Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CLXXXIXv
Einzelbild herunterladen
 

Beati Hierony preſbyri in uitam: obitū: ac res geſtas Paulæ ſanctæ ac admirabilis fœminæ: cuius generis dgnitatē: & poſt uiri obitū: monaſticā cōuerſatione: deſertionē pr̄iæ ꝓfectionē Hieroſolymæ magnis effert præconiis: cunctā eius peregrinationē per loca ſancta deſcribens: Deinde ipſius humilitatē: continētiam: clæmentiam ꝓfuſam: in pauꝑes beneficentiam: patientiam: incredibilē inſtitutionē: & ordinē monaſterii: hoſpitalitatēfidē: & conſtantiā aduerſus reticos: ad extremū fœelicē exitū eius: & in exequiis ſayctorum concurſum atqꝫfręquentiam narrat. & Euſtochiū filiā: ac uirtutis hæredem cōſolatur.Icuncta mei corporis mēbra uerterent̉ in linguas: & oēs artus humana uoce reſonarent. nihil dignūſanctæ: ac uenerabilis Panlæ uirtutibus dicerē. Nobiſis genere: ſed multo nobilior ſanctitate: potensuondam diuitiis: ſed nunc Chriſti paupertate inſignior græcoꝝ ſtirps: ſoboles Scipionū. Pauli hæres.cuius uocabulū trahit: Martiæ papyriæ matris Africani uera & germana ꝓgenies. Romæ prætulit Bethleem.& auro tecta fulgentia: informis luti uilitate mutauit. meremus talē amiſimus: ſed gratias agimus: qd̓ habuimus: īmo habemus deo enī uiuūt oīa: & ꝗcꝗd reuertit̉ ad dominū in familiæ numero cōputat̉: ꝗͣꝗͣ amiſſioillius cæleſtis domus habitatio ſit: quæ ꝗͣdiu in corpore fuit: peregrinata ē a domino: & uoce ſemper flebili q̄rebat̉ dicens: Heu mihi ꝗa peregrinatio mea ꝓlongata eſt: habitaui habitantibus Cedar: multū peregrinata ēaīa mea. Nec miꝝ ſi planxerit ſe uerſari in tenebris (hoc enim Cedar interprætatur) cum mundus in malignopoſitus ſit: & ſicut tenebræ illius ita & lumē eius: Luxqꝫ in tenebris luceat: & tenebræ cōpræhenderūt. Vnde & illud crebrius inferebat. Aduena ſum & peregrina ſicut omnes patres mei. Et iteꝝ. Cupio diſſolui & eſſecum Chriſto: Quotiens autem infirmitatę corpuſculi: quā incredibili abſtinētia: & duplicatis contraxerat ie-iuniis uexabat̉: hoc in ore uoluebat. Subiicio corpus meū & in ſeruitutē redigo: ne alijs prædicans: ipſa reproba inueniar. & bonum eſt uinum non bibere: & carnem manducare. & humiliaui in ieiunio animā meam& totum lectum uerſaſti in infirmitate mea: & uerſata ſum in miſeria: dum mihi configitur ſpina. Atqꝫ īter doloris aculeos: quos mira patientia ſuſtinebat: quaſi apertos ſibi cælos aſpiceret loquebat̉. Quis dabit mihinas ſicut colūbæ? & uolabo & requieſcam. Teſtor leſum & ſanctos angelos eius. ipſumqꝫ proprium angelumqui cuſtos fuit & comes admirabilis fœminæ me nihil in gratiam: nihil moræ blandientium loqui. Sed ꝗcꝗddicturus ſum pro teſtimonio dicere & minus eius eſſe meritis: quam totus orbis canit. Sacerdotes mirant̉: uiiginum chori deſiderant: monachoꝝ & pauperum turbæ deplangunt. Vult lector eius breuiter ſcire uirtutes?Oēs ſuos pauꝑes pauperior ipſa dimiſit: Nec miꝝ de proximis: & familiola. quā in utroqꝫ ſexū de ſeruis & arcillis in fratres ſororeſqꝫ mutauerat iſta ꝓferre Euſtochium uirginē & deuotā Chriſto filiā in cuius conſolatione libellus hic cuditur, procula nobili genere: ſola fide & gratia diuitē dereliquerit. Carpanus igit̉ narrandiordinē. Alii altius repetant: & a cunabilis eius: ipſiſqꝫ (ut ita dicā) crepundiis matrem Bleſillam: & rogatū ꝓfe-rant patrem: quorum altera Scipionum: Gracchorumqꝫ ꝓgenies eſt alter per oēs fere græcias uſqꝫ hodie/ Stēmatibus: & diuitiis: ac nobilitate Agamemnonis fert̉ ſanguinem thirahere qui decēnali Troiam obſidione de-leuit. Nos nihil laudabimus: niſi qd̓ ꝓpriū eſt: & de puriſſimo ſanctæ mentis fonte ꝓfert̉: ꝗͣꝗͣ dominus atqꝫ ſaluator in euangelio doceat apoſtolos ſciſcitantes quid ſibi reddendū ſit: quoniā ſua nomine eius dimiſerūt:tuplū in præſentiaꝝ recepturos: & in futuro uitam æternā. Ex quo intelligimus non laudis eſſe poſſidere diui-tias: ſed pro Chriſto eas cōtēnere: tumere ad honores: ſed pro Chriſto eos paruipēdere. Vere qd̓ pollicitus ēſeruis ſuis & ancillis: ſaluator reddit in præſenti. quæ unius uerbis contēpſit gloriam: totius orbis opinionecelebratur. Quam romæ habitantē nullus extra romā nouerat. latentē in bethleē & barbara & romana terramirat̉. Cuius. n. gētis hoīes paruos ad ſancta loca ueniūt? Quis aūt in ſanctis locis præter Paulā qd̓ plus īter homines miraret̉: inuenit? Hæc ſicut inter multas gēmas præcioſiſſima gēma micat: & iubar ſolis igniculo:ſtellaꝝ obruit: & obſcurat: ita cunctoꝝ uirtutes & potētias ſua humilitate ſuperauit. Minimaqꝫ fuit inter oēs:ut oīum maior eſſet. & quāto plus ſe deiiciebat: tanto magis a Chriſto ſubleuabatur. Latebat: & latebat fugiēdo gloriā: gloriam merebatur: quæ uirtutes quaſi umbra ſequitur: & appetitores ſui deſerēs appetit cōtēptoresSed quid ago narrandi ordinē prætermittens? in ſingulis teneor: non ſeruo præcepta dicendi. Tali igitur ſti-pe generata iuncta eſt uiro Toxotio: Aeneæ & Iuliorum altiſſimum ſanguinem trahit. Vnde etiam filia eiusChriſti uirgo Euſtochium Iulia nuncupat̉. & ipſe iulius a magna demiſſum nomē Iulio.Et hæc dicimus non quo habētibus grandia ſint: ſed quo cōtēnentibus mirabilia ſæculi homines ſuſcipiunt eos, his pollent priuilegiis. nos laudamus qui ſaluatore iſta deſpexerint & miꝝ in modū quos habētes paruipēdimus: ſi habere noluerint. prædicamus his inꝗͣ orta maioribus & fœcunditate ac pudicitia probata primum uiro: deinde propinquis: & totius urbis teſtimonio cum quinqꝫ liberos edidiſſet. Bleſillam ſuper cuius morteRomæ conſolatus ſum. Paulinam: quæ ſanctum & admirabilem uirum & propoſiti & ſuarum rerum Pammachium reliquit hæredem: & quem ſuꝑ obitu eius paruulum libellum edidimus. Euſtochiū: quæ nunc in ſan-ctis locis uirginitatis & eccleſiæ monile præcioſum eſt. Ruffinam: quæ immaturo funere pium matris ani-mum conſternauit. & Toxotium poſt quem parere deſiuit: ut intelligeres eam non diu ſeruire uoluiſſe officioconiugali: ſed mariti deſiderio: qui mares optabat liberos edidiſſe: Poſtꝗͣ uir mortuus eſt: ita eum planxit: ut prope ipſa moreretur. ita ſe conuertit ad domini ſeruitutem: ut eius mortem uideretur optaſſe. Quid ergo refe-ram amplæ & nobilis domus & quondam opulentiſſimæ: omnes pene diuitias in pauperes erogatas? Quidin cunctos clæmentiſſimum animum & bonitatem etiam in eos quos nunꝗͣ uiderat euagantem? Quis ino-pum moriens non illius ueſtimentis obuolutus eſt? Quis clunichorum non eius facultatibus ſuſtenta-tus eſt? quos curioſiſſime tota urbe perquirens damnum putabat: ſi quiſquam debilis & eſuriens ciboſiſtentaret̉