidinum incendia bulliebant. Teſte deo memini diem crePro iūxiſſe cum nocte nec a pectoris ceſſaſſe uerberibus: donec iubēte domino in me rediret tranquillitas. Flebācontinue: & repugnantem car neꝟob hebdomadarum inediam ſubiugabam. Cellulam meam quaſi cogitationum conſciam pertimeſcebam: & mihimet iratus & rigidus ſolus deſerta penetrabam: & concaua uallium: &prærupta montium cernebam. Illud meæ miſerrimæ carnis erat ergaſtulum: ibi meæ orationi locus. Quisergo infirmatus eſt: & non ipſe? Quis ſcandalizatus: & non ille? Sed ſi in infirmitatibus & laboribus laudādiſunt ſancti. certe & hic laudandus eſt. Veniā aūt ad cōtumelias & perſecutiones: quas ab improbis & falſis pertulit fratribos in huius ualle miſeriæ. Quid aliud in hoc mundo ſua ſemper fuit uita: niſi quædam iugis aduerſus improbos hæreticoꝝ oīum & maloꝝ cuneos pugna: cōtinuūqꝫ certamē? Suꝑ rugierunt ut leones hæretci: quoniam corripuit eos: & tabeſcere fecit ſicut araneas aīas eoꝝ: & fructus eoꝝ de terra ꝑdidit: & ſemē eoꝝ a filiis hoīum. Aꝑuerūt ī dlerici laſciuiis dediti ora ſua: & deſpexerūt eum: & locuti ſunt labiis doloſis: & odio iniquo oderunt eum quoniam eorum infectatus eſt uitam peſſimam & crimina. Circunderunt eum canes multi& tauri pingues obſederunt eum: & inſurrexerunt in teſtes iniꝗ acuētes liguas ſuas ſicut ſerpētes: & uenenū