Druckschrift 
2 (1490)
Entstehung
Seite
CLXXIVr
Einzelbild herunterladen
 

bere: reddidit. Scit ſe eius amplexari pedes: cuius paulo ante iudiciū pertimeſcebat. Corpus pene iacebat exarme: & anhelos artus mors uicina qͣtiebat. Vbi tunc erant auxilia propinquoꝝ? ubi uerba inaniora fumo? Nihitibi debet o ingrata cognatio: quæ mundo periit: & chriſto reuixit. chriſtianus eſt gaudeat. iraſcit̉: non ſe eſſeindicat chriſtianū. Vidua quæ ſoluta eſt uinculo maritali: nihil neceſſe habet niſi perſeuerare. At ſcādalizat quēpiā ueſtis fuſcior? ſcandalizat Ioānē? quo inter natos mulieꝝ maior nullus fuit: angelus dictus ipſum quoqꝫ dominū baptizauit: ꝗa cameloꝝ ueſtitus tegmine zona pellicea cingebat̉. Cibi diſplicent uiliores? nihil uilius ē locuſtis. Illæ chriſtianos ſcandalizent potius: quæ purpuriſſo & ꝗbuſdam fucis ora oculoſqꝫ depingunt. qͣre facie:gypſeæ & nimio candore deformes idola mentiuntur? ꝗbus ſi forte improuidis lachrymaꝝ ſtilla eruperit: ſulcodefluit: qͣs nec numerus ānoꝝ poteſt doccere uetulæ ſint: quæ capillis alienis uerticem ſtruunt. & præteritā iuuentutē in rugis anilibus poliunt: quæ deniqꝫ ante nepotum gregē trementes uirgūculæ componuntur. Erubeſcat mulier chriſtiana: ſi naturæ cogit decorem: ſi carnis curā facit ad cōcupiſcentiā: in ꝗͣ ſunt ſecundū apoſtolūChriſto placere poſſunt. Vidua noſtra ante monilibus ornabat̉: & die tota ꝗd ſibi deeſſet q̄rebat ad ſpeculū.Nūc loquit̉ cōfidēter: Nos aūt oēs reuelata facie gloriā domini ſpeculātes in eādē imaginē trāſformamur a gloria in gloriā qͣſi domini ſpiritu. Tūc crines ancillulæ diſponebāt: & uittellis criſpātibus uertex artabat̉ īnoxius.nūc neglectū caput ſibi ſcit tantū ſufficere: uellat̉. Illo tꝑe plumaꝝ quoqꝫ dura mollicies uidebat̉: & in extru-ctis thoris iacere uix poterat. Nūc ad orandū feſtina cōſurgit. & hymnula uoce cæteris alleluia præripiēs: priorincipit laudare dominū ſuū. flectunt̉ genua ſuper nudā humū: & crebris lachrymis facies ceruſſa ante ſordida/ta purgat̉. poſt orationē pſalmi cōcrepāt: & laxa ceruix: poplites uacillātes: in ſomnūqꝫ uergētes oculi: nimio mē-tis ardore uix impetrāt: ut ꝗeſcant. Pulla eſt tunica: minus humi iacuerit ſordidat̉. Soccus eſt uilior: auratoꝝpreciū calceoꝝ egētibus largit̉. Cingulū auro gēmiſqꝫ diſtinctū eſt: ſed laneū & tota ſimplicitate puriſſimū: & poſſit magis aſtringere ueſtimenta ꝗͣ ſcindere. Si huic ꝓpoſito inuidet ſcorpius: & ſermōe blādo de uetita rurſum arbore comedere perſuadet: illidat̉ ei ſolea anathema: & in ſuo moriēti puluere dicat̉: Vade retro ſathana: qd̓ interpretat̉ aduerſe. Aduerſarius ꝗppe Chriſti eſt antichriſtus: cui præcepta diſplicent chriſti. Oro te ꝗotale unꝗͣ: qͣle apoſtoli fecimus: ut merito ſcādalizent̉? patrē ſenē nauicula & reti dimittūt. Publicanus a thelo-neo ſurgit: & ſequit̉ ſaluatorē uolēs diſcipulus reuerti domū: & ſuis ante nūciare: magiſtri uoce ꝓhibet̉. ſepultura dat̉ patri: & pietatis genus eſt impiū domino. Nos ꝗa ſerica ueſte utimur: monachi iudicamur. ꝗaebrii ſumus: nec cachinno ora diſſoluimus: cōtinentes uocamur & triſtes. Si tunica non cāduerit. ſtatim illude triuio impoſtor & græcus eſt. Cauillent̉ uafri ora licet: & pingui aqualiculo farſos circunferant homines: Ble-ſilla noſtra ridebit: nec dignabit̉ loquaciū ranaꝝ audire conuitia: cum dominus eius dictus ſit belzebub. Beati Hieronimi preſbyteri ad Marcellam in aduerſis probatam: inſtituens ad tolerantiam paſſionum: illasoſtendens non eſſe condignas ad futuram gloriam: quæ reuelanda erat in ea.Agnā humilitati noſtræ fiduciā ſcribendi ad uenerationē tuā Chriſti charitas dedit: quæ te fecit humi-m em corde pietatis: & diuitem operibus benedictionis. Talis. n. de ſanctis fidei tuæ diuitiis fama proceſ-ſit: ut ad nos quoqꝫ in longinquo poſitos penetrauerit: & auditu gratiæ dei tanꝗͣ oleo læticiæ impingua-uerit oſſa noſtra. Notū .n. factū eſt nobis bonū tuum: quoniā illuminauit deus uultū ſuum ſuper te. Segregauitte ex utero cognationis & terræ tuæ: non regione ſed ſpiritu bonæ uoluntatis: ut de terrenis opibus fidelē ſibi cō-ſtituat in cæleſtibus eaꝝ participem: de ꝗbus ſcriptū eſt. Mulieres ſapientes ædificauerunt ſibi domos. Hæc aūtaudientes de tua ſœlicitate cæleſti: effudimus coram deo corda noſtra: & in uoce exultationis epulātis diximusDominus mortificat: dominus uiuificat: deducit ad inferos: & reducit. Dominus diuites pauperes facit: humileexaltat: ꝗa calix in manu domini eſt. Quod ſi & ad omne myſteriū regni pertinere uidet̉ attamen & ad tuā ſpecialiter gratiā referri poteſt: quæ magno domini miſerantis conſilio exaltata es: ut humilieris: & humilitata ut exalteris. .n. ignoramus uenerabilis ſoror: & benedicta filia tuā præteritā in hoc ſæculo gloriā. Nam etiā uidi-mus te in tēpore illo: quo domū tuam regalis affinitas ambiebat eminentē in his honoribus deſtruunt̉: ꝗa & ſiipſi quoqꝫ a domino altiſſimo tribuunt̉: ꝗa oīs poteſtas a domino deo eſt: attamen caduci & fragiles ſunt: q ſubhoc mundo agunt̉: cuius figura ut umbra præterit. Vnde impenſius admiramur gratiā: quæ tibi data eſt: & magnificamus in te dominū: te in laboribus hoīum poſuit: & ſalutifero paternæ pietatis uerbere uiſitauit: ut ī paucis uexatā: in multis bene diſponeret: teſte Apoſtolo. In hoc mundo corripimur: ne cum hoc mundo dānemurVnde & Dauid ait. Corripiet me iuſtus miſericordia: & increpabit me. oleū aūt peccatoris impinguet ca-put meū. Ita & in Salomone ſcriptū eſſe ſine dubio in ſtudiis ſpiritalibus poſita didiciſti. Quoniā dominus quēdiligit: corripit: & flagellat. caſtigat aūt oēm filium: quē recipere dignat̉ diſponendū ad uitā æternam. De eo 8apoſtolus cōfundit̉: nec atterit̉: ſed magis gloriat̉: & potens fit in infirmitatibus ſuis: ut nos ſuo cōfortet exeplo: fatet̉ & prædicat ſibi ipſi: cui etiā uſqꝫ in tertiū cælū patuerat aſcenſus: & quē neqꝫ ignea illa rōphea ab audi-tu paradiſi potuerat excludere: ubi etiam ineffabill omni linguæ audierat arcanū: ſed tamen ne extolleret̉ ꝑꝑ excellentiā reuelationū: ita ſe ipſius a quo in tantū glorificabat̉ domini moderamine gubernatū refert: ut appoſitoangelo Sathanæ in ſtimulū carnis ſuæ. .i. in tribulatione corporea deprimeret̉ ſalubriter: ne inflaretur inaniter.Propter qd̓ inꝗt ter dominū rogaui: ut recederet a me: & dixit mihi. Sufficit tibi gratia mea. uirtus in infirmi-tate perficit̉. Quā ob rem tali magiſtro & auctore inſtructa ad uirtutē patientiæ & ſpē gloriæ æternæ confidens: eſto filia ſicut eſſe cœpiſti & gloriare in præteritis paſſionibus tuis: recolens & illa & eiuſdem doctoris elo-ꝗa. Fideliter. n. ut conſcius arcanoꝝ cæleſtiū cōteſtat̉: eſſe cōdignas paſſiones huius tꝑis ad futuram gloriamquæ reuelabitur in nobis. Tribulatio inquit patientiam operatur. patientia autem probationem. probatio ue-clxxiiii.