ſeſſus dæmonum. ad eū adductus eſt. Manus: cernix: latera: pedes ferro onerata erant: furoriſqꝫ ſæuitiam toruroculi minabantur. Cunqꝫ deambularet ſanctus cum frībus: & de ſcripturis neſcio quid interprætaretur: erupi-ille de manibus ſe tenētium: & amplexus eū poſt tergum: in ſublime eleuauit. Clamor ortus ab omnibus: timebant enim ne confecta ieiuniis membra collideret. Et ſanctus arridens: ſinite inquit & mihi meum palæſtritamdimittite. ac ſic reflexa ſuper humeros manu caput eius tetigit: appræhēſoqꝫ crine ante pedes adduxit: ſtringēse regione ambas manus eius & plantas utroqꝫ calcans pede ſimulqꝫ ingeminans torquere dæmonū turba. Cumqꝫ ille eiularet & reflexa ceruice terrā uertice tangeret domine inquit Ieſu ſolue miſerum ſolue captiuū ut unūita & plures uincere tuum eſt. Rem loquor inauditam: ex uno hominis oræ diuerſæ uoces & quaſi confuſus populi clamor audiebatur. Curatus itaqꝫ & hic non poſt multū temporis cum uxore & liberis uenit ad monaſte-rium plurima quaſi gratiam redditurus dona afferens. Cui ſanctus: Non legiſti ait quid Giezi: quid Simō paſſi ſunt? quorum alter accepit preciū alter obtulit: ut ille uenderet gratiā ſpūs ſancti: hic mercaretur? Cūqꝫ Oriōflens diceret accipe: & da pauperibus reſpondit tu melius potes tua diſtribuere: ꝗ per urbes ambulas & noſti.pauperes ego qui mea reliqui: &cur aliena appetam? Multis nomen pauperum occaſio auaritiæ eſt miſericodia uero artē non habet: Nemo melius erogat: ꝗͣ ꝗ ſibi nihil reſeruat: Triſti autem in terra iacenti: noli inquit cōFriſtari fili. qd̓ facio: ꝓ me & pro te facio: ſi .n. hæc accepero: ꝙ ego offendā deū & ad te legio reuertet̉. Ca. xvVis uero poſſit ſilentio præterire: quod Gazanus Maramites haud lōge a monaſterio eius lapides ad ædificandum de hora maris cudens: totus paralyſi diſſolutus: & ab oꝑis ſociis delatus ad ſanctum ſtatim adis reuerſus eſt? Etenim littus quod palæſtinæ ægyptoqꝫ prætenditur: per naturam molle arenis in ſaxa du-eſcentibus aſperatur paulatimqꝫ cohæreſcens ſibi glarea perdit tactum cum nō perdat aſpectū. Capi. xvi.CEd & italicus eiuſdem oppidi municeps chriſtianus aduerſum Gazenſe duꝝ uirum Marnæ idolo dedi-Vtum circenſes equos nutriebat: hoc ſiquidem in romanis urbibus iam exinde ſeruatur a Romulo: ut ꝑꝑfœlicē Sabinarum raptum ab ipſo quaſi conſiliorum deo quadrigæ ſepteno currāt circuitu: & equos partis aduerſæ fregiſſe uictoria ſit. Hic itaqꝫ æmulo ſuo habente malefidum qui dæmoniacis quibuſdam impræcatio-nibus & huius impediret equos & illius incitaret ad curſum uenit ad beatum Hilarionem & non tam aduerſarium lædi quā ſe defendi obſecrauit: Ineptum uiſum eſt uenerando ſeni in huiuſcemodi nugis perdere: Cumꝙſubrideret: & diceret: cur enim non magis equorum precium pro ſalute animæ tuæ pauperibus erogas ille reſ-pondit: functionem eſſe publicam: & hoc non tam ſe uelle ꝗͣ cogi: nec poſſe hominē chriſtianum uti magicisartibus: ſed a ſeruo potius Chriſti auxilium petere maxime contra Gazenſes aduerſarios dei: & non tam ſibiocleſiæ Chriſti inſultantes. Rogatus autem a fratribus qui aderant ſyphum fictilem quo bibere conſueuerat aqua iuſſit īpleri: eiqꝫ tradi: quē cū accepiſſet Italicus: & ſtabulū & equos & aurigas ſuos carcerūqꝫ repagula aſ-perſit. Mira uulgi expectatio. Nam & aduerſarius hoc ipſum irridēs diffamauerat & fautores Italici ſibi uictoriam pollicentes exultabant. Igitur dato ſigno hi aduolant: iſti præpediuntur. Sub horum curru rotæ feruent:illi præteruolantium terga uix cernunt. Clamor fit uulgi nimius: ita ut ethnici quoqꝫ ipſi concreparent. Mar-nas uictus a Chriſto eſt. Porro furentes aduerſarii Hilarionem maleficum chriſtianorum ad ſupplicium poſcunt. Indubitata ergo uictoria & illis & multis retro Circenſibus plurimis fidei occaſio fuitCapi. xvii.E eodem Gazenſis emporii oppido uirginem dei uicinus iuuenis deperibat. Qui cum frequēter tactuiocis: nutibus: ſibilis & cæteris huiuſmodi quæ ſolent morituræ uirginitatis eſſe principia nihil profeciſ-ſet̉: perrexit Mēphim: ut confeſſo uulnere ſuo magicis artibus rediret armatus ad uirginem. Igitur poſt an-num ductus ab æſculapii uatibus non remediantis animas ſed perdētis uenit præſumptū aīo ſtupꝝ geſtiēs: &ſubter limē dōus puellæ que tormēta uerboꝝ: & portētoſas figuras ſculptas ī æris cypri lamīa defodit. Ilico īſanire uirgo & amictu capitis abiecto rotare crinē: ſtridere dētibus: inclamare nomē adoleſcētis. Magnitudo ꝗppe amoris ſe in furorē uerterat: Perducta ergo a parētibus ad mōaſteriū ſeni tradit̉: ululante ſtatim & cōfitente dæmone uim ſubſtinui: inuitus abductus ſum ꝗͣ bene Mēphis ſōniis hoīes deludebā. O cruces o tormenta q̄patior. exire me cogis: & ligatus ſubter limē teneor. Non exeo: niſi me adoleſcens qui tenet dimiſerit. Tunc ſe-nex grandis ait fortitudo tua: qui licio & lamīa ſtrictus teneris dic quare auſus es ingredi puellā dei? Vt ſeruarē inquit uirginē Tu ſeruares perditor caſtitatis cur non potius in eum ꝗ te mittebat ingreſſus es? Vt quid reſpondit intrarē in eū qui habebat collegam meū amoris dæmonē? Noluit aūt ſanctus anteꝗͣ purgaret uirgineuel adoleſcentem ſigna iubere perquiri: ne aut ſolutis incantationibus receſſiſſe dæmon uideretur: aut ipſe accōmodaſſe fidē aſſerēs fallaces eſſe dæmones & ad ſimulandū eſſe callidos & magis reddita ſanitate increpuitſęrmoni eius uirginem cur feciſſet talia per quæ dæmō intrare potuiſſetCapi. xviii.On ſolū aūt ī palæſtīa & ī uicinis urbibus ægypti uel ſyriæ ſed ēt in lōginꝗs ꝓuīciis fama eius ꝑcrebruerat. Nāqꝫ cādidatus cōſtātii Imperatoris rutilus coma: & cādore corporis indicās ꝓuīciā Inter ſaxonesꝗͣppe & alemanos gēs eius nō tā lata ꝗͣ ualida: apud hiſtoricos Germania nunc uere frācia uocat̉ antiquo hocē ab īfantia poſſeſſus a dæmōe ꝗ noctibus eū ululare: ingemeſcere: fremere dētibus cōpellebat: ſecreto ab Im-ꝑatore ēuectiōe: petiit cām ei ſimpliciter indicās: Et acceptis ad cōſularē quoqꝫ palæſtīæ litteris: cū ingenti honore & comitatu Gazā deductus eſt. Qui cum a decurionibus loci illius quæſiſſet. ubi habitaret Hilarion monachus territi Gazenſes: & putantes eum ab imperatore miſſum ad monaſterium perrexerūt: ut & honoremcommendato exhiberent. & ſiquid ex præteritis iniuriis in Hilarionem eſſet offenſæ/ nouo officio delere-tur. Deambulabat tunc ſenex in arenis mollibus & ſecum de p ſalmis neſcio quid ſubmurmurabat. Vidē-qꝫ tantam turbam uenientem ſubſtitit: & reſalutatis oībus: manu quoqꝫ eis benedicens: poſt horam cæferos