tias inter uulnera querit: regi proprio placiturus. Agilia ſunt membra curſoribus: & hos uſus magiſter docuit& inſtruxit. Quid pluribus? nemo non acceſſione tentationum perfectiores partes aſcēdit: & primum uictorīnuaſit. Itaqꝫ nos dū primum exigua ſuſtinemus: & mediocria: neceſſe ē: ut āpliora uel maxīa ferre perdiſcamusNoſtræ .n. militiæ ſpecimen ē lucidū ꝑ ardua cōponere gradū: ꝑ dura uectari: & miſeriaꝝ duram duris uiribusperferre cēſuram. Ad cælū nobis ꝑ aſpera: ꝑ anguſta: per duros anfractus & loca ſita ē uia: quā uiā non tenuit ꝗtētari noluit. Ad cælū deus fortiſſimū militē uocat: quē comitātibus gloriis preſſuræ deducūt: præmiaqꝫ uicto-rē ſuſcipiūt regnatuꝝ. Nunquid nobis interea aliꝗd imponit abruptum: qd̓ excedat liberati ponderis qualitatē? Nunquid ingerit qd̓ exceſſu tranſcendat idoneitatē noſtræ uirtutis? Fideliſſimus moderator ſarcinā pro uiribus īubet īponi. Hoc Paulus præconium teſtatur & probat. Fidelis inquit deus: qui nō uos patietur tētari ſu-pra id qd̓ poteſtis ſufferre. Ita nos a domino agi regiqꝫ credamus. A præceptoribus Iudorū reguntur diſcipuli:eis plurimum laborē īgerūt & imponūt: quos uiderit ſollertibus ingeniis cæteris eminere: & nos aīalibus domino nr̄o ſubiectis onus pro qualitate uiriū tēperamus. Imponimus fortioribus fortia: & exilibus parua: ꝗbus ulle nutritor ille uirtutis in iuuentutis maximū robur erigat & promoueat uires. Hoc mō nr̄a rudimenta leuibusuerberantur: ut exinde grauioribus ex amore .ſ. diuinæ uirtutis uſitatas præparet uires. Quæ rō ꝗͣuis diuinisredūdet pluribus documētis: tamen aliquo & de mūdanis utamur exēplo. Nō .n. nocet alienis uti ea parte qͣ noſtra ſunt. Nūꝗd tu inuiſos eē Lacedæmoniis liberos proprios opinaris? quorum indoles & artus teneros adhucſ. laboris ignaros experiūtur: & admotis uerberibus publicis ipſa illos paterna pietas adhortatur: ut ictus fla-gelloꝝ fortiter ferāt: & laceratos & ſemianimes depræcantur & rogant ut perſeuerent uulnera præbere uulneribus. Quid miꝝ? ſi te deus & generoſos liberos propriāqꝫ familia ob nitorē alendæ uirtutis duræ tentari permittat regna ꝑpetua uictoribus collaturus: ꝗ ſic laboris precia cōtra quæcūqꝫ mala pollicetur: & dicit. Qui perſeuerauerit uſqꝫ ī finē: hic ſaluus erit: & iteꝝ: uenite ad me oēs qui laboratis: & onerati eſtis: & ego uobis requiēdabo. Exitiū tꝑis perituri æternitatis ē preciū. Deuotio tribulationis reddetur ſempiternis fructibus fœcunda-ta apud nos foecunda captiuitate regnum quæritur: ſecuritas periculis emitur ſudoribus requies comparaturNā uirtus inquit apoſtolus in īfirmitate ꝑficitur. Cōmodius ē ꝓfecto affectibus languidis carnaliter agitari: q̄ſanis artubus ſupplicio cæco cōſciētiā portare uexatā. Pleriqꝫ .n. peccatis ægrotant ex ipſa inanitate mēbrorumDū .n. ab infirmitatibus uacant: morbida laxitate fluat neceſſe ē corpus: atqꝫ lethali morbo ſoluat̉: hoīemqꝫ ꝑuitia ac ſiluas erroꝝ neꝗter ſanū præcipitē ducat. Liberos tu iudicas: aut a morbis alienis: quos uoluptates barbaræ deuīxerūt. Nō habēt cathenā: ſed eos luxuria ferali mordacitate ī uinculis tenet. Ita inciderunt in laquēosferalium uoluptatū: ſicut aues aucupali fraude captiuæ: quæ quo magis conātur euadere: eo in numeris ſe ne-xibus illigāt: & in ꝓfundiores ſinus demergūt. Profecto illi ſani ſunt: quos morbus inuoluit: atqꝫ iactat inſanusIncolumis uero ē: quē quolibet uerbere corrigit deus ꝗ ſe hoīs amatorē caſtigādo teſtat̉: quos diligo inquit dominus: redarguo & caſtigo. Et ideo ſe ſanū nō iudicet: ꝗ aut morbis aut ſordibus caret: nec infirmitatis remediocōfouet̉. Illi uero ſunt miſeri: ꝗ nimiæ fœ licitatis inerti tranquillitate torpeſcunt: quibus fucata ſanitas ut fal-lat & decipiat: adulat̉: quos uidelicet æterna tenuit ægritudo æterno tortore totū hoīem poſtmodū uexatura.His tantæ ſunt uiæ: quantæ ſuccurreri: uoluptates: his inter ē: qd̓ comes libido ꝑiculis dictauerit peritura. Ar-repti .n. anfractibus uitioꝝ trahentium uario ſapſu rotant̉ in īteritum miſeri in certiſſimam uiā nō regdituri: inexteriora tendunt animū: more quoꝝ nunꝗͣ regreſſus ē ī ꝓprio fronte. Siquidem hanc uitam cui finis ē comesut ipſi opinant̉: ꝓſꝑis curſibus ducunt: ſed gradus in ultimis male omnino finit̉ & dure in nouiſſimo ſtatur: Etꝗd proderit per diſcrimina cucurriſſe: ſi poſt curſum contigerit interire? Fruſtra deniqꝫ nauis ꝑ ſuꝑbum pelagus inſanum amicis fluctibus commoda proſperitate cucurrit in portum: ſi cum naufragio peruenit. & perituram portus accipit. Commodius igitur eſt cuiuſlibet ducatu præſſuræ ad portum nauigio peruenire: ꝗͣ naui-gio morbidæ laxitatis peracto curſu in poenas exire: Sæpe itaqꝫ potior eſt paupertas oꝑibus: de formitas for-ma: contumelia laudibus: ſeruitus poteſtate: imbecillitas uiribus: libertate captiuitas: humilitas dignitate. Dauid illuſtris propheta huiuſmodi carmen expreſſit. Bonum eſt inquit mihi domine. quia humiliaſti me ut co-gnoſcam iuſtificationes tuas. Ergo melius eſt ſupernæ diſciplinæ iudicio humiliari: ꝗͣ cum mundo damnari:dicente apoſto: cum iudicamur a domino corripimur. ne cum hoc mūdo damnemur: Ergo quod ex amore domini noſtris utilitatibus prerogatur ſine murmure ſufferamus. Impendit̉ ut a medico remediū: a domino diſciplina: artis ē medicinæ aliquotiēs ignibus & ferro curare. Quid miꝝ ſi dominus noſtraꝝ medicus animarumturbinibus excutiat: morbis examinet: calamitatibus purget? Fortitudinis eſt noſtræ quaſi per ignes & flam-mas uaſorum more purgari: Quod ſcriptura teſtatur & probat. Vaſa inquit figuli probat fornax: & homīesiuſtos tentatio tribulationis. Et alibi inquit. Aurum & argentum & ferꝝ & plumbum: & omne quo per ignemtranſierit emundabitur. Nunquid uaſa dicunt figulo: cur nos arbitrio flammarum examinas? & incendiis co-quentibus uiris & probas? quæ niſi arbiter ignis iudicio ſuo aptiſſima pronunciauerit: in uſu eſſe non poſſuntNos quoqꝫ niſi tentationum purgauerit iudicium: uel eaxmē noſtrorum figulo membroꝝ inutiles inuenimurqui nos urit ut curet: tentat: ut liberet: uexat. ut ſaluet. Nihil enim tam inquinatum tam ſordidum: qd̓ nō a uitiispurgationibus expietur. Sæpe deniqꝫ uidimus ſordidatos improperio ueniſſe in candorem: ferrumqꝫ ſitu obductum in antiquam faciem ſplendeſcere. Vidimus aurum argentumqꝫ diſciplina flammæ purgari: & arbo-res truncatas cultu lætiſſimo reuiueſcere: amœniſqꝫ uirgultis ornari. Vidimus infœcunditatem ſterilia reuocari: & exhauſto ſtipite exire radicem: & frugem maximam comitari. Itaqꝫ in nobis quod forte peccatispræmi nentibus æſtuabat quicquid macula ſquallentis uetuſtatis oſtabat: hoc ægritudinis luce excluſum.clxxviii.